Ik kan niet op mijn fietsje door de Groene Ster is het bekende liedje van de Leeuwarder singer-songwriter Sido Martens. Opmerkelijk genoeg nog niet gehoord over de elfdaagse afsluiting van het recreatiegebied i.v.m. Welcome to the Village (WttV). Meestal beklaagt hij zich over de festivals wanneer die de doorgaande fietspaden blokkeren.
Vorig jaar tijdens Psy-Fi een lijvig ingezonden stuk in de Leeuwarder Courant over een vermeende kosmopolitische elite die in de Groene Ster een feestje kwam vieren waardoor hij niet met z’n fietsje door het gebied kon. Na publicatie bleek dat hij zijn huiswerk niet goed had gemaakt, er stonden ook tientallen inwoners uit Leeuwarden en omgeving op het festivalterrein. Leeuwarden kosmopolitisch? De toegankelijkheid van het gebied is en blijft een heikel punt, het zal ongetwijfeld onderwerp van gesprek zijn in het overleg tussen de festivalorganisaties, de gemeente Leeuwarden en Stichting Groene Ster Duurzaam (GSD). Ik snap dat de festivalorganisaties flauw worden van de wijzigingen op het allerlaatste moment die door GSD langs juridische weg worden afgedwongen en uitzien naar dat overleg. Kennelijk (nog) niet begrijpend dat er in de toekomst voor iedereen strengere normen worden opgelegd o.a. over de toegankelijkheid van het gebied.
In toenemende mate hebben de festivalorganisaties er een handje van een steeds groter gebied af te sluiten onder het mom van veiligheid tijdens het opbouwen en afbreken. Volgens mij bestaat er een verband tussen de mate van toegankelijkheid en de kwaliteit van de logistiek. Van werkzaamheden aan de weg accepteren we ook niet dat een hele weg voor langere tijd wordt afgesloten. Gefaseerd werken, tijdelijke constructies aanbrengen, allerlei manieren om de overlast te beperken. In de Groene Ster kan ook gefaseerd gewerkt worden, er zal dan wat vaker met hekken gesleept moeten worden.
Welcome to the Village pretendeert meer te zijn dan een muziekfestival. Een festival waar de bezoekers in aanraking kunnen komen met innovaties. Ik vind het prachtig klinken, het slaat helaas helemaal nergens op. Een paar jaar geleden prominente aandacht voor een innovatie die festivalgangers zou verlichten op de laatste kilometer naar de festivalcamping. Het gaat om een onverhard paadje parallel aan een verhard fietspad, het nut van verlichting ontgaat mij. Recentelijk tijdens een hardlooprondje ontwaarde ik aldaar traditionele straatverlichting. Die veelgeprezen innovatie is voor de Groene Ster in ieder geval niet bruikbaar gebleken. Geen idee waar wel. Vorig jaar konden de festivalgangers hun handen reinigen met een HydroWashr, een apparaat dat reinigt met hele kleine druppels waters. De ontwerper had mij eens verteld dat je het apparaat kunt bewonderen in het toiletgebouw van de jachthaven in Wartena, de woonplaats van de bedenker.
Onlangs wezen kijken, wel te bewonderen maar niet te gebruiken want defect. Wat doe je als innovator op WttV wanneer een exemplaar om de hoek je belangstelling al niet (meer) heeft? WttV bleek dit jaar een evenement binnen een evenement te hebben gericht op innovaties. De elfdaagse afsluiting van het recreatiegebied kent een stilzwijgende beleidsargumentatie in de trant van: innovaties dienen een hoger maatschappelijk belang dan het tijdverdrijf van dagrecreanten. We zien natuurlijk graag een beleidsevaluatie tegemoet omtrent de maatschappelijke impact van innovaties die op WttV te zien waren. Eveneens horen we graag van de festivalorganisatie of het beoogde doel niet op een andere wijze gerealiseerd kan worden.
Met een beetje mazzel kan Sido Martens vaker fluitend op z’n fietsje door de Groene Ster dan nu veelal het geval. Omdat anderen zich constructiever hebben ingezet voor toegankelijkheid dan hij. Ben benieuwd of we nog iets horen van onze lokale singer-songwriter.
