Naar de hoerenbuurt van Sankt Pauli en met een lijk terug naar Tilburg

Foto: Liwwadders

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 21 augustus

Zit dit hier allang, zegt een man tegen me als ik de sleutel in het slot van de voordeur van de Boekenpassage de Rode Loper steek. Hij loopt met me mee naar binnen. Het is nog geen elf uur, maar ook een potentiële klant is koning in de Boekenpassage. Dus mag hij er in. Ik sjouw de dozen boeken die buiten staan als lokkertje de stoep op. Waarom heet het de Rode Loper, vraagt de man. U staat er op, zeg ik en trek aan het stuk rode tapijt dat ook voor een gedeelte naar buiten moet. De man heeft het niet in de gaten. Ik zeg nog een keertje dat hij op de rode loper staat, maar pas als ik wat harder trek heeft ie het door en stapt er af. De man struint nog wat tussen de boeken bij de voordeur en vertelt me dat het allemaal wel duur is. Dan vertrekt hij zonder wat te kopen en te zeggen.

Als ik mijn rondje loop om te kijken welke nieuwe boeken er deze week bijgekomen zijn, staat er iemand bij de tafel die Jeruzalem Grillroom van P.J. Thomése wil afrekenen. Het verhaal over een reis naar de Palestijnse gebieden, samen met de schrijvers Rosita Steenbeek, Jan Siebelink en de priester Antoine Bodard. Eén van mijn favoriete schrijvers, zeg ik. Heb je van hem J Kessels the novel, gelezen? Als er nee geschud wordt, vertel ik hem over de krankzinnige roadtrip die de schrijver maakt met zijn favoriet personage J Kessels naar de hoerenbuurt van Sankt Pauli in Hamburg en met een lijk in de kofferbak terug naar Tilburg.

Daarna is het een hele poos stil in de Passage. Tijd voor koffie en het boek van Ben Haveman Neuriënd naar het einde, portretten op leven en dood. Als ik wat minder fatsoenlijk geleefd had, had ik best wel schrijver kunnen worden, denk ik als ik het verhaal over A. Moonen lees, die zijn visite onder invloed van pillen en drank in dameslingerie en op pumps ontvangt. Maar helaas, daarvoor is het te laat. Ik moet even opkijken van mijn boek als er een jongetje bij de tafel staat met een Suske en Wiske. Als je dit uit hebt moet je maar eens een echt boek lezen, zeg ik streng tegen hem. Geschrokken rent het ventje naar zijn moeder die buiten op de stoep wacht.

Ik lees verder in mijn boek. Maar net als ik in het boek van Ben Haveman over het zwartgallige leven van Hans Dorrestijn lees, Van schedeslaaf tot vogelaar, moet ik ansichtkaarten afrekenen met een mevrouw en een boekje van de Friese Poëet Meindert Bylsma: Boartlik boartskipje. Gedichten van een schoolmeester, zeg ik. Maar volgens haar is dat een ander boek.

Mijn dochter die kunstgeschiedenis studeert appt me of er nog leuke kunstboeken zijn. Ik stuur haar een fotootje van het boek Van Matisse tot Malevich, een dikke catalogus van een tentoonstelling in de Heritage. Wie is de uitgever, appt ze terug. Als ik haar dat verteld heb, mag ik het haar cadeau doen. Misschien heb ik haar te veel verwend, denk ik.

Vlak voor dat ik weg ga komt er nog iemand het boek Oorsprong van de Frans Libanese schrijver Amin Malouf afrekenen. Ik ken het boek niet, maar volgens de koper moet ik alles van deze schrijver gaan lezen. Ik beloof het plechtig. Als ik naar huis loop met Ben Haveman, Matisse en Malevich onder mijn arm denk ik hoe ik dit stukje zal gaan schrijven zonder dat iemand er erg in heeft dat ik bijna niets verkocht heb.

Klaas Kasma, kok en boekverkoper in de Rode Loper in de Sint Jacobsstraat in Leeuwarden