Ik baal nog steeds dat ik normale ouders en een gelukkige jeugd heb gehad

De wonderen zijn de wereld nog niet uit, zeg ik tegen de mevrouw die het boek Dolfijnen, Engelen van de Zee koopt. Ik heb het boek een paar weken geleden even door gebladerd. De schrijfster Terry Penney MacKenzy begeleidt mensen die op Hawaï met dolfijnen zwemmen. En zwemmen met dolfijnen doe je volgens dit boek niet voor de lol, maar om er beter van te worden. Een meisje dat na een paar jaar pianoles niet verder was gekomen dan een paar toonladders, speelde na haar zwemtochtje de sterren van de hemel en een vrouw was na de ontmoeting met de dolfijnen van haar rugklachten genezen. Je moet er wel voor openstaan, zeg ik tegen de mevrouw. Bij mij zijn alle kwaaltjes en onvolkomenheden precies gelijk gebleven nadat ik in Harderwijk in het Dolfinarium zo’n beest over de kop geaaid heb.

Een man zet een Sjors en Sjimmie boek terug in het vitrinekastje nadat hij me gevraagd heeft wat het moet kosten. Te duur. Toen het uitkwam kostte het maar 1 gulden en 25 cent zeg ik. Maar daarna heeft iemand er nog 60 jaar opgepast, het is dus maar 10 cent per jaar duurder geworden. Mijn rekensommetje schijnt hem niet te boeien.

Er wordt me gevraagd wat het boek De blauwe fiets kost, een uit het Frans vertaalde roman van Régine Deforges, liefde en avonturen in bezet Frankrijk. Het omslag van het boek is verdwenen, dus kan het voor een paar euro van eigenaar veranderen. Net als het boek The Golden Age of Empire 1900-1914.

Dan is het even rustig en heb ik tijd om de krant te lezen en aan mijn dagelijks rantsoen koffie te werken. Maar eigenlijk meteen komen er mensen binnen om te schuilen voor de regen. Als een haas ren ik naar de ingang om de dozen boeken die op de stoep als lokkertje staan, naar binnen te halen. Als ik weer zit is de koffie lauw. Ik besluit meteen om het koffierantsoen met 1 kop uit te breiden.

Een mevrouw wil De hemel bestaat niet, van de schrijfster Jannetje Koelewijn afrekenen. Het boek verhaalt over haar ouders. Wat zou dat toch zijn, vraag ik de mevrouw, dat alle redelijk succesvolle Nederlandse schrijvers zo’n waardeloze jeugd en idiote of godsdienstwaanzinnige ouders hebben gehad? Het kan natuurlijk zijn dat zo’n jeugd en zulke ouders een voorwaarde is om een succesvol schrijver te worden. Ik baal nog steeds dat ik normale ouders en een gelukkige jeugd heb gehad, want ik wilde ooit ook een beroemde schrijver worden. De mevrouw knikt wel, maar of ze het met me eens is, vraag ik me af.

Of Conny Palmen ook een rare jeugd gehad heeft weet ik niet. Maar haar boek De Vriendschap dat ik toegeschoven krijg is door alle plattelandsdames leesclubjes in ons land wel gelezen en besproken. En uiteraard stond en misschien staat het ook op de literatuurlijst van middelbare scholen. De scholieren hoeven het niet te lezen want er staan wel 100 recensies en uittreksel op het internet. Dat scheelt toch mooi de moeite van een dikke 300 pagina’s lezen.

Het laatste boek dat ik verkoop is Hermann Hesse in woord en beeld van Bernhard Zeller. Een roman over het leven van Hesse. Zelf ben ik vroeger ooit een keertje in het boek Siddharta van Herman Hesse begonnen. Het boek over een jongen die op zoek naar verlichting een spirituele reis door India maakt ten tijde van Boeddha, was zo’n beetje verplichte kost in de tijd van hippies, lange haren, hasj en reisjes naar India. Zelf was ik toen aan het sparen voor een sitar, omdat George Harrison van de Beatles daar in India ook op speelde. Met mij is het allemaal niets geworden, voor de sitar had ik niet genoeg geld, het boek ben ik halverwege in blijven hangen en verlicht ben ik ook nooit geworden. En de hasj heb ik ingeruild voor een glas wijn.

Klaas Kasma, kok en boekverkoper in de Boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat in Leeuwarden