35 jaar Eethuis De Lorentz – ‘We gaan van de ene crisis in de andere’

Ook deze zomer enkele prachtige verhalen opgediept uit ons archief, juni 2022

35 jaar Eethuis De Lorentz   

‘Dat ze omrijden voor onze friet is toch fantastisch?’

‘Vanuit Harlingen en Bolsward komen ze hier een patatje eten. Echt waar! Vind je dat niet ongelooflijk?’ Jeannette en Peter Kooistra van Eethuis de Lorentz aan de Lorentzkade in Leeuwarden vieren volgende maand hun 35-jarig jubileum als zelfstandige horecaondernemers. Nog altijd doen ze dat met veel plezier, al waren de laatste jaren niet om over naar huis te schrijven. ‘We gaan van de ene crisis in de andere. Alle kosten lopen op, maar we zijn aanpakkers. Dit zullen we ook wel weer overleven.’

Dat het ondernemen momenteel voor veel middenstanders niet eenvoudig is, lijdt geen twijfel. ‘Acht cent betaal ik nu voor een houten vorkje. Plastic deden wel al eerder de deur uit, vanwege het milieu. Maar acht cent is niet te betalen. We serveren nu met gewone vorken en wassen weer met de hand af. Geen probleem.’ Maar zoals het met het vorkje gaat, gaat het met de bordjes, schaaltjes, kopjes, de frituurolie (‘tien liter ging van 21,50 naar 37,00 euro’) en tientallen andere producten. De prijzen zijn fors gestegen en doorberekenen naar de klant is een afweging die niet lichtzinnig genomen wordt. ‘Daar moet je voorzichtig mee zijn. Een patatje moet wel betaalbaar blijven. We hebben vier soorten in de aanbieding: eigengemaakte Vlaamse, eigengemaakte dunne, Farm Frites en Ras patat. Klanten weten wat we verkopen; ze komen speciaal voor langs. Dan wil je ze niet met de prijs teleurstellen. Gelukkig had ik net op tijd de gasprijs vastgezet. Ik ken collega’s die torenhoge rekeningen voor hun kiezen kregen.’

Voor de patatbakkerscarrière van de Kooistra’s begon werkte Peter bij de Leeuwarder Asfalt Industrie en bij de Condens. Hij maakte in de hele provincie telefooncellen schoon (‘sommige kon je bijna niet vinden’). Hij werkte bij Tiemersma als schoonmaker en had drie jaar lang zelfstandig een glazenwassersbedrijf. Op beurzen was hij te vinden als demonstrateur van Diamond Tools, ‘pannen die je na eenmalig gebruik kon weggooien’. Ook waren de Kooistra’s twaalf jaar eigenaar van buurtcafé ‘t WAP aan het Willem Alexanderplein. Als kok werkte hij bij Prakla Seismos, die voor de Nederlandse Aardoliemaatschappij (NAM) metingen verrichtte. ‘Daar had ik op een ponton een container met een kantine.’ Wat dat betreft is Eethuis De Lorentz niet ver verwijderd van de oorsprong. Hier werd in juli 1987 een keet van het Hoeksterend overgebracht naar de kade bij het van Harinxmakanaal en daar successievelijk uitgebreid met aanbouw en overdekt terras. Dochter Amarens is een van de vaste krachten.

Het ondernemen zit de Kooistra’s, naast dochter Amarens zijn er ook nog Rowena en Thyrza, in het bloed. Peter: ‘We zijn een hechte familie. Ik ben een van acht. We kunnen goed met mekaar opschieten en zijn allemaal ondernemers van de oude stempel, en dan bedoel ik met een middenstandsdiploma en handelskennis. Dat hoeft tegenwoordig allemaal niet meer. Erg onverstandig allemaal. We doen ook geen gekke dingen. We wonen al jaren in de Emanuel Murandstraat. Die woning heb ik één keer te koop gehad. Bij de eerste bezichtiging was Jeannette in tranen. Ik zei tegen de belangstellenden: ga maar weer, dit huis is niet meer te koop.’

Hoewel de prijsstijgingen de Kooistra’s zwaar vallen en misbruik van de situatie op de loer ligt (‘alles lijkt nu wel uit de Oekraïne te komen’), hebben ze nog altijd lol in hun onderneming. Peter: ‘Ik ga er iedere morgen niet met tegenzin naar toe.’ Jeannette: ‘Dat geldt ook voor mij, al vind ik het wel prettig om meer tijd te kunnen doorbrengen met mijn kleinkinderen.’ Peter: ‘Vroeger werkten we van zeven tot negen en in de weekends van elf tot zeven, dat is gelukkig verleden tijd. We zijn nu alleen door de week open en hebben onze BBB-catering er nog bij: barbecue, buffet en broodjes.’ Jeannette: ‘We genieten van de klanten die we mogen bedienen. We genieten van de mensen die van het uitzicht bij de brug genieten. En dat ze speciaal vanuit omliggende plaatsen voor onze oerfriet naar ons toe komen rijden is toch fantastisch?’