Zelf heb ik lang niet een hotel in gedurfd nadat ik het boek The Shining had gelezen

Ook deze zomer weer enkele prachtige verhalen eerder gepubliceerd; februari 2022

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 5 februari

Moet ik me ongerust maken, vraag ik mezelf af als ik bij de Boekenpassage arriveer en er staan nog geen klanten op de stoep. Erger nog, nadat ik overal alle stekkers in gestopt heb, de espressomachine opgewarmd en de drie tenoren uit de speakers heb laten klinken, is er nog steeds niemand. Ik rommel wat in de dozen en tassen met boeken die net binnengekomen zijn. Is het hier altijd zo rustig, hoor ik een stem. Ja, zeg ik zonder op te kijken, en dat wil ik ook graag zo houden.

Maar daarna komen er toch mensen rondneuzen in De Rode Loper. Het eerste dat ik verkoop is het boek Cel, een thriller van Charles den Tex. Doet u de moedermavo, vraag ik aan de mevrouw als ze haar kaartje boven het pinapparaat houdt. Ze kijkt me vragend aan. Nou zeg ik, dit boek wordt volgens mij alleen gelezen door scholieren omdat het verplicht op hun leeslijst staat. Er staan heel veel uittreksels op het internet. Maar ze doet geen opleiding en het lijkt haar gewoon een spannend boek, krijg ik te horen.

Dan komt een mevrouw met een boek van de Australische schrijfster Bronnie Ware aan mijn tafel, Het jaar van verandering, 52 verhalen en fabels uit haar eigen ervaringen waar je van kunt leren om je leven zonder spijt te leven, zodat je als je doodgaat, er met de vrede van volledige acceptatie op kunt terug kijken. Eén keer per week een verhaaltje, adviseert Bronnie. Hoe komt dat nou dat ik meteen de smaak van tofoe en quinoa in mijn mond krijg.

Ik neem nog een espressootje om de vieze smaak te verdrijven. Handel is handel Klaas, zeg ik tegen mezelf. Een meisje pakt het boek Stoorzender van Arjen Lubach dat bovenop een onuitgepakte doos ligt. Ik had er net zelf in gebladerd en het stukje over zijn verblijf op Vlieland gelezen. Daarna heb ik het maar weer terug gelegd. Handel is handel, denk ik nogmaals als het meisje het boek afrekent. De vrouwelijke klanten zijn vandaag in de meerderheid. Een geheel in het zwart geklede mevrouw met lange zwarte krullen koopt het boek Bezems en Pentagrammen, handboek voor de jonge heks. Nou geen flauwe opmerkingen Klaas, denk ik, maar toch vraag ik af ze misschien een heks is. Ja zeker, zegt ze. Goh, dit is de eerste keer dat ik hier een echte heks binnen heb, zeg ik. Ze glimlacht wat. Ik loop naar een tafel waar lang een ander boek over hekserij moet liggen. Het ligt er niet meer en ook in de kasten zie ik het niet staan. Het was een boek met heksenrituelen, zeg ik tegen deze jonge heks. Zoals bloot rondom een eeuwenoude eik dansen. Dat lijkt me erg koud, zegt de heks. Volgens mij doen heksen dat ook alleen in de zomer, zeg ik. Dan vertrekt ze. Ik zie haar voor de ingang op de fiets stappen. Geen bezem, denk ik ietwat teleurgesteld.

Waar blijven de mannen denk ik, want het volgende boek verkoop ik weer aan een meisje: De spiegel van de klassieke Chinese poëzie, van het boek der Oden tot de Qing dynastie. Maar dan komt er een meneer het boek Behoud en herstel van Antiek, afrekenen. Gelukkig, zeg ik tegen hem. Er zijn vandaag zoveel vrouwen langs geweest dat ik bijna in de verleiding kwam het damesblad te gaan lezen dat tegenwoordig als zaterdagbijlage in de Leeuwarder Courant gestopt wordt.

Ik heb dit boek vroeger al eens gelezen zegt een man die het boek Desperation van Stephen King op tafel legt. Heb je daarna nog geslapen?, vraag ik. Zelf heb ik lang niet een hotel in gedurfd nadat ik het boek The Shining van dezelfde schrijver had gelezen. Wat knap waardeloos is als je in een hotel werkt. Maar de man had geen slapeloze nachten gehad van al het bloed dat Stephen King in dit boek uit, al dan niet natuurlijke, lichaamsopeningen laat stromen.

Daarna drink ik nog een kop koffie met een ex-boekhandelaar die me vertelt dat ik als boekverkoper wel wat voorkomender kan zijn naar mijn klanten. Maar ik ben nog maar een beginnend boekverkoper, zeg ik. Even later loop ik naar huis met het boek Berlijn, reisverhalen in mijn tas. Geschreven door een aantal schrijvers waarvan ik zeker weet dat ik er goed van slaap. Soms nog voor ik in bed lig.

Klaas Kasma, kok en beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat