CDA: Wat kan Leeuwarden leren van Maastricht?

Maastricht – Door Philippo Bellomonte

(tekst: website CDA Leeuwarden)

Werkbezoek Maastricht 2016

Op vrijdagochtend om 08.30 zitten zes fractieleden enthousiast in de auto. Een redelijk lange reis voor de boeg maar de stemming is prima. We gaan namelijk naar Maastricht, een prachtige stad in het zuiden van Limburg. Net als Leeuwarden heeft Maastricht een a-centrale ligging ten opzichte van de randstad en ook kennen ze dezelfde problemen op sociaal-economisch gebied. Een andere overeenkomst is de aanwezigheid van een universiteit, die krijgen wij natuurlijk ook. De moeite waard dus om even te kijken.

Maastricht is een florerende stad met een zeer goed imago, mensen zijn vrijwel allen postitief na een bezoekje en het toerisme profiteert hier optimaal van. Enkele decennia geleden was dit nog niet zo, een grauwe industriestad die werd gekenmerkt door mijnbouw en andere vormen uit de maakindustrie. Hoe dit verliep weten we allemaal, de mijnen moesten sluiten en de armoede nam toe. Maastricht besloot om het roer om te gooien en wilde van een maakindustrie naar een kennisindustrie, een van de concrete uitwerkingen van dit idee was de vestiging van een universiteit.

Zo kwam in 1976 de Universiteit van Maastricht in de stad, de jongste universiteit van Nederland die dus dit jaar haar 40ste verjaardag viert.

De universiteit met haar zes faculteiten is divers, qua opleidingen maar ook zeker op het gebied van nationaliteiten. Zo is de helft van alle 16.000 studenten buitenlands, met name de Duitse, Belgische en Engelse studenten zijn ruim vertegenwoordigd. Ook in het personeelsbestand van bijna 4000 leden komt men veel buitenlandse medewerkers tegen, dit uit zich in het internationale karakter van de school.

Na vrijgekomen geld vanuit de provincie is, in samenspraak met andere (markt-)partijen,  besloten om anti-cyclisch te investeren. Ondanks de stagnatie in de groei en de recessie zijn er investeringen gedaan in het onderwijs en bedrijfsleven. Het zogenaamde triple-helix model, een samenwerking tussen overheid, onderwijs en bedrijfsleven, zorgt voor een complementaire aanpak waarbij alle drie partijen altijd om tafel zitten voordat er beslissingen worden genomen. Een nauw samenwerkingsverband dus die zijn vruchten afwerpt. De overheid faciliteert, het bedrijfsleven benut de mogelijkheden van aanwezige studenten en kennis en het onderwijs zorgt voor nieuwe en hoogopgeleide studenten die de arbeidsmarkt instromen.

Prachtig natuurlijk maar wat kunnen wij hiervan leren? Een dergelijke samenwerking vergt doorzettingsvermogen maar duidelijk mag zijn dat de aanwezigheid van een universiteit in een stad een enorm multiplier effect kan hebben op de gehele regio. Maastricht merkt er veel van maar steden als Venlo, Kerkrade en Geleen profiteren er ook van. Als Leeuwarden moeten we ons dus goed bewust zijn van de mogelijkheden. Samenwerken, netwerken en groot denken. Breng overheid, onderwijs en bedrijfsleven bij elkaar. De harde feiten uit Maastricht spreken voor zich; lokale groei op economisch gebied, minder leegstand in de binnenstad, een boost voor de middenstand en werkgelegenheid. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van het succes.

Namens de fractie,
Abel Reitsma