Daarna druk ik haar nog de Wilde Zwanen van Jung Chang in handen

Foto: Liwwadders

(tekst: Klaas Kasma, boekenverkoper in de Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat)

DE RODE LOPER. 5 juni

Als heftige regenbuien en het verkopen van boeken iets met elkaar te maken hebben, dan kies ik voor droog weer. Dan is de verkoop een stuk beter merk ik. Gelukkig is er in De Rode Loper genoeg lekkere koffie en weten sommige mensen dat ook. Er komen dusdanig veel passanten voor een praatje en koffie dat ik nauwelijks tijd heb om de zaterdagkrant te lezen, laat staan een boek.

Als het regent wordt er klaarblijkelijk ook niet geschaakt, dus de borden blijven leeg. Wel gaat er iemand aan de stamtafel zitten met een krant die, terwijl hij leest, ook over zijn jonge jaren op Terschelling vertelt en we komen er achter dat we daar zoveel gezamenlijke kennissen hebben dat mijn maag wat in opstand komt van de overdosis espresso. Ik kan alleen maar grote verhalen vertellen als ik er iets te drinken bij heb. Als het later op de middag droog wordt verkoop ik mijn eerste boek. Alle mensen zijn sterfelijk, de vertaling uit 1962 van het boek van Simone de Beauvoir, Tous les hommes sont mortels. Daarna is het weer stil en kan ik even een rondje langs de kasten doen om te kijken welke nieuwe boeken er zijn binnengebracht.

Tegen sluitingstijd lopen er nog drie meisjes binnen van rond de twintig. Twee er van gaan aan een schaaktafeltje zitten en zijn druk met hun telefoon. De derde loopt langs de kasten te kijken. Na een poosje komt ze bij me en vertelt dat ze op vakantie gaat en wat te lezen mee moet hebben. Maar ze weet niet wat. Ik vraag waar ze van houdt, maar dat weet ze zelf ook niet. Iets van vroeger of zo. Ik loop met haar mee naar de kast en pluk er het boek Publieke Werken van Thomas Rosenboom uit. Daarna druk ik haar nog de Wilde Zwanen van Jung Chang in handen. Dit is erg leesbare geschiedenis, zeg ik. Het meisje bladert ze door, maar wil toch nog even verder kijken. Na een poosje legt ze de boeken die ik voor haar had uitgezocht weer op de tafel. Ik wil dit boek graag afrekenen, zegt ze en laat het boek De mijnen van Koning Salomo, van Sir Rider Haggard voor me neer. Valse romantische avonturen van rond 1900. Ik denk dat je hier de vakantie wel mee door komt, zeg ik. Dit moet wel een heel romantisch meisje zijn, denk ik als ze met zijn drieën naar de uitgang lopen. Dat zulke meisjes nog bestaan.