De krokodillentranen van LTO Noord over gedode schapen

Foto: Simon van der Woude

Opinie

De krokodillentranen van LTO Noord
 
‘LTO Noord organiseert ‘safari’s voor geïnteresseerden langs door wolven gedode schapen’, kopten kranten de afgelopen weken. Schapen die – vermoedelijk – door wolven gedood waren, zouden aan belangstellenden getoond worden. ‘Je moest er wel een sterke maag voor hebben’, aldus het bericht. Later bleek het een ‘ludieke’ actie te zijn van LTO Noord.

Wat wilde LTO Noord hiermee bereiken? De publieke opinie richting een ‘beheersplan’ van wolven masseren? De wolf is Europees beschermd en de aanpak is: eerst wolvencommissies instellen, inzetten op preventie en beleid en uitvoering monitoren. “Beheren” (bejagen, zoals LTO Noord ambieert) is niet aan de orde en mist alle juridische grondslag.

Het is dramatisch als wolven dieren zoals schapen, koeien en pony’s doden en logisch dat dat diereigenaren onthutst. In ons omringende landen hebben mensen zich allang aangepast aan wolven. Vee staat nooit onbeschermd buiten. Met hoge hekken of stroomdraden worden roofdieren weggehouden en ’s nachts houdt men het vee afgeschermd. Nederlandse schaapherders die hun kuddes met honden beweiden en de schapen ’s nachts beschermen, zeggen nooit last te hebben van ‘de wolf’. Er zijn wél serieuze problemen met slecht opgevoede honden (en hun bazen), die vaker schapen aanvallen dan wolven.

Dat de wolf zijn route naar ons land teruggevonden heeft, wordt door natuurdeskundigen als hoopgevend beschouwd. De wolf heeft zijn plek in de voedselketen, waarin de mens zo rampzalig heeft huisgehouden. Daaraan moeten wíj ons weer aanpassen.

Het is opvallend dat juist boeren en jagers (vaak dezelfden) de wolf willen ‘beheren’, want hun motivatie is twijfelachtig. Die zorg om doodgebeten schapen steekt namelijk niet zo diep als het ludieke LTO Noord wil doen geloven.

Want wat is het eigenlijke lot van schapen?

Van de 860.000 Nederlandse schapen wordt ruim de helft professioneel gehouden, meestal voor lamsvlees. Een klein deel is melkschaap.

Van de lammetjes overlijdt één op de tien vroegtijdig. Na circa vier maanden worden de resterende lammetjes bij hun moeders weggehaald – voor de slacht.

Ongeveer de helft van al deze dieren wordt onverdoofd geslacht voor Halal of Kosjer vlees, met een mes dat de hals doorsnijdt. Daarna duurt het nog tot anderhalve minuut voordat het dier het bewustzijn verliest.

Krokodillentranen huilen om wat wolven schapen kunnen aandoen, is behoorlijk hypocriet als je beseft aan welk horrorscenario schapenboeren hun dieren zelf categorisch blootstellen.

Misschien een ludieke safari langs slachthuizen..?

Partij voor de Dieren (schrijvers zijn bekend bij de redactie)