We wachten nu echt op een nuchter verhaal van Jacobi

Jacobi en Molenaar

(Ingezonden)

U plaatste een interessante bijdrage van de raadsleden Molenaar (Groen Links) en Jacobi (PvdA) over de moeilijkheden in het sociaal domein. Een heel nieuw rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) vormt – als ik het goed begrijp – de aanleiding. Dat rapport is belangwekkend. Ook uit andere publicaties was al veel duidelijk. De roemruchte decentralisaties (Participatie, WMO en Jeugd) van rijk naar gemeenten zijn goeddeels mislukt. De gemeenten – VNG- tekenden destijds voor deze decentralisaties. Als de gemeenten dit gingen doen zou het beter en ook: goedkoper gaan gebeuren. Dat zeiden ze zelf allemaal.

Reserves opgestookt

De gemeenten zijn van een koude kermis thuis gekomen. Het liep heel anders dan gedacht. Overal grote tekorten. In een gemeente als Leeuwarden werden de reserves – die om andere redenen, diep verscholen in de jaarstukken, toch al aangetast waren – snel opgestookt.

Gemeenten zijn met name de laatste twee jaren het rijk gaan lastig vallen met brieven dat er meer geld moet komen. Begrijpelijk, maar wel erg hypocriet. Zoals gezegd zijn ze er grandioos ingestonken. Wat betreft de decentralisaties, met name de Jeugdzorg, heeft professor Elzinga in Binnenlands Bestuur al weer lang geleden glashelder uiteengezet, hoe stom de gemeenten indertijd te werk zijn gegaan. Niemand heeft ooit een reactie gezien van gemeenten op dit betoog. Bijvoorbeeld in een gemeente als Leeuwarden – toch een provinciale hoofdstad – gaat men dergelijke discussies volledig uit de weg.

Een gemeente als Leeuwarden heeft als gevolg van de aanvankelijk gevierde decentralisaties veel geld verloren. De gemeente liep eerst voorop – het zogenaamde Leeuwarder model, Amaryllis. De euforie was groot. Er verschenen protserige brochures waarin de successen, voordat het avontuur nog was beginnen, al breed werden gevierd. Alle problemen konden nu – dankzij de decentralisaties – via preventie, ontschotting, ‘outreachend werken’ en noemt u maar op – de onderkant van de samenleving opkrikken. De ‘kansarmen’ kwamen nu eindelijk aan de beurt. Tijdens de Algemene Beschouwingen (een wat te groot woord, gelet op het geboden spektakel) – naar aanleiding van de begroting 2012 – kwam de riedel nog weer even voorbij vanachter de haag der tanden van mevrouw Jacobi.

We wachten nu echt op een nuchter verhaal van Jacobi; wat wllde men, wat is er gerealiseerd, wat ging er mis? En waarom? Dat zou de feiten opleveren op grond waarvan een realistische aanpak zou kunnen starten.

Mislukking. Wachtgeld Van Gelder. Het eerlijke verhaal.

Het is een mislukking geworden. Groen Links verloor er vorig jaar in Leeuwarden nog een wethouder door, de heer van Gelder, ingevlogen vanuit het Groningse. Hij drukt nu nog met wachtgeld op de begroting, als we de berichten mogen geloven. Dank u wel, Groen Links en Femke Molenaar, voor deze mooie prestatie.

Molenaar en Jacobi. We moeten in gedachten houden dat beleid, waardoor de gemeenten nu in een zo beklagenswaardige positie terecht zijn gekomen – danken we aan een kabinet met als aanvoerders Rutte (VVD) en Asscher (PvdA).Voor Molenaar is dat makkelijker uit te leggen dan voor Jacobi. Maar het vervelende is, dat ze beide in hun verhaal om deze – toegegeven, al van iets oudere datum – stinkende brij heen dansen.

Nu weer alleen wijzen op maatregelen van het rijk, die zo schadelijk uitwerken. Beide dames weten heel goed dat er veel meer aan de hand is.

Mag ik een voorbeeld noemen? In een verhaal over het project Frijstiper (planning 2017/2018) – dat verscheen op Liwwadders – kwam helder naar voren, hoe de Leeuwarder organisaties Wellzo en Amaryllis in 2018 zo maar ineens tot de ontdekking kwamen, dat er zonder al te veel moeite in het sociaal domein wel € 9 miljoen aan bezuinigingen was te realiseren. Als beide deskundige clubs dat nu eens in 2015/16 hadden bedacht, dan had dat voor de inwoners van Leeuwarden een mooi aantal miljoenen opgeleverd. Daar had je mooie dingen mee kunnen doen. En de stelling van het rijk – het kan allemaal goedkoper – werd bevestigd. Tolsma, directeur Amaryllis, ging het netjes invullen en Janssen (directeur Wellzo) verdween in het bos.

De ruimte verhindert om hier nu verder op in te gaan. Maar met name Jacobi – zat zij destijds niet breeduit in de Tweede Kamer voor de PvdA, die toen goede maatjes was met de VVD van Mark Rutte – moet niet zo selectief te werk gaan. Diederik Samsom (PvdA) kwam in de verkiezingen met het zogenaamde eerlijke verhaal. Een stem op de PvdA was een stem tegen de VVD. Volstrekt tegengestelde opvattingen en idealen. Vervolgens kroop hij na de verkiezingen in no time onder de deken van de VVD. En Jacobi zat in Samsoms fractie.

Hypocrisie

Wie nu de staf breekt over de rijksoverheid moet met zelfonderzoek beginnen. Wat deden de gemeenten. Wat deed Leeuwarden met het nu, zo lijkt het, geheel verdwenen Leeuwarder model? Anders blijft het een hypocriete aangelegenheid. Tot schade van ook de gemeentelijke politiek. En een helder overzicht wat dit mislukte beleid de gemeente precies heeft gekost. Dat geld had beter besteed kunnen worden.

Daarom: Jacobi, en Molenaar mag meedoen, kom eens echt met jullie eerlijke verhaal.

A. de Boer,

hier ter stede

foto: Harrie Muis