Energieakkoord: Zelden is er een zo ingrijpend akkoord op zulke slechte gronden gesloten

Windmolenpark – Foto: Ad Meskens

Een serie artikelen van dr Pieter Lukkes, emeritus hoogleraar geografie, over een zelfstandiger optreden van lagere overheden, geldverspilling en aantasting van onze democratie.

MISMANAGEMENT: ENERGIEAKKKOORD

In september 2013 is er een Energieakkoord gesloten. Drie belangrijke kenmerken daarvan zijn:

8. Het akkoord is gesloten door een 50-tal, overwegend niet-gekozen organisaties, die zichzelf gerechtigd hebben verklaard een akkoord op te stellen dat zware verplichtingen aan het volk oplegt. De Tweede Kamer heeft daar geen stokje voor gestoken.

9. Er zijn diverse berekeningen gemaakt van de kosten van dit akkoord. De uitkomsten lopen uiteen van € 70 miljard tot € 110 miljard; per saldo op de brengen door de huishoudens in dit land.

10. De realisatie van het akkoord zal een grote impact hebben op de leefwijze en leefomgeving van mens en dier te land en ter zee.

Dit akkoord grijpt diep in in ons leven. Dus moet het zeker bestand zijn tegen de volgende 6 toetsen.

Toets 1: In hoeverre zijn de te nemen kostbare en ingrijpende maat-regelen bewezen effectief? Worden fossiele brandstoffen significant overbodig en met hoeveel graden wordt de opwarming van de atmosfeer beperkt?

Deze onderwerpen komen in het Energieakkoord niet aan de orde. Transparantie ontbreekt.

Toets 2. Is het akkoord op democratische wijze tot stand gekomen?

De verkiezingsprogramma’s van alle politieke partijen zwijgen over dit akkoord. Van een mandaat van het volk aan de volks-vertegenwoordigers is dus geen sprake. De ondemocratische Crisis – en herstelwet dwingen de maatregelen af. Daarom scoort het akkoord qua democratisch gehalte een beschamende onvoldoende.

Toets 3. Bij een akkoord als dit zal elke manager letten op planning, financiering en innovatieve voornemens. Hoe staat het daarmee?

“Hou zo lang mogelijk zo veel mogelijk opties open” is een gouden regel in de besliskunde. Langer dan 2 á3 jaar vooruit-42

kijken is onmogelijk. Op basis van het Energieakkoord gaat de overheid verplichtingen aan voor 15 jaar of langer. Dat kun je een bevolking niet aandoen. Bij de financiering zal elke manager zich afvragen welke resultaten worden geboekt per miljard uitgegeven euro’s en of dezelfde resultaten niet goedkoper kunnen worden bereikt. Het Energieakkoord zwijgt hierover evenals over innovatieve programma’s.

Toets 4. Ligt een analyse van nut en noodzaak aan het Energieakkoord ten grondslag?

Het antwoord luidt: nee.

Toets 5. Bij een complexe materie als het Energieakkoord moet een regelmatige evaluatie voor feedback en bijsturing zorgen. Hoe staat het daarmee?

In het Akkoord wordt per 2016 een evaluatie beloofd. Onder de mom van evaluatie is echter geen evaluatie maar een voortgangsrapport aangeboden. Het volk wordt hiermee knollen voor citroenen verkocht.

Toets 6: Hoe staat het met het saldo van de maatschappelijke kosten en baten van het plan?

Ook op dit punt ontbreekt transparantie. Derden hebben de kosten van het plan geschat. De maatschappelijke opbrengsten blijven een black box. Wel is het duidelijk dat de huishoudens voor het merendeel van de kosten opdraaien en dat dit zal leiden tot een aanzienlijke denivellering van de inkomens. Is dit wat de politieke meerderheid wil????

Zelden zal er een zo ingrijpend akkoord op zulke slechte gronden zijn gesloten!

Energieakkoord