Is Leeuwarden festivalmoe?

Wie heeft er gelijk? Zij die zeggen: ‘De touroperators staan klaar om horden bezoekers naar Leeuwarden te brengen’. Of zij die het volgende poneren: ‘De grote touroperators vinden dat het programma van Culturele Hoofdstad onduidelijk is en kunnen hiervan voorlopig nog geen chocola maken’. Het zijn twee tegengestelde meningen die vandaag via het internet de lezers bereikten. Wie heeft er gelijk? Is het de journalist die niet bij de bijeenkomst van de marketeers van Culturele Hoofdstad aanwezig was en de bussen klaar zag staan of de journalist (tevens zakenman) die er wél was en zijn bedenkingen had?

In het eerste geval moest ik denken aan de kunstrecensent van de Leeuwarder Courant die in de jaren tachtig van de vorige eeuw een beoordeling van een tentoonstelling had gegeven die hij niet had bezocht. Later bleek dat hij door het raam van de galerie (in Dokkum) had gekeken, tenminste dat voerde hij aan ter verdediging, en daarna zijn verslag had gemaakt. Ik geloof dat hij zijn actie met ontslag heeft moeten bekopen. Tegenwoordig kijkt niemand er meer van op wanneer je van een afstandje je mening geeft.

Het aardige van Facebook, waarop uitgebreid werd ingegaan op de touroperator-problematiek, is dat je van de foto’s die er staan kunt aflezen wie er gelijk heeft. Zo kun je ook gewaar worden of het Foodfestival dat dit weekend in de Prinsentuin werd gehouden een geslaagd evenement is geweest. Ik zag vooral lege tafels met weinig consumpties erop. Wordt Leeuwarden festivalmoe? Het begint er een beetje op te lijken. Ook de festivals Smûk en Smikkel en de Rollende Keukens, enkele weken geleden georganiseerd, trokken minder bezoekers dan waarop werd gehoopt. Bij Smûk en Smikkel werd geklaagd over het concurrerende eetfestival dat gelijktijdig was georganiseerd.

Ook waren er klachten over de organisatie van het Bevrijdingsfestival. Het valt allemaal na te lezen op Facebook. Hier was het programma het probleem. Dat zou te mager zijn geweest. De organisatoren hebben hier vooral aan de eigen financiën gedacht en minder aan de bezoekers, zo luidde de klacht. Een klacht die ik bij het gesneefde Aftelfeest (oud en nieuw) ook al opving.

Nu Culturele Hoofdstad als het grootste evenement ooit voor de deur staat, mogen de organisatoren alarmfase één zo langzamerhand wel uitroepen. Weet de een van de ander nog wel wat die aan het doen is? Het gedoe rond de touroperators is hierbij vergeleken klein bier. Gelukkig hebben we één troost: de infrastructuur krijgt een impuls. We krijgen een nieuw stationsplein, de rilletjes (gemene obstakels voor fietsers) verdwijnen en de modderpaden in de Prinsentuin worden in het kader van Culturele Hoofdstad vervangen door plaveisel van betere kwaliteit. Dat daar zo’n mega-evenement voor nodig is, heeft me verrast maar het is mooi meegenomen.

Andries Veldman

festivalmoe