‘Stadsontwikkeling Leeuwarden lijdt aan meervoudigepersoonlijkheidsstoornis’

Foto: Simon van der Woude

(tekst: Peter Michiel Schaap via LinkedIn)

De historische binnenstad van Leeuwarden behoort wat mij betreft tot de allermooiste van Nederland. In de top tien staat ‘ie zeker. Misschien zelfs wel in de top vijf. De Eewal en de Grote Kerkstraat zijn van een grote schoonheid. Hetzelfde geldt voor het Raadhuisplein, het Hofplein en de Tweebaksmarkt. Ook de binnengrachten zijn prachtig, net als de fijnmazige structuur van straatjes en stegen die het staddeel ten noorden van de Nieuwestad karakter geven.

Misschien juist daarom maak ik me al jaren flinke zorgen over de Friese hoofdstad. Deels komt dat door de extreme leegstand die zeker de Voorstreek in z’n greep houdt. Geef direct toe: kom er te weinig, maar kreeg vandaag het idee dat die leegstand inmiddels ook op andere plekken meer en meer de kop op steekt. Ook de staat van onderhoud van veel panden lijkt achteruit te hollen. Met extra zorg aangaande de puien en plinten.

Verder kan ik me niet aan de indruk ontrekken dat de stad die ik vroeger kende van een fors aandeel karaktervolle, lokale winkels overvleugeld wordt door steeds meer reguliere ketens en franchisers. En dat gecombineerd met nét iets te veel ietwat dubieuze ‘winkels’, outlets en uitspanningen vol goedkope Chinese troep. Natuurlijk iets dat in veel steden zichtbaar is, maar hier in Leeuwarden valt het wel erg op.

Daarnaast lijk de Leeuwarder stadsontwikkeling al jaren te lijden aan een meervoudigepersoonlijkheidsstoornis. Aan de ene kant staan ontwikkelingen als de Blokhuispoort, de herbestemming van het oude Postkantoor en de aandacht die besteed is aan pareltjes als de Grote Kerkstraat en de Eewal. Daar toont Leeuwarden zich op z’n best.

Van die andere kant word ik een stuk minder vrolijk. Zo snap ik nog altijd hélemaal niets van de herontwikkeling van het Zaailand die nu pakweg tien jaar geleden gereed kwam. Hier heeft het ‘legaat van Bonnema’ niet bepaald tot een verbetering geleid. Dat begint bij de nieuwbouw van het Fries Museum dat wel heel plompverloren op het plein staat. Het is al niet bepaald ‘mijn architectuur’ maar och, wat zijn hier stedenbouwkundig kansen gemist.

Nog grotere vraagtekens heb bij de toevoeging van een flinke hoeveelheid extra retail als onderdeel van Nieuw Zaailand. De winkelunits zijn verpakt in een armoedig postmodern historiserend jasje naar ontwerp van Soeters Van Eldonk. Op wonderlijke wijze staan ze op het Zaailand tussen het Wilhelminaplein en het Ruiterkwartier. Extra m2 retail dus… En dat terwijl er bij de bouw, een dik decennium geleden, al sprake was van behoorlijke leegstand aan de Voorstreek en omgeving. Echt onbegrijpelijk, deze keus.

Ook elders valt me op dat de kwaliteit van de nieuwbouw ver achterblijft bij de impliciete kwaliteit die nu juist zo diep in Leeuwarden zit. Neem de historiserende botoxbouw aan de Amelandstraat en het vlakke soms zelfs ronduit platte architectonisch historisme dat veelvuldig zichtbaar is in de nieuwe stadsuitbreidingen van Leeuwarden. Vind het allemaal maar jammer voor zo’n prachtige stad.

lees de commentaren op LinkedIn