Deze man schrijft sneller dan ik kan lezen

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 16 december

Ik hoorde er niet echt bij, zeg ik tegen de oud-eigenaar van een eens belangrijke boekhandel in Leeuwarden. Misschien stond ik destijds een beetje aan de zijlijn. Maar ik heb wel bizarre dingen meegemaakt met de literaire hotemetoten in deze stad. We drinken een kop koffie en hij koopt een boek van de inmiddels aardig geslonken stapel van de onverbiddelijke bestseller ‘Het vrolijke leven in een provinciehoofdstad’.

Tijdens de steeds mooier wordende herinneringen, vraagt een jongen me waar hij een boek over de natuur in Nederland kan vinden. Het liefst over de tijd dat Nederland nog niet tegen de zee beschermd was door dijken en dergelijke. Ik wijs hem de kast met natuurboeken en zeg dat ik geen enkel idee heb of daar zo’n boek tussen staat. Maar even later komt hij met het boek ‘Treasures of Belarusian Nature’ bij mijn tafel om af te rekenen. Dit gaat toch niet over Nederland, zeg ik. Maar de jongen is een ideale klant; hij is ook blij met een ander boek nu hij niet kan vinden wat hij eigenlijk zocht.

Deze man schrijft sneller dan ik kan lezen, zeg ik tegen een man die met het boek ‘Ik ben rijk en beroemd en ik heb nekpijn’, van Herman Brusselmans bij me komt om af te rekenen. Ja, en meestal gaat het nergens over, antwoordt de man. Daarom lees ik zijn boeken ook zo graag, zeg ik. Weer eens iets anders dan al die Nederlandstalige schrijvers die vinden dat wij via hun boeken alles moeten weten over hun verkrampte jeugdherinneringen. Hoort deze daar ook bij, zegt de man en houdt het boek ‘Moedervlekken’ van Arno Grunberg omhoog. Die kan nog net, zeg ik. Maar heel vrolijk ben ik er niet van geworden toen ik het gelezen heb. Een verhaal over een psychiater in een kliniek voor mensen met een doodswens. Ik zou beginnen met Brusselmans, zeg ik als de man zijn pasje tegen het pinapparaat houdt.

Dan verkoop ik de cd ‘Birth of the cool’ van Miles Davis. Je hebt geluk dat ik niets thuis heb om een cd op af te spelen, zeg ik. De koper kijkt me verbaasd aan. Dan had ik deze cd mee naar huis genomen. Even overweeg ik hem het T-shirt te laten zien dat ik draag, waarop met grote letters Bitches Brew, een album van Miles Davis staat. Maar zo’n ontkleedpartij in een boekenzaak is misschien ook wat te veel van het goede. We praten nog even wat over jazz, Miles Davis en Chet Baker, mijn favoriete trompettist.

Een mevrouw koopt de roman ‘De waarnemer’ van Wim Kayzer. Een boek over verlatenheid en Alzheimer. Ik heb het niet gelezen, zeg ik als ze me er iets over vraagt. Ik heb alleen een stuk uit ‘Een schitterend ongeluk’ gelezen. Over zijn ontmoeting met Oliver Sachs. En lang geleden heb ik hem wel eens op televisie gezien. Ik hoop dat dit boek het knusse Kerstgevoel niet teniet doet. Maar waarschijnlijk heeft ze het voor de Kerstdagen al uit, zeg de mevrouw.

Omdat het afgelopen donderdag honderd jaar geleden was dat Gerard Reve geboren werd, is er in De Rode Loper een tafeltje ingericht met de boeken van Reve. Het is inmiddels al aardig geplunderd en ook nu staat er iemand die er drie boeken vanaf haalt. Hij vraagt ook nog of we boeken van Gerards broer Karel van het Reve hebben. Uiteraard, zeg ik en wijs hem op het stapeltje dat op de grote tafel ligt. Ik heb ze niet bij elkaar gezet, want de broers konden het niet zo goed met elkaar vinden. Toch verdwijnen er een paar boeken van de broers gezamenlijk in de tas van de man.

Als ik de winkel sluit stop ik nog snel even het boek ‘Tjerk’ van Bennie Roeters in mijn tas waar ik vanmiddag in begonnen ben te lezen. Het is een roman over de roemruchte Drentse amateurarcheoloog Tjerk Vermaning, die in de jaren ’60 omstreden opgravingen deed. Misschien is omstreden wel synoniem aan kleurrijk, denk ik later thuis op de bank in het boek verder lees. Waarom ben ik een saaie beginnend boekverkoper geworden en er nooit toe gekomen iets omstredens te doen?

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag, behalve maandag, geopend.