NOM: Noordelijke lijsttrekkers zijn verdeeld. Maar waarover?

(tekst: ict-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

Noordelijke lijsttrekkers verdeeld. Waarover?

Op de website van de Noordelijke ontwikkelingsmaatschappij (NOM) viel recentelijk het volgende berichtje te lezen:’Werkgeversorganisaties VNO-NCW Noord en MKB Noord zeggen dat het Noorden te verdeeld is om in Den Haag een politieke vuist te kunnen maken. Ze vinden dat er veel initiatieven zijn om goed samen te werken, maar dat er tegelijkertijd ook zoveel onenigheid is dat er maar moeilijk sprake kan zijn van ��n noordelijke agenda.

De organisaties hebben in de aanloop naar de statenverkiezingen dertien stellingen voorgelegd aan de Groningse, Drentse en Friese lijsttrekkers. Daaruit bleek dat een grote meerderheid voor een gezamenlijke aanpak is, maar dat men het over de inhoud totaal oneens is.’ Het zou afkomstig zijn uit de Leeuwarder Courant van 18 februari 2011, maar ik kan in mijn exemplaar van die krant niks terugvinden. Jammergenoeg weet ik nu niet in welke mate de noordelijke lijsttrekkers van mening verschillen. Een beetje tendentieuze berichtgeving derhalve.

Het schijnt dat de campagne voor de komende provinciale statenverkiezing volop gaande is, persoonlijk merk ik er niet veel van. Politiek gaat over de volgende vier zaken:

1. Wat is er problematisch aan de huidige situatie?

2. Hoe ziet een gewenste situatie eruit?

3. Welke maatregelen worden voorgesteld om het verschil te overbruggen?

4. Hoeveel geld mogen die maatregelen kosten?

Als een partij iets wil met de haven van Harlingen dan vind ik dat prima, maar wil dan wel even weten voor welk probleem dat een oplossing is. Wanneer een andere partij meer werkgelegenheid voor ouderen wil hebben dan is dat een nobel streven, alleen hoor ik dan wel graag met welke maatregelen dat doel bereikt kan gaan worden. Hanteer de genoemde vier vragen bij het doorlezen van de standpunten en het valt op hoe triest het met de beleidsvoornemens is gesteld.

Omdat verkiezingsprogramma’s niet al te dik mogen zijn – anders worden ze niet gelezen – ontbreekt vrijwel altijd een analyse van de huidige, problematisch geachte situatie. Niet zelden vraag ik mij af:’Waarom zou je dat willen? Voor welk probleem is het een oplossing?’ Zo voert een partij als slogan ‘Minder overheid is minder belasting’, een probleem dat zich vanzelf oplost omdat overheden sterk vergrijsd zijn. Het ambtenarenapparaat krimpt vanzelf, een kwestie van wat tijd en geduld. Overigens kunnen overheden als zogeheten ‘launching customer’, eerste betalende klant bepaalde economische ontwikkelingen stimuleren. Hebben Friese partijen over dit onderwerp ook een mening? Wat n�et in een programma staat is minstens zo interessant.

Voorafgaand aan verkiezingen is het natuurlijk niet vreemd dat lijsttrekkers het onderling niet eens zijn. Gezamenlijk optrekken richting Den Haag lijkt mij handig. Ik snap alleen niet waarom er steeds nieuwe subsidie aangevraagd moeten worden, kennelijk hebben de subsidies in het verleden geen effect gehad en is het wellicht handiger de oorzaak daarvan te achterhalen. In ieder geval, de problemen van Noord-Nederland zijn eerst en vooral demografisch van aard: de beroepsbevolking krimpt en minder mensen zullen meer moeten doen. De oplossingen zijn bekend en kunnen zonder subsidies worden uitgevoerd. Genoeg kennis in de regio om nieuwe producten te ontwikkelen die in de toekomst geld in het laatje brengen voor nieuwe welvaart. Enige probleem: de geringe bereidheid van noordelingen om iets met de beschikbare mogelijkheden te doen. Maar daarover zullen de meningen ook wel verschillen.