Opnieuw minder muskus- en beverratten gevangen

(tekst: persbericht)

Opnieuw minder muskus- en beverratten gevangen

In 2010 zijn er opnieuw minder muskus- en beverratten gevangen. Muskus- en beverratten worden gevangen en gedood omdat zij een risico vormen voor de waterveiligheid. Zij ondergraven dijken en kunnen daarmee overstromingen veroorzaken.

MUSKUSRATTEN
Muskusratten graven gangen en maken hun holen in waterkeringen. Deze worden daardoor ondermijnd, kunnen inzakken wat soms tot overstromingen kan leiden. Om deze overstromingen te voorkomen worden de muskusratten bestreden. De muskusrat is een eeuw geleden voor de bonthandel in het oosten van Europa ge�mporteerd. Omdat zijn vacht zich niet naar wens ontwikkelde, is hij vervolgens vrijgelaten. Zij horen niet in ons land thuis en kennen geen natuurlijke vijanden. Als waterschappen de uitbreiding van de muskusrattenpopulatie niet tegengaan, kan dat tot gevaarlijke situaties leiden.

Het aantal gevangen muskusratten is in 2010 met 23% gedaald naar 120.000. Het grootste aantal muskusratten is gevangen in de provincie Groningen. In de provincie Noord-Brabant, waar jarenlang een beheersbare lage populatie muskusratten kon worden gerealiseerd, steeg het aantal vangsten met 50% naar bijna 5.600. De achtergrond van deze stijging is een forse toename van het aantal vangsten in het westen van Brabant. In de provincies Zuid-Holland en Utrecht is de grootste daling geboekt in het aantal vangsten.

BEVERRATTEN
De beverratvangsten zijn gedaald van 970 dieren in 2009 naar 568 in 2010. De binnenlandse populatie beverratten is vrijwel verdwenen. De vangsten concentreren zich in het grensgebied met Duitsland. De gekozen strategie om alle beverratten die instromen vanuit Duitsland vlak bij de grens te vangen lijkt te werken.

VANGSTTECHNIEKEN
Nu nog worden muskusratten en beverratten met klemmen en kooien gevangen en gedood. Waterschappen zoeken naar vangsttechnieken die minder dierenleed veroorzaken. Goede alternatieven zijn echter nog niet beschikbaar.