Een kleurenblinde inkoper en een slapende ambtenaar

(tekst: ingezonden)

Een kleurenblinde inkoper en een slapende ambtenaar.

Dat was mijn eerste gedachte toen ik afgelopen week zag dat de stad volgeplempt werd met nieuwe sortibakken (grijze containers).

Wel weer een grijs/zwarte, maar met een deksel met een ondefinieerbare kleur.

Is het rose, lila, paars of cyclaam? Wie het weet mag het zeggen. Maar het kan niet anders of de inkoper van Omrin is kleurenblind of hij heeft een partij deksels op de kop kunnen tikken die afgekeurd zijn door de fabriek of een zichzelf respecterende gemeente.

Die slapende ambtenaar van de gemeente Leeuwarden heeft zich ook niet afgevraagd of deze kleur wel binnen een beschermd stadsgezicht past.

En dat is het probleem van een beschermd stadsgezicht!

Er wordt niet verder gekeken dan de (voor)gevel van panden (in winkelstraten pas vanaf de eerste verdieping!). Die moeten aan allerlei regels van welstand voldoen. Dan is het verboden om de gevel en kozijnen in een kleur te schilderen die niet past in het kleurenpalet van de gemeente.

Maar vanaf die gevel is het vrijheid blijheid!

Bestrating, bomen, lantaarnpalen, meterkasten, straatmeubilair, afvalbakken, overdaad aan gebods-en verbodsborden en nog vele andere zaken mogen naar believen geplaatst worden. Daarin is de prijs vaak leidend. Grijs, groen of rood asfalt is geen probleem als het goedkoper is dan een klinkerbestrating.

Dus zeggen de inkoper van Omrin en de ambtenaar van de gemeente dat de sortibakken voldoen aan de regels. Of beter gezegd aan het ontbreken van regels.

Maar als er geen regels zijn, dan moet je het gezond verstand gebruiken. En jezelf als inkoper en ambtenaar afvragen of deze actie wel verstandig is en het geen “vlag op een strontpraam” is!

Mocht dat gezond verstand niet aanwezig zijn, dan is het de taak van de gemeenteraad om te zorgen dat er regels komen voor het “echt” beschermen van een stadsgezicht!

Jan van der Wal