Kiosk: ambtenaren moeten faciliteren en niet organiseren

De kiosk van Anna-Frouk Hoogsteen en Marieke Baan op de Prins Hendrikbrug is tot nader orde gesloten. De twee vrouwen die met enthousiasme culinaire en culturele avonturen wilden vormgeven zijn een ervaring rijker en een illusie armer. Waar ging het mis?

Op het stadhuis, daar ging het mis. Daar organiseert men graag een prijsvraag. Of het nu gaat om een stadsdichter, stadsperformer, aankleding van het Oldehoofsterkerkhof, uitbater Prinsentuin of een kiosk op een brug: het woord ‘prijsvraag’ valt al snel. ‘Leuk’, wordt hieraan toegevoegd. Voor wie is dit leuk? Vooral voor de bedenkers van de prijsvraag die zich in de baas zijn tijd in allerlei bochten mogen wringen – dat doen ze graag – om tot een acceptabel voorstel/procedure/beoordeling/toewijzing/voorwaardenregeling te komen. Met Jan en alleman wordt overleg gepleegd om deze trits aan activiteiten op te tuigen. Waarom kijken bij de buren als je het wiel zelf opnieuw mag uitvinden?

Ook Anna-Frouk Hoogsteen en Marieke Baan tuinden er weer in. Ook zij maakten plannen, misschien waren ze wel bezig hun dromen te verwezenlijken. Misschien waren het wel goede plannen voor een andere locatie? Culinaire en culturele avonturen, wie zou daar nou tegen kunnen zijn? Aan de overkant van de brug doet de VVV ook in culinaire en culturele avonturen, maar misschien waren dat wel andere avonturen. Aan de kade doet het Pannekoekenschip ook een aan culinaire en culturele avonturen, maar misschien doen de avonturen van kok Max Tuik er minder toe? Hij houdt het in ieder geval net even wat langer vol.

Gemeenteambtenaren moeten faciliteren en niet organiseren. Want het zijn gewoon geen organisatoren. En het zijn nog minder ondernemers. Zij hadden de kiosk op economische waarde moeten schatten. Ze hadden hun horecaregels ook op dit gebouwtje moeten toepassen (en waren dan snel klaar geweest: mag niet, kan niet). Ze hadden de functie in overeenstemming moeten brengen met de locatie, afmetingen en betekenis voor de binnenstad.

Nu is het resultaat: een teleurgestelde Anna-Frouk en Marieke (emotioneel en financieel), teleurgestelde ondernemers (frustraties) die hun plannen al eerder zagen afgewezen, teleurgestelde ambtenaren en een heel sneue wethouder. Wat een visitekaartje had moeten worden, aldus de twee onderneemsters, werkte uiteindelijk contraproductief. Toeristen kwamen voor een gesloten luik te staan. Op het station werden ze er al op gewezen dat hun culinaire tocht een ander begin kende, tenminste als ze het eenvoudige A4-tje op tijd hadden gelezen.

De gemeenteambtenaren die verantwoordelijk zijn voor dit debacle hadden even iets langer moeten nadenken. De wethouder had echt moeten nadenken. (En nu? Wordt het gebouwtje tegen alle reclameregels in een uithangbord?)

Wordt vervolgd.

Redactie Liwwadders.nl

kiosk