Dit is één van de leukste boeken die ik gelezen heb, zeg ik tegen een klant die het boek Van Peking naar Parijs wil kopen

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 19 april

De dag begint met een man die zich aanmeldt om op te treden op het eerstkomende Boekenballetje in De Rode loper. Wanneer is het, vraagt hij. Ergens in september, beloof ik. Ik weet het nog niet precies. Het duurt ook nog even.

Daarna komt de mevrouw die ieder jaar met Pasen haar verzameling eierdopjes uitstalt in de Boekenpassage om te verkopen. Zijn ze nog steeds niet op, vraag ik terwijl we koffiedrinken.

Het eerste boek dat ik vandaag verkoop laat even op zich wachten, maar dan komt er toch een man aan mijn tafel die het boek ‘De revue’ van Kees ’t Hart koopt. Deze schrijver komt toch uit Leeuwarden, vraagt hij. Hij woonde hier vlakbij, maar inmiddels allang niet meer, zeg ik en duw hem het pinapparaat onder zijn neus.

Ik verzamel Carmiggelt, maar deze heb ik nog niet. Wat kost het? Hij heeft het boekje ‘Kroeglopen’ van Carmiggelt in zijn hand. Dat is raar zeg ik. Volgens mij heeft iedereen ‘Kroeglopen’ in zijn kast staan, zelfs mensen die niet van Carmiggelt houden. In antiquariaten gooien ze je er dood mee. Gelukkig is het maar een dun boekje.

Een mevrouw staat lang voor de kast met Friese boeken en pakt dan het boek ‘De Hûnsdagen’van Durk van der Ploeg. Ik wil beter Fries leren lezen, zegt ze. Na enig aandringen vertelt ze me dat ze een cursus Fries doet en dat ze bij het maken van het Fries dictee 80 fouten had gemaakt. Zit er niet over in, zeg ik, dan doe je het beter dan de meeste Friezen.

Daarna praat ik een poosje met een man die het boek over Johannes Wardenier koopt, de uitvinder van de brandstofloze motor. Als het waar was geweest had het klimaat er nu een stuk beter uitgezien, zeg ik. Maar volgens de koper was er dan wel iets anders gekomen on de wereld naar de knoppen te helpen. Ja je moet positief blijven, antwoord ik.

Dit is één van de leukste boeken die ik gelezen heb, zeg ik tegen een klant die het boek ‘Van Peking naar Parijs’ wil kopen. Het is geschreven door Luigi Barzini, een journalist, die zelf in de auto van een Italiaanse prins meereed. Het was in 1907 dat deze race gereden werd en werd over de hele wereld gevolgd. Heb je alle boeken gelezen hier, vraagt de klant. Natuurlijk niet, zeg ik. Maar wel bijna alle reisboeken die hier liggen. Ik hou van reisboeken, niet van reizen. Ik kom de stad nauwelijks meer uit.

Dan heb ik een man die een zoutpotje tussen de eierdopjes heeft gevonden. De mevrouw van de eierdopjes is even een rondje om. Twee euro vijftig, zeg ik. De man biedt twee euro. Dat is goed, zeg ik, maar dan draai ik het puur zilveren dopje eraf. Maar dat wil hij ook hebben en dus betaalt hij me de twee euro vijftig.

Een mevrouw koopt het boekje ‘Hoe zeg ik het in Deutschland’. Ga je Duits leren, vraag ik. Maar dat kent ze al, ze is lerares Duits, vertelt ze. Jammer zeg ik, anders had ik je volgende week kunnen overhoren. Ja dat zou leuk geweest zijn, zegt ze. Ik heb mijn twijfels of ze het meent.

Als ik naar huis ga doe ik het boek ‘De rivier die tegen de berg opstroomt’ van William Calvin in mijn tas. Het is een verhaal over een reis door de Grand Canyon. Dertig jaar geleden heb ik het boek zelf gekocht, gelezen en ben het daarna weer kwijtgeraakt. Ik ben ben benieuwd of ik het nu net zo boeiend vind als toen.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.