Wethouder Isabelle Diks zal eisen moeten stellen of af moeten treden

(tekst: ingezonden)

Groen Links Leeuwarden steeds onbegrijpelijker

Een Vlaams spreekwoord wil, dat – als de duivel kinderen baart – het er altijd meer tegelijk zijn. Dit lijkt van toepassing op het Leeuwarder cultuurbeleid, en de rol van GroenLinks (gemeentelijke fractie en vooral wethouder) daarin.

Groen Links is eerstverantwoordelijke voor het cultuurbeleid . In de vorige raadsperiode begonnen we met de flamboyante Yvonne Bleize als wethouder. Zij ging voortvarend te werk. Onder haar bewind verscheen de nota �Cultuurvuur �. Veel ambitie. En de boodschap: wil Leeuwarden een beetje een fatsoenlijk beleid tot ontwikkeling brengen, dan zal er ongeveer � 900.000 voor de cultuur bij moeten komen. Dit was nog voor de financi�le crisis .

Normaliter gaat een dergelijke nota met zulke ambitieuze plannen met ondersteuning van het gehele college naar de raad. Hier ging het even anders. Burgemeester en wethouders deelden de gemeenteraad mee, dat zij het met de stellingname van de nota �Cultuurvuur� eens waren, maar dat er voorlopig weinig geld beschikbaar kon komen. Nogmaals: het was allemaal voor de crisis, en voor andere projecten kon het geld in die tijd niet op.

Kort daarop kondigde wethouder Bleize haar vertrek aan. De reden daarvoor zal vooral tegenwerking van haar collega�s in het college zijn geweest. Zelf heeft ze hierover nauwelijks opening van zaken gegeven. Wel gaf ze te kennen, dat de werkwijze van de gemeentelijke overheid haar was tegengevallen. Moeizaam, onhelder, stroperig. Kortom, voor een daadkrachtig type moeilijk vol te houden .

Tijdens een interim-optreden van wethouder Marco Florijn, die toch al de indruk maakt het liefst in zijn eentje alle portefeuilles te beheren, bleek, dat aan GroenLinks geen succes met het cultuurbeleid werd gegund. Dit was voor GroenLinks geen reden om de knuppel in het kippenhok te gooien. Integendeel, GroenLinks haalde een nieuwe wethouder, Isabelle Diks, van buitenaf, die als ervaren bestuurder werd gepresenteerd. Sindsdien is het alleen maar verder bergafwaarts gegaan.

Gemeenteraad weet het zelf niet meer. Voor een dubbeltje op de eerste rang, maar dat is nog te duur.

In de commissie en in de gemeenteraad kreeg de wethouder geen voet meer aan de grond. De besluitvorming in de gemeenteraad was bovendien volstrekt onduidelijk. Het college van b. en w, stuurde een als verhelderend bedoelde notitie als samenvatting van de besluiten naar de commissie . Deze sprak daarop uit, dat zij de weergave in deze notitie niet herkende. Maar de commissie kwam zelf evenmin tot heldere conclusies. Vervolgens was het wachten op een – op initiatief van de raad zelf ingesteld – door een extern bureau uitgevoerd onderzoek naar het functioneren van een aantal culturele instellingen, zoals Parnas, de Harmonie, Romein, Mercurius. Kort voor de verkiezingen kwam dit onderzoek beschikbaar. En wat bleek: de instellingen kwamen er, wat betreft effici�ntie en kostenbeheersing, goed uit. Algemene conclusie van het onderzoek was: Leeuwarden zit voor een dubbeltje op de eerste rang. Deze conclusie was ook gebaseerd op een vergelijking met andere steden, en de daar beschikbare cultuurbudgetten.

In de verkiezingsbijeenkomsten voor de gemeenteraad is dit expliciet aan de orde geweest. De stellingname van de culturele instellingen in de Leeuwarder Courant wees in dit stadium op hoog oplopende spanningen. Niettemin heeft in deze debatten geen van de partijen te kennen gegeven, dat men plan was in de culturele instellingen te gaan snijden. Ook de wethouder hield de kiezen op elkaar, terwijl zij toch – met het oog op de komende moeilijke coalitiebesprekingen over bezuinigingen – toch van een en ander op de hoogte had moeten zijn. Opvallend was wel, dat zij ook geen enkele poging deed – in deze debatten of daarbuiten – om de positieve conclusies van het onderzoek te benutten voor mobiliseren van de benodigde budgetten. Het materiaal was haar in handen gegeven, maar zij deed er niets mee.

De verdere gang van zaken is bekend. In de coalitiebesprekingen is GroenLinks akkoord gegaan met de bezuinigingen op het cultuurbudget, zoals die voor Parnas, Mercurius en bijvoorbeeld ook HCL zijn bekendgemaakt. Van actief verzet tijdens deze besprekingen is van de kant van GroenLinks, we doelen dan op de fractie, niets gebleken. Des te larmoyanter klinkt het om nu Groen Links op de eigen web-site te zien verklaren, dat het verzet tegen de bezuinigingen begrijpelijk is. Fractielid Piet van der Wal zei op Mercurius , dat hij het ook liever niet had zien gebeuren.
Deze dubieuze vertoning zet zich nu voort met de ridiculisering van het Leeuwarder cultuurbeleid, nu diverse manifestaties om uiteenlopende redenen (veligheidsbordjes, te weinig agenten) van de kaart worden geveegd.

Florijn wil meer controle op cultuuruitingen

Hierbij is dan nog niet ter sprake gekomen, dat wethouder Florijn bij een aantal gelegenheden (niet voor, maar na de verkiezingen) heeft gezegd, dat instellingen als Parnas en Mercurius een, volgens hem, te traditioneel beleid voeren. Hij wil daar verandering in aanbrengen, en onder meer het ministerie van Onderwijs op de basisscholen de financiering van het cultuurbeleid in de schoenen schuiven. Deze uitlatingen verdienen ook aandacht, omdat al te directe be�nvloeding van culturele activiteiten vanuit de overheid gevaarlijke kanten heeft. Ook als de be�nvloeding uitgaat van het binnen de PvdA bejubelde wonderkind Marco Florijn.
En Piet van der Wal ziet nu ineens kansen om Romein te sluiten, en Zalen Schaaf weer in het zadel te helpen. Argument: enkele functionarissen , die ruzie hadden, kunnen nu weer door dezelfde deur.

Het geeft helaas het peil van de discussie aan. Voor de verkiezingen, maar ook na de verkiezingen. De gemeente slaagt er op geen enkele wijze in, om een overtuigend verhaal over samenhang en effectiviteit van het cultuurbeleid te houden. Ad hoc, en zonder inachtneming van elementaire vormen van communicatie met betrokken instellingen, worden wat besluiten genomen.

Het is tijd, dat binnen zich als links en progressief afficherende partijen als GroenLinks en PvdA meer weerwerk tegen dit gepruts wordt geleverd. Op gemeenteraadsniveau lukt dit blijkbaar niet meer. Dan moet er van onderop maar weer eens wat gebeuren.

Eerste doelstelling zou moeten zijn het opvoeren van de druk op GroenLinks. Deze fractie en wethouder hebben nu zoveel steken laten vallen, dat de limiet wel is bereikt. Het is misschien nog niet te laat voor een revanche, maar Isabelle Diks zal nu – wil ze nog enige geloofwaardigheid behouden – alsnog eisen moeten stellen, of anders af moeten treden. De PvdA moet daarbij cultuur als een sector waarderen die naast agro-business (Bosma- Zathe), watertechnologie (Wetsus), en toerisme (inclusief top-opleidingen) zowel Leeuwarden als Frysl�n nieuwe impulsen kunnen geven.

Het CDA zal zich bij alles neerleggen, dus daarover geen zorgen.

Mochten PvdA en GroenLinks in gebreke blijven, dan valt te voorspellen, dat de duivel nog meer vreemde vervelende kindjes op het Hofplein zal deponeren.

L. Inberg
Lid PvdA