Misschien kan ik in Parijs wel een winkeltje beginnen als libraire debutant in Le Fou Rouge

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 15 oktober

De eerste klant van vandaag koopt het boekje van Guus Luijters Montmartre. Hij beschrijft hierin aan de hand van bekende Parijse dichters de geschiedenis van deze wijk. Ik krijg meteen heimwee naar de Franse hoofdstad. Misschien kan ik daar wel een winkeltje beginnen als libraire debutant in Le Fou Rouge. Maar lang om me aan deze romantische hersenspinsels te wijden heb ik niet. Het is meteen na de opening een komen en gaan van passanten, boekenkopers en koffiedrinkers.

Een man legt het boek Tenten bij de beek van Evert Zandstra voor me op tafel. Heb je de andere boeken ook, zeg ik. Het is het middelste deel van de trilogie Het snoer en de kralen. Maar nee, die heeft hij niet gelezen en hij weet ook niet dat het een deel van een trilogie is. Het weerhoudt hem overigens niet om het boek te kopen. En wie ben ik dan, als beginnend boekverkoper die zelf eerst van ieder boek de laatste bladzijde leest, hem te adviseren eerst het eerste deel te lezen.

Frisia non cantat, zeg ik tegen een man die een boekje met liedjes van de populaire Friese cabaretier uit de vijftiger jaren, Tetman de Vries koopt. Ik heb hem gevraagd of hij een liedje wil zingen uit het boekje. Maar net als de mevrouw die ik vorige week dezelfde vraag stelde, weigert ook hij.

Dan komt een kennis met een loodzwaar houten reclamebeeld van een kok aanzeulen. Leuk voor buiten op straat, zegt hij. Maar ik denk dat ik hem maar naast de kast met kookboeken ga zetten. We hebben al een loodzwaar beeld van de ontdekkingsreiziger Livingstone met een plek voor twee flessen drank in zijn buik, buiten staan. En als beginnend boekverkoper wil ik wel af en toe met boeken sjouwen maar geen loodzware houten beelden naar binnen en buiten zeulen.

Een mevrouw koopt het magazine van Café de Ossekop dat tijdens het 100-jarig bestaan is uitgegeven. Een andere klant die dat ziet wil er ook eentje. Gelukkig hebben we er meerdere van.

Een meisje rekent het boek af In het café van de verloren jeugd van Patrick Modiano. Vorige week is het binnen gekomen en ik heb er even in gebladerd. Maar ik vond het toen wat confronterend. Modiano beschrijft een café waar jongeren komen met vage artistieke aspiraties en oudere jongeren die al een verleden te verzwijgen hebben. Dit boek ga ik niet lezen, dacht ik toen. Het komt te dicht bij mezelf.

En dan verkoop ik ineens weer een aantal van de grote hoeveelheid kookboeken die we tegenwoordig in de Boekenpassage hebben. Een mevrouw pakt een stapeltje van acht kookboeken van een serie over beroemde Franse chef-koks. Ze staan veel te goedkoop geprijsd, maar het is allemaal ouwe meuk uit de jaren ’80. En die koks zullen ondertussen allemaal wel dood zijn. Maar ze is er erg blij mee. Ik praat wat met haar mee dat recepten die in kookboeken staan die door koks geschreven zijn, altijd kloppen. En laat haar ook een kookboek zien dat ze beslist niet moet kopen omdat er geen enkel recept deugt. Zoiets kenmerkt een betrouwbare beginnend boekverkoper, maak ik haar en mezelf wijs. Ik pak een tas voor haar, maar ze komt de boeken later halen, zegt ze.

Een jong meisje koopt de klassieker De Bruid van Tsjechov. Gelukkig heeft de oorlog in Oekraïne geen invloed op het lezen van klassieke Russische schrijvers, zeg ik. Ze haalt haar schouders op. Haar interesseert het helemaal niet. Na Tjechov verkoop ik een exemplaar van Orwells Animal Farm. En dan ook nog van W F Hermans Ik draag geen helm met vederbos. Een bundel beschouwingen die eerder gepubliceerd zijn in het Parool en de NRC. Als ik daarna weer een exemplaar van Herman Finkers De cursus omgaan met teleurstellingen gaat wederom niet door verkoop, denk ik aan de mevrouw van de kookboeken. Ze zal me toch niet laten zitten met die dingen. Oké, ze heeft ze betaald, maar ik wil er ook vanaf. Maar ineens komt ze weer binnen. Ze loopt meteen naar de kast met kookboeken en zoekt er nog een aantal uit. Ze heeft haar man bij zich die de tas moet dragen. Even overweeg ik haar de houten kok die buitenstaat aan te bieden. Maar ik krijg medelijden met haar man die het ding dan waarschijnlijk ook nog moet sjouwen.

Om vijf uur vind ik dat ik een glaasje rode wijn verdiend heb. Misschien moet ik het toch doen, denk ik na de eerste slok, libraire debutant worden in Parijs.

Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in de boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat.

Let op: a.s. vrijdag en zaterdag rijdende treintjes in de passage ism De Treinenpassage.