Huub Mous: Spelen de kinderen van de huidige wethouders geen viool?

(tekst: weblog Huub Mous)

Subsidievreter Jan de Waard 31 mei 2011

De strijd om Parnas nadert zijn ontknoping. In de komende weken zal het gemeentebestuur van Leeuwarden een besluit nemen over de bezuinigingsvoorstellen. Maar er zitten scheurtjes in de coalitie. Kopstukken van het PvdA-bolwerk hebben inmiddels protest aangetekend. Gryt van Duinen, Ab Timmermans, Andries van Weperen�. Het lijkt erop dat het gemeentebestuur haar hand overspeeld heeft, maar je weet nooit wat het collegebestuur nog achter de hand heeft. Als dit maar geen prestigekwestie wordt. En toch, de argumenten stapelen zich op. Wat je afbreekt heb je niet zomaar weer opgebouwd. En hoe moet het met die cursussen in de wijken? Alsof Parnas dat al niet al jaren gewoon doet. Afijn, het laatste woord is nog niet gesproken.

De hele affaire doet mij sterk denken aan zo�n vijftien jaar geleden, toen het Stedelijk Gymnasium opeen zo nodig moest verdwijnen. Ook daar zat een raar luchtje aan. Een gymnasium zou iets elitairs hebben. Ik kan me nog herinneren dat deze kwestie de PvdA-gelederen destijds in grote problemen bracht. Het college van B&W was v��r opheffing, en met name de PvdA-wethouders Janny Vlietstra en Ab Timmermans. Kennelijk hadden zij zelf geen kinderen op het gymnasium zitten. Diezelfde Ab Timmermans staat nu op de barricade voor behoud van Parnas. Chapeau!

Ik vraag me af wie van de wethouders binnen het huidige College van B&W een kind heeft die een cursus volgt op Parnas. Talloze Leeuwarders hebben kinderen die hun eerste ervaringen met kunst op Parnas hebben opgedaan. Heel wat artistiek talent is hier in de kiem ontwikkeld. Hoe zit het met de kinderen van de huidige wethouders? Zijn die soms anders? Minder talentvol? Spelen ze geen blokfluit of viool? Kunnen ze niet tekenen of schilderen? Doen ze niet aan ballet?

Het is een publiek geheim dat dit onzalige bezuinigingsplan voor Parnas niet door B&W is bedacht, maar door de ambtenaren. E�n ambtenaar steekt daar met kop en schouders bovenuit: Jan de Waard. Niet alleen hebben zijn eigen kinderen cursussen gevolgd bij Parnas, maar ook hijzelf heeft zich jarenlang op Parnas bekwaamd in het boekbinden en kalligraferen. En dat alles met een dikke subsidie van de gemeente. Sterker nog, Jan de Waard is een ware subsidievreter. Het zou me niet verbazen als hij degene is geweest die de meeste cursussen bij Parnas heeft gevolgd. Waarom bedenkt dan juist zo�n verstokt liefhebber van deze alom gewaardeerde instelling dit draconische bezuinigingsplan? Is dit soms een wraakactie? Wilde hij zelf ooit directeur worden van Parnas en is dat niet gelukt?

Ik weet het niet. Niemand weet het. Maar deze absurde gang van zaken zou opeens wel heel begrijpelijk worden. Ik hoop dat het verstand zegeviert bij het College van B&W. Parnas moet blijven! Voor iedereen in Leeuwarden, maar vooral voor subsidievreter Jan de Waard.

3 Reacties �
De Watersnood van de Waard31 mei 2011 op 01:10
Oordelend op basis van het aardewerken kopje van de gemeente Leeuwarden dat te zien in de video van de bovenstaande persbijeenkomst, was de Leeuwarder leeuw al lang half verzopen.
Kennelijk moet nu het worstelende beest geheel onder water verdwijnen.

Luctor et Emergo geldt kennelijk alleen voor de nog lager gelegen delen van het Koninkrijk der Nederlanden.

Bastonge koeken31 mei 2011 op 09:07
LC-site vandaag:
�LEEUWARDEN � De Baskische overheid wil nog vier jaar langer samenwerken met de Fryske Akademy. Dat bleek na het vijfde seminar in het kader van het samenwerkingsproject dat vorige week in Leeuwarden werd gehouden.
Tot en met 2015 is een intentieverklaring getekend om door te gaan met het uitwisselen van onderzoeksresultaten op het gebied van twee- en meertalig onderwijs. Per jaar hebben drie tot vier onderzoekers er een volledige baan aan.�

Dus alleen al het uitwisselen van onderzoeksresultaten gedurende 4,5 jaar levert drie tot vier volledige banen op!
Moet je nagaan hoe hier bezuinigd kan worden.

margreet mulder31 mei 2011 op 20:56
Yes Huub ! Er zijn maar weinigen die de kunst van lik op stuk verstaan, een goed geheugen en een rake hand van schrijven hebben.
Margreet