‘We zien steeds meer verwarde personen in Leeuwarden rondlopen’

(tekst: uit het laatste nummer van het Stadsblad Liwwadders)

‘Iedere vrijdagmiddag om kwart over vier, je kunt er de klok op gelijk zetten, dan gaat bij ons de telefoon en krijgen we het verzoek om nog even een cliënt onderdak te bieden. Dat regelen we dan. Daar lopen we niet voor weg.’ Connecting Hands is nog altijd de ietwat onorthodoxe welzijnsinstelling waar men het anders doet. ‘We houden van korte lijnen, snelle beslissingen en het aanbieden van professionele hulp.’

Jan Stuve, die altijd al druk was met zijn Connecting Hands, heeft een deel van zijn taken overgedragen aan Robbert Klaver. Klaver, voormalig directeur van FC Groningen (‘in de tijd dat het daar nog goed ging’) heeft zich inmiddels de zorgwereld eigen gemaakt. De twee directeuren bestieren momenteel een middelgrote zorginstelling waarin 250 cliënten zijn ondergebracht en waar 75 hulpverleners werkzaam zijn.

Het is een wereld waar men na de overheveling van taken van het rijk naar de gemeenten, met opgelegde bezuinigingen, volop in discussie is en die onder een vergrootglas ligt. Connecting Hands, dat vaak als reddingsboei bij ad hoc-situaties fungeert, viel buiten de boot bij de gemeentelijke aanbesteding. De gemeente Leeuwarden koos voor de welzijnsinstellingen Amaryllis en Windkracht058 om de zorg uit te voeren.

De twee mannen van Connecting Hands lijken zich niet al te veel zorgen te maken over het buiten de boot vallen na de aanbestedingsprocedure. Jan Stuve: ‘Met Robbert Klaver aan boord varen we een goede koers. We zijn nog altijd een instelling die van onderop werkt en gemotiveerde mensen aan het werk zet bij de mensen die hulp nodig hebben. Daarnaast hebben we geïnvesteerd in opleidingen voor ons personeel en in locaties in en buiten Leeuwarden, waaronder zorgboerderij Sin en Wille bij de Veenhoop.’

Robbert Klaver: ‘Ik vind het wel erg stil geworden rond de zorg in Leeuwarden. Wat ons opvalt is dat er in het Leeuwarder straatbeeld steeds meer verwarde personen rondlopen.’ Jan Stuve: ‘Ik zie ook steeds jongere mensen die om hulp vragen.’ Robbert Klaver: ‘Die bestuurlijke stilte vind ik opmerkelijk. Ik zou me kunnen voorstellen dat wanneer je als gemeente bezig bent met zorg, dat je ook tussentijds aangeeft hoe de vlag erbij hangt. Misschien worden er bij de zorgverleners die de gemeente heeft gefaciliteerd wel successen geboekt waar andere instellingen, zoals die van ons, baat bij kunnen hebben. Dan horen we dat graag. Vanuit de gemeenteraad is het wel erg rustig allemaal. We zouden graag eens wat cijfers zien. De raad lijkt ons het geëigende platform om hier helderheid over te verschaffen.’

Over de laagdrempelige buurtkamers die her en der zijn opgericht en waar mensen kunnen binnenlopen die hulp zoeken op diverse terreinen, wordt wisselend geoordeeld. Jan Stuve: ‘Hulp moet je zo laag mogelijk aanbieden, dat is prima, maar of dit de juiste wijze is dat vraag ik mij af. Je gaat toch als hulpzoekende niet snel naar een vrijwilliger die misschien wel je buurman is. Moet je aan hem of haar je hele hebben en houwen vertellen?’

Stuve en Klaver vinden dat er met de overheveling van taken van het rijk naar de gemeenten fouten zijn gemaakt die hersteld kunnen worden. Robbert Klaver: ‘Dat de zorginstellingen beter gecontroleerd worden daar zijn wij een groot voorstander van. Maar controleer dan niet alleen op financiële zaken, maar juist op vakinhoudelijke taken. Wij worden niet gecontroleerd op kwaliteit, dat is toch raar? Daarnaast vinden wij ook dat de winst van zorginstellingen aan een bepaald plafond gebonden mag worden. Maar het belangrijkste is dat we van de rijksoverheid richtlijnen krijgen om te voorkomen dat iedere gemeente eigen beleid gaat maken, zoals nu het geval is. Er kan fors gesneden worden in de wondere wereld van de bureaucratie. Geld en faciliteiten zijn niet het probleem. Nieman hoeft op straat te zwalken als je de bureaucratie maar doorbreekt. Een plan van ons voor de bouw van Tiny Houses wacht nu al maanden op uitvoering. Ambtenaar a weet niet waar ambtenaar b mee bezig is. Dat is het probleem!’ Ook vinden de twee dat corona niet meer als excuus mag worden aangevoerd voor falend beleid.

Connecting Hands, opgericht in 2004 en gevestigd in het voormalige gemeentehuis van Leeuwarderadeel aan de Schrans in Leeuwarden, voert als leus ‘Zorg met kracht en aandacht’. Jan Stuve: ‘Dit is een kleinschalige organisatie waarbij echt contact van mens tot mens, positiviteit, praktische wijsheid en er écht zijn voor mensen vanuit oprechte verbinding centraal staat.’ Robbert Klaver: ‘Wij bieden ambulante hulpverlening aan jong volwassenen, beschermd wonen (door heel Friesland), dagbesteding en specialistische jeugdhulp. De maatschappij is verhard. Wij vangen mensen op die tussen wal en schip belandden, die soms nergens anders naar toe kunnen.’

======================

‘Een jongen van achttien die bij de Woodbrookers vandaan komt snapt niet helemaal hoe de wereld er uit ziet. Hij opent zijn brieven niet en wordt na enkele appjes gekort door de gemeente. Die stelt vervolgens een fraudeonderzoek in, in plaats even met ons te bellen. Nu is die jongen in paniek. Het onderzoek loopt via de bekende weg. Uitkering stopt. Veel onnodig gedoe. Ander voorbeeld? Politie aan de deur bij een van onze cliënten. De agenten bellen ons en wij lossen het op. Zo zorgen wij er voordat de autodeur van de politiewagen dicht blijft. Wij zeggen: even nadenken, korte lijnen en snel handelen. Dat is voor iedereen het beste.’