Sytze Faber: Buma 1 met Baudet en anders eet ik mijn tekst op

Sytze Faber Op weg naar Buma I

Het patroon is inmiddels bekend. Als extreemrechts op de trommel slaat, schieten vermeende idealisten in een kramp en veranderen vermeende centrumpolitici in pragmatisten. Dan begint het hellend vlak.

Pim Fortuyn gooide bij ons vijftien jaar geleden zijn steen al in de vijver. Wilde de vrijheid van meningsuiting oprekken tot het gaatje. Iedereen moet kunnen zeggen wat hem voor de bek komt. Weg met het discriminatieverbod. Er moet vrijelijk kunnen worden gekrenkt en vernederd. Kwam hem op bakken kritiek te staan. CDA-leider Balkenende was de uitzondering op de regel. Deinde in de verkiezingscampagne van 2002 mee op de door Fortuyn aangeboorde maatschappelijke onvrede. Met zijn politieke neus bleek niks mis te zijn. Veertien zetels winst! Het pad naar het Catshuis was geëffend. Balkenende I was een coalitie van CDA, VVD en LPF, de partij van de inmiddels vermoorde Fortuyn.

Geert Wilders nam de populistische stok over. Gooide er nog een schep bovenop. Een verbod op de koran en op hoofddoekjes, het in diskrediet brengen van de rechterlijke macht. Andere partijen spiegelden zich daarna aan Balkenende. Schoven ook op richting Wilders. In 2010 trad Rutte I aan, een gedoogkabinet van VVD, CDA en de PVV.

Als CDA-leider in spe zat Sybrand Buma er toen bovenop. Hij was ernstig teleurgesteld toen Wilders geen verantwoordelijkheid wilde nemen voor bezuinigingen. Daardoor zakte het kabinet al gauw door zijn hoeven. Het verbond met de PVV was een splijtzwam in het CDA. Desondanks heeft Buma altijd geweigerd er principieel afstand van te nemen.

Met het overnemen van populistisch gedachtegoed bereikte de gevestigde politiek wel, eerlijk is eerlijk, dat Wilders een politieke muurbloem werd. Zijn opvolger staat echter al klaar. Thierry Baudet met zijn Forum voor Democratie (FvD) is de snel rijzende ster aan het extreemrechtse firmament. Hij vermijdt de fouten van Wilders. Is toegankelijk, cultiveert een intellectuele uitstraling, zette een democratisch georganiseerde partij op poten. Doet er op zijn beurt – mede als gevolg van die politieke opschuiverij – ook weer een schep bovenop. Flirt met abjecte rassentheorieën, beweert ongegeneerd dat de EU van begin af aan uit is op oorlog.

Gewone Nederlanders

Net als bij Balkenende lijkt het ook wel oké te zijn met de politieke neus van Buma. Zijn H.J. Schoo-lezing van vorige week maandag trok aandacht. Wat Henk en Ingrid zijn bij Wilders, zijn bij hem de boze burgers. Hij promoveert ze zelfs tot de gewone Nederlanders. En wie zijn er dan ongewoon? Tja, asielzoekers, landgenoten met een migrantenachtergrond, voorstanders van een sterker Europa. Dat soort volk. Elsevier juichte: ‘Hier spreekt de CDA-leider de taal van Fortuyn, Wilders en Baudet!’

Het valt op dat bij de protestant Buma nationalistische eenheid hoger scoort dan verscheidenheid. Hoeksteen van de reformatie is individuele vrijheid. Geloven of niet geloven in wat dan ook is ten principale een persoonlijke keuze. Daar mag men – toegegeven: daar werd en wordt helaas menigwerf tegen gezondigd – anderen niet mee knevelen. Verscheidenheid is geen ondergeschoven kind, maar een handelsmerk, wat zeg ik: een geuzeneigenschap in het land van Willem van Oranje. Waar is Buma mee bezig?

Er was Balkenende I met de LPF, Rutte I met de PVV. Is het ondenkbaar dat Buma – de huidige formatie van Rutte III is dan een intermezzo – al voorsorteert op Buma I? Dan is de FvD van Baudet aan bod. Zo ja, dan zal hij als politiek leider de handen vrij willen houden en bedanken voor een ministerschap in Rutte III. We weten het gauw. Als dan blijkt dat ik me te buiten ben gegaan aan hersenspinsels, zal ik, uit calvinistische zelftuchtiging, de printversie van dit verhaal opeten.