Je hebt de twee mooiste boeken die ik hier heb uit de kast getrokken, zeg ik

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 1 maart

Wat een klotenmuur, roept Oscar. Oscar is één van de kunstenaars die schilderijen exposeren in de Rode Loper. Of zoals het ene stuk van de Boekenpassage nu genoemd wordt, ‘De Kunst Korridor’. Oscar probeert haken in de muur te slaan voor zijn nieuwe schilderijen. Maar als ik op de geluiden af ga komen er alleen maar gaten in de muur. Eerst maar koffie, besluit ik en roep Oscar van de ladder af. Terwijl hij nog wat zit te foeteren komt er een mevrouw vragen of we kunstboeken willen hebben. Ze legt een twintigtal op tafel. Het bovenste boek is een uitgave van museum Belvedère. Van een kunstenaar die ik ken. Lang geleden heeft hij samen gewoond met mijn allereerste vriendinnetje. Ik heb het hem altijd kwalijk genomen.

Als ik dit aan Oscar vertel wil hij het boek meteen inzien. Wel heel mooi zegt hij. Dat wil ik niet horen lul, zeg ik. Op één of andere manier komt de jaloezie uit mijn pubertijd weer boven. Toch vind ik de afbeeldingen in het boek ook mooi, al zal ik dat niet tegen Oscar bekennen. Die heeft trouwens geen zin meer om op de ladder te klimmen en regelt iets anders om zijn schilderijen te laten zien in de Rode Loper.

Daarna hebben we het nog even over de nieuwe galerie die met enkele tonnen subsidie van de Gemeente Leeuwarden net geopend is. Ik denk dat hier meer mensen naar schilderijen komen kijken dan daar, zeg ik. Ze komen binnen voor de boeken en zien dan ook jullie kunstwerken. Oscar drinkt zijn koffie op en gaat poolshoogte nemen.

Als hij de deur uit is stop ik het boek van de vriend van mijn vriendinnetje van lang geleden in mijn tas. En daarna bekijk ik aandachtig de stapel boeken die op de tafel ligt. Het lijkt wel Sinterklaasavond. Er zit nog een schitterend boek over Japanse kunst tussen. Die gaat ook een poosje met mij mee. Ooit komt hij terug in de Boekenpassage. Maar vanavond zit ik op de bank met de poes, een kop matcha thee en dit boek.

Ondertussen ging de verkoop gewoon door gelukkig.  Ik verkoop het boek ‘De wilde stilte’ van Raynor Winn. Ik vond ‘Het Zoutpad’ ook zo goed, zegt de koper. We hebben daar een paar exemplaren van gehad, zeg ik. Ik houd niet zo van mensen die gelukkig worden van ongeluk. Ik geloof het ook niet. We praten er even over door terwijl Oscar haakjes in de muur probeert te timmeren.

Dan komt er nog een mevrouw  die twee boeken voor me neerlegt om af te rekenen. ‘Otmars zonen’ van Peter Buwalda en ‘Terug naar India’ van V.S. Naipaul. Je hebt de twee mooiste boeken die ik hier heb uit de kast getrokken, zeg ik. Ik heb ze beide gelezen. Als de mevrouw weggaat zegt Oscar ‘wat ben jij een slimmerik’. Ik heb deze boeken ook daadwerkelijk  gelezen, zeg ik. Ik las vroeger heel veel en daarom heb ik nooit tijd gehad om schilderen te leren. Om deze teleurgestelde kunstenaar op te vrolijken schenk ik hem een biertje in voordat hij weer op de trein naar Groningen gaat. Ik moet nog even door maar verheug me op het Japanse boek, vanavond. En de bank, de poes en de matcha thee natuurlijk.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.

Let op: boekenballetje op zaterdag 29 maart