Elzinga: Eens in je leven doe je er toe als Leeuwarder raadslid

(tekst: ict-ondernemer en voormalig D66-raadslid Wietse Elzinga op zijn weblog)

Culturele Hoofdstad 2018 � Eens in je leven

Goed beschouwd is het raadslidmaatschap van de gemeente Leeuwarden een hondenbaan. Terugkerende onderwerpen zijn o.a. onkruid en natuurlijk hondenpoep. Zo af en toe komt er iets groters voorbij, een aquaduct, een weg of een uitbreidingsplan. Hoewel de geschiedenis van Leeuwarden vergeven is van de uitbreidingsplannen die geen realiteit zijn geworden komen ze net als onkruid op gezette tijden tevoorschijn.

Ik kan mij een plan herinneren voor een fietsbrug ter afronding van de museumhaven. Welke haven? Er zou ten zuiden van Leeuwarden een geweldige woonwijk verschijnen en die brug zou het begin vormen van een fietsroute van het stadskantoor, via het station richting het zuiden. De fietsbrug is er niet gekomen, het plan is in het museum van beleidsvoornemens beland die een ding gemeenschappelijk hebben: groei en harde infrastructuur. De komende jaren krimpt de beroepsbevolking en na 2020 moeten nieuwe producten en diensten geld in het laatje brengen. Anticiperen of verschillende vormen van krimp en geen harde infrastructuur maar zachte infrastructuur.

In de Leeuwarder Courant van een tijdje terug liet de topman van een kleine Friese multinational op het gebied van watertechnologie naar aanleiding van het verdwijnen van de Frieslandbank weten dat een �biobased economy� kansen biedt. Die kansen moeten wel gegrepen (kunnen) worden en daarvoor is relevante kennis en ervaring nodig. Succesvolle projecten als parkeergarage Oldehoofsterkerkhof, zwembad Kalverdijkje en het provinciehuis en minder succesvolle projecten in Leeuwarden op het gebied van harde infrastructuur laten zien dat goed projectmanagement de sleutel tot succes is. Voor projecten op het gebied van zachte infrastructuur als kennis en cultuur geldt dit in verhoogde mate. Afgaand op berichtgeving op Liwwadders.nl heeft de stichting Culturele Hoofdstad 2018 wat dit betreft geen geweldig �track record� en dat moet wel veranderen.

Het verdwijnen van de Frieslandbank maakt hopelijk duidelijk dat geen enkele vorm van bestaande werkgelegenheid zeker is. Leuk of niet, er zal constant gewerkt moeten worden aan nieuwe werkgelegenheid. Dat vereist een heuse cultuuromslag. Het project Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 kan als omslagpunt fungeren. Allereerst bepaalt de kwaliteit van de ingediende plannen of een stad Culturele Hoofdstad wordt. Win je uitverkiezing dan wordt je geacht dingen te organiseren die geld kosten, maar ook geld opleveren. Vooropgesteld dat je over adequaat projectmanagement kunt beschikken. Niet meedoen betekent niet dat het geld voor andere doeleinden beschikbaar komt zoals sommige mensen lijken te denken. Nog afgezien van het feit dat andere bestedingen in bijvoorbeeld harde infrastructuur zoals wegen geen welvaart en werkgelegenheid opleveren in een tijd waar kennis en vaardigheden de doorslag gaan geven.

Eens in je leven mag je als raadslid een besluit nemen over een project genaamd Culurele Hoofdstad 2018. Eindelijk eens een gewichtig besluit, eentje waarbij je een positieve wending kunt geven aan de toekomst van Leeuwarden. Je hoeft alleen maar het licht op groen te zetten voor verdere planvorming resulterend in een �bidbook� dat verdedigd kan gaan worden. Is het inhoudelijk niks dan bepalen externe partijen dat het verder niets wordt. Je hebt in ieder geval een poging gedaan. Als raadslid kun je ook nee zeggen. Wat mij betreft ben je dan die spreekwoordelijke Leeuwarder �loser�. Het is niks, en �