Landschapsman en milieuactivist Wim Beijerinck overleden

Landschapsman en milieuactivist Wim Beijerinck is vrijdag in Leeuwarden overleden. Beijerinck was begaan met de natuur in stad en omgeving en trok bij bestuurders aan de bel waar hij vond dat het misging met het natuurbeheer. Onlangs gaf hij nog vanaf zijn ziekbed commentaar op vrijkomende straling van de zendmast op de Hemrik. Beijerinck was mede-initiatiefnemer van de biologische markt die op vrijdag wordt gehouden. Wim Beijerinck is 75 jaar geworden.

+++++++
(interview in het Stadsblad Liwwadders)

Activist Wim Beijerinck

‘Milieu moet weer op de agenda’

Als milieuactivist heeft Wim Beijerinck soms de tranen in zijn ogen. ‘We verpesten als mensheid zoveel moois. Wie om zich heen kijkt, ook in Leeuwarden, moet toch zien dat het zo niet langer kan. Maar helaas, in tegenstelling tot een aantal jaren geleden is milieu geen aansprekend thema meer. Milieu is uit. Terwijl milieu en natuur onze aandacht verdienen en onze bescherming nodig hebben. Daar wil ik mij als activist voor inzetten. Milieu moet weer op de agenda. Ook van de politiek.’

‘Behoud en goed beheer van de natuur zijn van toenemend belang’, zo sprak koningin Beatrix dit jaar tijdens de troonrede op Prinsjesdag. Diezelfde dag werd door het kabinet de Miljoenennota gepresenteerd. Daaruit bleek dat de begroting voor het milieubeleid in 2002 niet wezenlijk is vergroot. Dit ondanks het feit dat de Tweede Kamer en de natuurorganisaties al tijden roepen om een groot natuuroffensief. ‘Milieu is altijd de dupe van economische afwegingen’, stelt Wim Beijerinck. ‘Neem bijvoorbeeld de bouw van Zuiderburen. Die voldoet hooguit aan de minimale eisen van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu. Projectontwikkelaars willen nu eenmaal geld verdienen. Meer niet. Met de stichting Wijkorganisatie Aldlân hebben wij vijf jaar geleden al een alternatief plan ontwikkeld voor Zuiderburen. De kern daarvan was duurzaamheid: geen huizen die ‘witte schimmel’ worden genoemd en die de structuur van het oude landschap slopen.’

De fascinatie die Beijerinck heeft voor flora en fauna stamt al uit zijn jeugd. ‘Een oom van mij had een biologisch onderzoeksstation in het Drentse dorp Wijster. In de vakanties ging ik daar vaak op bezoek en wat mijn oom daar deed boeide mij enorm. Hij heeft echt baanbrekend werk verricht, moet je weten. Zo cultiveerde hij de bosbes als product en ontwikkelde de doornloze braam. Ook ontdekte hij dat bepaalde mossen kunnen dienen als natuurlijke snuffelpaal. Aan de groei van mossen kun je namelijk de mate van milieuvervuiling aflezen. Ik vond het allemaal heel interessant’, vertelt Beijerinck. Na de middelbare school wilde Wim echter als stuurman de grote vaart op. ‘Ik ben gek op varen. Maar mijn ogen bleken niet goed genoeg en dus moest ik een alternatief kiezen. Dat werd de Hogere Tuinbouwschool in Frederiksoord. Eigenlijk dus een tweede keuze, maar daar heb ik nooit spijt van gehad.’ Beijerinck werd geschoold tot landschapskundige en begon een carrière bij Staatsbosbeheer. Na diverse functies binnen die organisatie en een ‘uitstapje’ naar de Heide Maatschappij werd hij in 1972 districtsleider in Friesland. Dat bleef hij tot hij in 1990 met de vut ging.

Maar Wim Beijerinck ging niet met pensioen. Hij werd milieuactivist. Niet met een bivakmuts, maar als bestuurslid van natuurorganisaties. ‘Ik ben een positief denker die gelooft in vreedzame actie.’ Beijerinck is momenteel onder meer lid van het bestuur van de Friese Milieu Federatie, secretaris van de Stichting GroeNoord, lid van het Milieu Platform Leeuwarden en lid van het Instituut Voor Natuurbeschermingseducatie. De verscheidenheid aan onderwerpen waar Beijerinck zich mee bezig houdt is enorm. En ze variëren van het gevaar van elektromagnetische straling van gsm’s tot hondenpoep en van het bomenbeleid tot de introductie van de malariamug in Leeuwarden. Malaria in Leeuwarden? ‘In de toekomstige bebouwing van de Bullepolder zullen veel muggen voorkomen en de kans bestaat dat ook de malariamug zal opduiken’, waarschuwt Beijerinck. ‘De bouwplannen gaan namelijk moerasachtige toestanden veroorzaken. Je kunt er dus in ieder geval donder op zeggen dat daar problemen gaan ontstaan die schadelijk zijn voor het leefklimaat.’

++++++++++++

Hondenpoep en hoogspanningsmasten

Wie Wim Beijerinck aan het woord laat over milieu kan een stroom van goede adviezen verwachten. Zo moeten de hoogspanningsmasten uit Zuiderburen verdwijnen. ‘Want die zijn schadelijk voor de gezondheid. Het wachten is op het eerste geval van leukemie.’ Ook moet het onkruid (Beijerinck spreekt liever over ‘ongewenst kruid’) in de wijken vaker dan één keer per jaar worden bestreden. ‘Dat heeft wethouder Bearn Bilker maar even buiten de gemeenteraad om besloten, maar dat besluit moet worden herzien.’ En zo zijn er nog veel meer thema’s die de activist Beijerinck bezig houden:

‘Er moet in Leeuwarden een full-time milieuwethouder worden aangesteld. En de Dienst Milieu van de gemeente moet veel meer armslag en budget krijgen. Het zou ook mooi zijn als het nieuwe college na de verkiezingen een groen motto zou kiezen. En er voor zorgt dat die mooie duurzaamheidsplannen, zoals ‘De volgende zet’, niet weer in de la verdwijnen.’

‘Leeuwarders moeten meer waardering en respect hebben voor de planten en dieren in hun gemeente. Kijk om je heen en geniet. Je ziet dan bijvoorbeeld vleermuizen, zeldzame vlinders en prachtige varens op de stadskaden. En mooie binnenstadstuinen. De gemeente zou daar trouwens meer voorlichting over kunnen geven.’

‘Van 27 februari tot en met 3 maart volgend jaar wordt in het FEC de beurs tuin gehouden. Tegelijkertijd wordt ook de duurzaamheidsbeurs georganiseerd met als thema voedselveiligheid. De gemeente geeft wel subsidie, maar ondanks herhaaldelijk aandringen weigert gedeputeerde Siem Jansen financieel bij te dragen. Jammer, want het kost de organiserende stichting GroeNoord een ton.’

‘Openbaar vervoer moet in alles voorrang krijgen. Alleen dan krijg je de mensen in de bus of trein. Dus maak het beter en gratis. Of anders in ieder geval betaalbaar en daardoor concurrerend. Reizigers maken nu eenmaal economische afwegingen.’

‘Bomen moeten in Leeuwarden nu eindelijk een juridische status krijgen. Nu kan iedere burger nagenoeg elke boom omhakken. Als de gemeente ze niet voor is geweest. Er moeten natuurlijk wel kapvergunningen worden aangevraagd, maar ik weet dat er maar heel weinig kap wordt geweigerd.’

‘De hondenbelasting gaat nu naar de algemene middelen. Maar die moet worden ingezet als doelbelasting voor het oplossen van het hondenpoepprobleem. Die poep is niet alleen vervelend, maar ook een gevaar voor de hygiëne in de woonomgeving. Dus moeten er voldoende hondentoiletten komen. Belangrijk is dat die goed worden gereinigd en onderhouden. Anders maakt geen hond er gebruik van.’

‘Laten we met z’n allen zorgen voor een schone stad. De horeca, en zeker MacDonalds op de Wirdumerdijk, zou verplicht moeten worden om hun eigen omgeving schoon te houden. Ook zou de gemeente het water in de stad beter moeten reinigen. Bijvoorbeeld met een veegboot, die hadden we vroeger ook in Leeuwarden en dat werkte prima.’