Wat is keuzevrijheid VVD, als je de bus niet eens in kunt?

(tekst: PvdA-raadslid Eline de Koning)

Naar Cambuur, maar hoe?

Gisteravond was de laatste gemeenteraadsvergadering van dit jaar. Het belangrijkste punt op de agenda was � Cambuur ? Of .. toch de WMO?
Ik denk dat de WMO voor het dagelijks leven van veel mensen een stuk belangrijker is dan het voortbestaan van Cambuur. Dat zijn vooral mensen die voor bepaalde voorzieningen aangewezen zijn op de WMO. Ook daarover is gisteravond lang gepraat.

Door de vele aanvragen voor vergoedingen in het kader van de WMO dreigen de tekorten van dit budget behoorlijk op te lopen. Daarom is gekeken naar mogelijkheden om daarin te bezuinigen.
Onlangs heeft de PVDA daarover een boeiende discussie met bewoners van Leeuwarden gehouden.

Een van de struikelblokken is het vervoer voor mensen met een beperking. De VVD kwam met een verrassend voorstel.
Zij zijn nl.grote voorstanders van bezuinigingen, maar dienen toch een motie in om de individuele vergoeding voor vervoer te verhogen. Het voorstel van de wethouder om het openbaar vervoer te verbeteren waardoor mensen met een beperking makkelijker van het openbaar vervoer gebruik kunnen maken wezen zij van de hand. Want, zo vindt men � keuzevrijheid is belangrijker.

Maar wat is keuzevrijheid, als je de bus niet eens in kunt? In veel steden zijn de bussen al aangepast met een ruime lage instap, zodat mensen in een rolstoel er makkelijker zelf in � en uit kunnen. Juist dat vergroot de keuzevrijheid: dat je, net als iedereen, met de bus ergens heen kunt.
Bijvoorbeeld�. naar Cambuur!

Op de school waar ik werk, komen dagelijks diverse studenten in een rolstoel met een speciale taxi aan. Het is geweldig dat deze studenten zelfstandig, of met wat extra hulp, toch naar het gewone MBO kunnen.

Maar voor hen moet er altijd speciaal een taxi gebeld worden. Zou het voor hen niet veel �vrijer� voelen als ze samen met hun klasgenoten in de bus naar huis konden gaan? Dan pas horen zij er echt bij.

Onlangs heb ik een van die studenten wat beter leren kennen, Anneke. Zij doet op het ICT lyceum een opleiding tot grafisch vormgever. Zij is fysiek dermate beperkt dat ze in en uit de rolstoel getild moet worden met een tillift. Ze bedient de computer met een speciale muis. Voor een project van Hallo Fryslan zocht ik iemand die een leuke website kon ontwerpen en zo heb ik haar leren kennen. En.. ik realiseerde me toen pas wat een moeite het haar kost om de dagelijks gang naar school te maken. Het was leuk om kennis te maken me deze gedreven dame. Ik weet zeker dat zij het gezelliger vindt om met een bus te gaan waar ook andere mensen zitten!

Die bussen met lage instap zijn ook een uitkomst voor jonge ouders. Laatst fietste ik met een vaartje door de mooie nieuwe Oostergotunnel naar huis en haalde twee wandelende dames met kinderwagen in. Ik herkende een van hen en moest natuurlijk even de baby bekijken. Vanaf Goutum waren ze met de bus de stad in geweest, nu gingen ze lopend terug� er even lekker uit, zo spraken de dames. Zolang de kleintjes nog niet op de fiets mee kunnen, ben je anders altijd op de auto of openbaar vervoer aangewezen. Ook voor hen dus graag zo�n bus met lage instap!!

In Groningen doet men een proef met zo�n buslijn, we zijn benieuwd.