Het is waar. Komend voorjaar stop ik als advocaat

(tekst via LinkedIn – Jolande ter Avest Advocaat / Mediator bij Avest Advocaten / Gastspreker/ Trainer/ Redacteur Kennisbank Familierecht)

Het is waar. Komend voorjaar stop ik als advocaat. Niet omdat ik dat wil, maar omdat ik niet verder kan. Omdat het tuchtrecht mij dwingt met ‘meel in mijn mond’ te praten waar het over huiselijk geweld gaat. En dat druist in tegen alles waar ik als advocaat voor sta.

Volgens het tuchtrecht moet ik schrijven: ‘Mijn cliënt vindt dat er sprake is van intieme terreur’, in plaats van: ‘Hier is sprake van intieme terreur.’ Daarmee zet ik mijn cliënten midden in het probleem. En dat kan gevaarlijk zijn.

Ik heb vaak kritiek gehad op professionals die uit angst voor klachten een patroon van geweld niet durfden te benoemen. Die zichzelf gingen beschermen in plaats van slachtoffers en kinderen. Ik weet hoe schadelijk dat is. En ik weiger daaraan mee te doen.

De tuchtrechter ziet hierin geen probleem. De deken van Noord-Nederland vergeleek intieme terreur zelfs met bekkeninstabiliteit, RSI en whiplash: het zoveelste modeverschijnsel waarop ouders zich beroepen. Dat een deken zo spreekt over een geweldspatroon dat kan eindigen in femicide, heeft mij diep geraakt.

Het afscheid van de advocatuur doet pijn. Voor mijn cliënten, voor mijn collega’s en voor mijzelf. Want wat hebben we al die jaren veel goeds gedaan. Veel slachtoffers en kinderen beschermd. En wat hebben we, ondanks het soms loodzware werk, samen gelachen.

Eén ding is zeker: ik ga me inzetten voor verandering van het tuchtrecht, niet alleen voor advocaten, maar voor de hele keten. Regels die bedoeld zijn om kwaliteit en integriteit te bewaken, mogen er niet toe leiden dat professionals zichzelf moeten beschermen, plegers buiten schot blijven en slachtoffers geïsoleerd raken.

Wat ik verder ga doen? Dat weet ik nog niet. Mijn kennis en ervaring komen vast ergens van pas. En ik blijf natuurlijk meekijken in dossiers en advocaten adviseren.

Laat één ding duidelijk zijn: ik stop niet omdat ik niets meer te zeggen heb. Ik stop omdat ik als advocaat niet mag zeggen wat er gezegd moet worden.

Soms betekent trouw blijven aan je vak dat je afscheid moet nemen van de manier waarop je het mag uitoefenen.