Petra van der Sloot: Het aanleggen van veredelde kattenbakken zoals bij de Waag is onvoldoende

© Marchje Andringa 2025
VVD-raadslid Petra van der Sloot  

‘Het aanleggen van veredelde kattenbakken zoals bij de Waag is onvoldoende’

‘Wij zijn de enige normale partij in deze coalitie’

Petra van der Sloot is raadslid voor de VVD. In haar portefeuille zit onder meer digitalisering, kennis en innovatie, platteland en kleine kernen, beheer openbare ruimte en veiligheid. Ze werkt bij DUO in Groningen en adviseert hier over privacy, informatiebeveiliging en informatiebeheer. De VVD werkt aan terugkeer in het Leeuwarder college. De rode loper voor de ondernemers moet worden uitgelegd. Het aanleggen van veredelde kattenbakken – de groenperkjes bij Waag en Beurs – is onvoldoende.

Wat is het karakter van de stad?

‘Wat een vraag. Ik denk dat Leeuwarden opener is geworden dan het was. Ik merk het bij mij om de hoek in de Kanaalstraat, waar veel internationale studenten wonen. Aan familie uit Duitsland die op bezoek komt merk ik dat ook. Je ziet het aan Campus Fryslân. Regelmatig heb ik contact met de studenten. Als er een pakket voor mij is bezorgd, dan kom ik het ophalen. Mijn laatste pakket? Dat waren kledingzakken XL, die maat had ik niet. Daarin kon ik de winterkleding opbergen.’

‘Gisteren zijn we met de fractie bij Campus Fryslân langsgeweest. De verkiezingen komen eraan. Ze informeerden ons over de wet Internationalisering van het Onderwijs, kort door de bocht: het terugdringen van het Engelstalige onderwijs. Dat studenten handelswaar zijn geworden voor hogescholen en universiteiten zie ik anders. Bedrijven die zich hier vestigen door het onderwijs, daar hebben we baat bij. Ik noem bijvoorbeeld het bedrijf Datamaran dat hier mede is gevestigd door het aanbod van studenten. Dat is een internationale start-up, dan sta je in het rijtje New York Leeuwarden. Ik vind overigens wel dat het lesgeven in het Engels niet altijd nodig is. Leg mij eens uit waarom een studie geschiedenis in het Engels wordt gegeven.’

Is het als raadslid nog een beetje bij te houden waar het college mee komt?

‘Jawel. Ik beperk me tot mijn eigen portefeuille en de grote onderwerpen en bekijk de ambtelijke stukken op hoofdlijnen.’

Het warmtenet gaat aan je voorbij? Opnieuw gaan hier miljoenen in om, terwijl het in deze gemeente nog niet een keer goed is gelukt met de collectieve warmtevoorziening.

‘Op het moment dat we hier zitten wordt het warmtenet in de raad besproken. Collega Geu Luik diende hierover een motie in. Op ons initiatief hebben de consultants van PwC hierover gerapporteerd. Zij zien kansen en bedreigingen. Die rapportage heb ik gescand.’

Is de VVD nog liberaal?

‘Het is een van de liberale partijen in het geheel. Landelijk voeren we nu de discussie wat het liberalisme voor ons inhoudt. Wat betekent die waarde in de nieuwe tijd? Ik ben tevreden over de aanpak van partijleider Yesilgöz, zij zit in een niet gemakkelijke situatie. Ik heb geen spijt dat we als VVD in deze coalitie zitten, maar er moet nu wel geleverd worden. Wij zijn de enige normale partij in deze coalitie.’

Waar ben je goed in?

‘Ik kan me ergens goed in vastbijten. Bijvoorbeeld over de aanpak van het lachgas dat aangeboden werd in cafés. Volgens de vorige burgemeester hadden we geen lokale mogelijkheden om hiertegen op te treden. Ik dacht: dat klopt niet. Via een wijziging in de Algemene Plaatselijke Verordening bleek dit wél te kunnen. De politie kan op basis hiervan optreden. Ik geloof dat de trend lachgas inmiddels is overgewaaid.’

‘Dat de binnenstad opnieuw een onvoldoende scoort als het gaat om de veiligheid van de burger vind ik niet kunnen. Vanuit het college wordt dan gezegd: dat hoort bij de binnenstad. Dat vind ik buitengewoon gênant. Meer mensen verlangen dat er wordt gehandhaafd, we hebben hier allerlei middelen voor. Met zo’n antwoord neem ik geen genoegen. Dan bijt ik mij erin vast. Ik kan ook snel grote hoeveelheden informatie tot mij nemen, daar ben ik ook goed in. En ik kan goed vergaderen en een vergadering leiden. Ik houd de snelheid erin en kan streng zijn. Wat is de vraag, zeg ik dan. Het mag niet uitmonden in een betoog en ik let op of iemand zich herhaalt.’

Waar word je blij van?

‘Van boeken. Vooral van Engelse literatuur en historische geschiedenissen. Ik lees nu het Kleedje voor Hitler. Van politiek word ik ook blij, dat is interessant om te volgen. Ik bezoek regelmatig de landelijke partijbijeenkomsten en ga dan vooral naar de interessante discussies in de kleine zaaltjes. De lijntjes in de partij zijn kort. Lokaal zijn we bezig om informatie over ons nieuwe partijprogramma op te halen. We zijn in Stiens en in de wijk Blitsaerd geweest. Wat daar speelt? De stoepen. Mensen vinden dat die er slecht bij liggen. Wethouder Jacobse moet aan de bak. Er gaat nogal eens wat mis in de openbare ruimte. Onlangs nog die brug bij Snakkerburen. Ik vraag me af hoe dat kan.’

Er komt zeker eerst een onderzoek?

‘Ja. Er komt eerst een onderzoek.’

Ik neem aan dat jullie in het nieuwe college willen.

‘Ja. Hoe we dat gaan aanpakken? We gaan eerst de kiezer overtuigen om op ons te stemmen.’

Ondernemers worden steeds kritischer op de zogenaamde ondernemerspartij. Het aandeel wat bedrijven betalen aan belastingen is de laatste tien jaar verdubbeld. De partij die de mond vol heeft van minder regels maakt dat niet waar. Ondernemers roepen steeds vaker: we vertrekken naar Spanje, ze zoeken het hier maar uit.

‘Toch leggen we de rode loper uit voor ondernemers. Het gedoe rond een terrasboot in de Nieuwestad stoort ons. Daarover gaan we in gesprek. Er zijn onbenutte kansen. Er kan wel een tandje bij. Je bent er niet alleen met het aanleggen van kleine veredelde kattenbakken zoals bij de Waag. Je moet buiten gebaande paden durven denken en meer balans brengen tussen kosten en effectiviteit. Dan verklein je de kloof en werk je aan het vertrouwen.’

Dat is bij de vestiging van het Regionaal Opvangcentrum aan de Troelstraweg helemaal fout gegaan. Opnieuw moest het college door het stof. VVD-fractievoorzitter Marcel Visser sprak van een rituele dans waarin keer op keer beterschap wordt beloofd. Dit college overhandigt pas stukken als ze betrapt wordt, sprak hij.

‘Een deel van de raad vond dat het debat hierover niet meer had hoeven worden gevoerd. En dat terwijl de publieke tribune vol zat.’

door Andries Veldman  foto Marchje Andringa