Drion (Parnas): De wethouder neemt morgen ons plan in ontvangst

Liwwadders.nl sprak vanmiddag met Geert Drion, directeur van kunstencentrum Parnas over de stand van zaken.

�Ik denk dat we een heel goed plan hebben neergelegd. Ik denk dat het zo moet. Het zou een grote vergissing zijn dat wat er allemaal is opgebouwd, en de synergie dat dit heeft opgeleverd, als we dit zouden afbreken. Je bent 10 tot 20 jaar verder als je dat ooit weer moet opbouwen. Parnas is ook geleidelijk ontstaan tot wat het nu is. Dat begon met de Blauwe Stoep.�

Het college legt gewoon druk op de zaak en zal dit blijven doen.

�Met ons plan om te komen tot een nieuwe organisatie geven wij aan dat het voortschrijdend inzicht niet aan ons voorbijgegaan is. Wij presenteren met dit plan een nieuwe manier van werken met als doel iets goeds neer te zetten.�

Het college zet de hakken in het zand en lijkt onwrikbaar. Raadsleden zeggen: waarom kwamen jullie vier jaar geleden niet met het plan zoals nu wordt gepresenteerd: meer voor minder geld.

�Het bureau BMC heeft vorig jaar onze activiteiten beoordeeld en daarbij kwamen drie begrippen prominent naar voren waar het ging om Parnas: professioneel, innovatief en effici�nt. Dat heb ik goed onthouden. Wij voeren de opdracht uit zoals die aan ons is gesteld en dat doen we dus goed. Dat neemt niet weg dat, wat ik net al zei, bij ons ook het voortschrijdend inzicht heeft postgevat. De tijd van een faciliterende overheid lijkt voorbij. De vraag ligt nu voor: welke maatschappelijke effecten willen realiseren en wat heeft de overheid hier voor over. Wij pleiten voor behoud van een centrale organisatie. We werken actief in de wijken en willen ook een centrale plaats. Je moet geen steen uit het bouwwerk halen. We hebben gemerkt dat de raadsleden ook worstelen met deze zaak.�

Het college zal zeggen: mooi en aardig, maar wij kiezen nu eenmaal voor wat anders. We kiezen er liever voor om 3 miljoen euro uit eigen budget aan de daklozenproblematiek te geven. Dat is een bedrag bovenop het bedrag wat men vanuit het rijk krijgt. Leeuwarden kiest hier nu eenmaal voor en niet voor een behoud van Parnas.

�Dat is niet onwaarschijnlijk dat ze dat zullen zeggen. Ik reken op de raad.�

Heb je het idee dat je iets verkeerd hebt gedaan? Inhoudelijk of tactisch?

�Aan ons, de culturele instellingen, had de vraag voorgelegd moeten worden: we hebben een probleem en hoe lossen we dat op. Dat had de wethouder aan ons moeten voorstellen. Wij zijn in staat om over onze eigen schaduw heen te stappen. We waren gezamenlijk met een goed plan gekomen. Een plan waarmee je laat zien hoe sterk je betrokken bent met wat je doet en waarvan je vindt dat dat voor stad en provincie van belang is. Ik ben sterk overtuigd van de kracht van onze organisatie en de mensen die daar werken.�

�Ik ben ook blij met de brief van het Dolci (Directeurenoverleg Leeuwarder culturele instellingen). In essentie staat daarin: maak niet meer kapot dan je lief is. Als het om ambities zoals Culturele Hoofdstad zeggen wij: Put your money where your mouth is.�

Als het college voet bij stuk houdt, wat gebeurt er dan? Hoeveel ontslagen vallen er?

�Als de raad, daar gaat het om, voet bij stuk houdt dan komt iedereen op straat te staan. Dan gaat het om 85 docenten, 20 medewerkers in de ondersteunende diensten, wiw�ers en vrijwilligers. Totaal 130 mensen. BMC heeft gezegd: voor de 4,5 ton die er over blijft doe je niet zoveel meer. Dat gaat op aan het kennisaanbod in de wijken.�

Had de wethouder niet zelf keuzes moeten maken in plaats van een kwartiermaker in te huren?

�Ze had aan het culturele veld het probleem moeten voorleggen. Dat hadden we kunnen oplossen. We waren al heel ver met een plan voor het Harmoniekwartier. Met het Friesland College en met theater Romein hadden we een plan gemaakt voor dat gebied en ook nog een plan voor de Westerkerk als het eerste niet door mocht gaan. Het mbo zou reuring brengen op de tijdstippen dat de gebouwen leeg stonden, om vier uur konden de amateurkunstenaars gebruik maken van de zalen en de popzaal zou gebruikt kunnen worden voor presentaties van alle betrokkenen. Je zou een effici�nte mengvorm krijgen van mbo-studenten en hbo-docenten die ook actief zouden zijn in de wijken. Je zou een gebouw krijgen in drie bouwlagen waar alle activiteiten ingeschoven zouden worden. Op personeelstaken voor ondersteuning zou je kunnen besparen. In december 2009 zouden wet het plan aan drie wethouders presenteren. Op de dag van presentatie werden we afgebeld.�

De bezuinigingen stonden voor de deur.

�Dat zal het geval zijn geweest. Het is doodzonde.�

En nu?

�De kwartiermaker heeft zijn plan op 14 februari ingeleverd. Het college heeft er dinsdag in ori�nterende zin over gesproken. Op 29 maart horen we de plannen. Ik hoop dat het college ons meerdere scenario�s voor zal leggen. Zo van: dit heeft onze voorkeur, maar andere opties zijn er ook. Dat zou voor dit heikele proces het beste zijn. Dan gaat het de inspraak in en op 26 juni valt de beslissing. Dan moeten we kunnen zeggen: we hebben er alles aan gedaan wat we konden.�

De wethouder nog gesproken de laatste tijd?

�Enkele weken geleden tijdens een bestuurlijk overleg. Morgen, ze had er pas vrijdag tijd voor, neemt ze ons plan in ontvangst.�