Ik nestel me met koffie en appelgebak in mijn stoel onder de warmtelamp en lees verhalen van Theodor Holman ‘Het blijft toch familie’

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 23 november

Ik heb twee tassen boeken mee als ik naar de Boekenpassage loop. Vaak schrijf ik aan het eind van deze stukjes welke boeken ik meeneem om te lezen thuis. Maar nooit schrijf ik dat ik ze ook weer terug breng. Dat is nu dus. Twee bigshoppers vol. Voortaan neem ik iedere week weer wat boeken mee terug, foeter ik als ik de zware tassen neerzet om de deur te openen. Een van de eerste dingen die ik doe na het activeren van de koffiemachine is een nieuwe quote op het buitenbord schrijven. ‘Lezen is dromen met je ogen open’ krijt ik erop. Hier moeten de klanten wel op af komen.

Op die klanten moet ik overigens wel eventjes wachten. Maar na een uurtje is er dan toch een mevrouw die een oud gidsje over Parijs koopt. Ze vertelt me dat ze ieder jaar een paar keer naar Parijs gaat. Ik ga over een paar weken, zeg ik. Met een bepaald doel, wil ze weten. Zeker, alleen voor het eten. Meestal heb ik verder ook nergens tijd voor als ik daar ben, zeg ik.

Er gaan meer mensen op reis binnenkort, want een man komt wat gidsen en reisverhalen over Rusland en Polen afrekenen. Ga je via Portugal, vraag ik. Hij kijkt me verbaas aan. Omdat er ook een heel leuk gidsje van Lissabon tussen zit. Maar dat is een vergissing. Geef maar hier, zeg ik. Die leg ik later wel terug.

Een boek vol problemen, zeg ik tegen de mevrouw, die het boek ‘Eilandgasten’ van Vonne van der Meer koopt. Het boek gaat over de sores van diverse gasten van het vakantiehuis Duinroos op Vlieland. De mevrouw gaat regelmatig naar Vlieland, zegt ze. Ik ben er ook vaak geweest, zeg ik. Ik had die problemen van de personages uit dit boek niet. Mijn enige zorg was hoe alles te betalen op Vlieland.

Het reizen is populair vandaag. De volgende klant koopt het boek ‘Achter Mekka’ van Betsy Udink. Het boek gaat over haar ervaringen als diplomatenvrouw in het fundamentalistische Saoudi- Arabië. Het boek is al in 1990 verschenen. Er is in ruim dertig jaar nog niet veel veranderd, zeg ik tegen de koper. Hij is het met me eens en ik krijg even een opfrislesje over de politieke verhoudingen in het Midden- Oosten.

Dit is leuk, zeg ik tegen de man, die het boek van Matthias Declercq ‘De ontdekking van Urk’ koopt. Ik was van plan om het eigenlijk nog even in te kijken om te kijken of hij het ook nog over de ‘zwarte’ Zwarte Piet heeft. Maar misschien speelde dat probleem toen hij er was ook nog niet. Zal ik nog even kijken zegt de man. Hoeft niet, antwoord ik, er ligt nog wel ergens een exemplaar.

Ik heb hier een scriptie over geschreven, zegt een man die al een hele poos in De Rode Loper ronddwaalt. Hij heeft me eerst, bij de aanblik van de vele schaakborden die er staan, uitgehoord over de schaakclubs. Maar toen hij merkte dat ik niks van schaken af weet, verlegde hij zijn aandacht naar de boeken. En nu wil hij een boek kopen over de Oostenrijkse filosoof Ludwig Wittgenstein. Wat knap, zeg ik. En? Nee, de scriptie was niet goed, zegt de man. Hij was te lang. Kon u hem dan niet inkorten, vraag ik. Ik weet dat niet, ik heb niet gestudeerd. Als ik een stukje schrijf dat te lang is, dan haal ik eerst alle bijvoeglijke naamwoorden eruit. En als dat nog niet genoeg is ook alle lidwoorden. Dat scheelt aanmerkelijk. En er is wetenschappelijk bewezen dat je hersenen die tijdens het lezen wel weer aanvullen. Hij kijkt me aan alsof ik gek geworden ben.

Daarna begint het te regenen en komt er geen klant meer binnen. Ik nestel me met koffie en appelgebak in mijn stoel onder de warmtelamp en lees verhalen van Theodor Holman ‘Het blijft toch familie’.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.