Zonet had ik ook al een moeder die een boek voor haar dochter kocht. Lezen moeders zelf niet meer?

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 31 OKTOBER

Ik zal even de rode loper voor jullie uitleggen, zeg ik tegen een groepje van zeven dames die giechelend voor de Boekenpassage staan terwijl ik de tafels met boeken en andere spullen op de stoep zet. In ganzenpas lopen de dames naar binnen, terwijl ze zich vergapen aan de ontelbare boeken. Niet dat ze iets gaan kopen, dat dan weer niet. Maar als ze alles bekeken hebben, de geëxposeerde schilderijen, de schaakkas, de kookboeken achterin en een steelse blik op de beginnend boekverkoper, stiefelen ze weer naar buiten. En dan komt eentje toch nog terug met een boek in haar handen. ‘De vriendschap’ van Conny Palmen. Een cadeautje voor mijn dochter , zegt ze. Snel afrekenen, denk ik, voordat ze kan vragen of ik het in wil pakken.

Als de dames weg zijn heb ik eindelijk tijd voor koffie.

Het is achter dicht, zeg ik tegen een jongen die langs mijn tafel loopt. Waarschijnlijk is hij onderweg naar de coffeeshop in de Grote Hoogstraat en wil de korte route door de Passage nemen. Jammer, zegt hij en draait zich om en wil weer teruglopen. Dan valt zijn oog op een boek over de kunstbeweging De Stijl, ooit opgericht door Theo van Doesburg. De kunstenaars van deze beweging wilden kunst ontdoen van persoonlijke en natuurlijke emotie. Wat kost deze, vraagt de jongen. Als ik de prijs noem, haalt hij zijn pinpas te voorschijn. Maar goed dat die deur dicht zit, anders was je aan dit boek voorbij gelopen, zeg ik.

Een oudere mevrouw wil het boek ‘Vrouwen van 50’ van Louise Boelens kopen. Dit boek heeft u toch niet nodig, zeg ik als ze me het boek onder de neus duwt. Slijmbal, hoor ik haar denken. Het boek is voor mijn dochter, zegt ze een beetje kort. Die wordt binnenkort 50. Wat is dat toch, vandaag, vraag ik. Zonet had ik ook al een moeder die een boek voor haar dochter kocht. Lezen moeders zelf niet meer? Trouwens zou dit boek voor uw dochter dan niet een beetje te confronterend zijn? Vrouwen van 50 krijgen te maken met het lege nest en de angst afgeschreven te zijn. Heb je het boek gelezen, vraagt de mevrouw. Nou even doorgebladerd, zeg ik. Er staan ook positieve dingen in, krijg ik te horen. Gelukkig maar, zucht ik.

Een man komt met 2 tassen boeken binnen en vraagt of ik die wil kopen. Ik leg hem uit dat we niks kopen, dat de Boekenpassage een organisatie is die zonder winstoogmerk werkt, dat de boel draaiende wordt gehouden door vrijwilligers en dat de opbrengst van de verkoop van boeken helemaal ten goede komt aan de schaakclub en gevulde koeken voor de vrijwilligers. De man kijkt even wanhopig na mijn relaas en is duidelijk niet van plan om de beide zware tassen met boeken weer mee terug te nemen. Mag ik ze hier wel gewoon laten, vraagt hij. Dat mag, zeg ik gul.

Een meisje koopt het boek ‘De droomlijst’ van Julien Sandrel. Het verhaal van een moeder die nadat haar zoontje door een ongeluk in coma is geraakt, onder zijn bed een boekje vindt met een lijst van dingen die hij sowieso nog wil doen. De moeder besluit de dromen van haar zoontje zelf waar te maken. Zoals het vinden van zijn echte vader. Als ik dit boek zo inschat zal dat wel het lastigste probleem zijn.

Ondertussen zijn er wat kennissen binnengekomen die zitten te wachten op een glas wijn. Ik vertel ze over het laatste boek en we hebben het even over het verschijnsel bucketlist. Tot mijn verbazing hebben ze allemaal wel iets wat ze ooit nog een keer willen doen. En jij, wordt me gevraagd. Ik heb geen bucketlist, zeg ik. Alles wat ik ooit wilde heb ik gedaan. En als er iets nieuws komt dat ik graag wil doe ik het meteen. Dat ga ik niet eerst op een lijstje schrijven. Twee uit het gezelschap verslikken zich in een slok wijn als ik dit zeg.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend