Later als ik thuis aan de waterkant een glaasje wijn drink troost ik me maar met Gerard van Westerloo

BOEKENPASSAGE DE RODE LOPER 4 september

Ken uw klassiekers, zeg ik tegen een mevrouw die 2 boeken voor me neerlegt net als ik de bijlage van de Volkskrant wil inkijken. Het is raar bij De Rode Loper; de klanten staan nog net niet voor de deur te wachten tot ik open doe, maar het scheelt niet veel. Ook deze mevrouw loopt al naar binnen nog voor ik het espressoapparaat aan kan zetten. En na 5 minuten heeft ze haar keuze al gemaakt. Een winter aan zee, een bloemlezing van gedichten van A. Roland Holst, die behalve dichter van plechtstatige gedichten ook een rokkenjager was die zijn middagdutjes vaak in gezelschap van een jonge dame deed en dit later in zijn agenda optekende als ‘tuk met’. Ook het andere boek Texte die Bleiben is een bloemlezing gedichten maar dan eentje van Duitse dichters als Bertold Brecht en Werner Söller die door de oorspronkelijk Oost Duitse dichter Günther Kunert verzameld zijn. Zo begint een dag toch wat beter dan met een boek van Pinkeltje, denk ik ietwat snobistisch.

Het kan niet op, want daarna moet ik een boek met verzamelde gedichten van de Amerikaanse schrijfster, columniste en dichteres Dorothy Parker afrekenen. Straalt al dit intellect ook een beetje op de boekverkoper af, vraag ik aan een kennis die niets komt kopen, maar alleen koffie komt drinken. Hij betwijfelt het. Uit de 1 euro doos heeft iemand het Engelse boek The Member of the Wedding van Carson McCullers gepakt. Een heel saai boek, zegt mijn kennis als de koper weg is. Maar wel in het Engels, denk ik, dus ik kan mijn gezicht rustig in de intellectuele plooi houden.

Daarna moet ik een beetje mijn best doen om mijn houding van boekverkoper van het betere boek vast te houden. Aan een kennis van vroeger verkoop ik een foto boek over Ons Indië en iemand komt vragen of we deel 6 van Duizend en een Nacht ook hebben. Deel 1 tot en met 5 heeft hij al en deel 7 ook. Maar deel 6 mist hij nog. Het staat niet in de kasten van De Rode Loper. En daar staan nu net de meest erotische verhalen in, zeg ik. Volgens mij staat er ergens nog een exemplaar van de Kama Sutra. Maar daar is geen interesse voor.

Wie is René Appel ook al weer, denk ik als ik de thriller Los Geld afreken. Maar dan weet ik het weer. René Appel is de tweevoudige winnaar van de Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandse thrillerauteurs. Dat bijna iedere Nederlandse schrijver die een spannend boek heeft geschreven deze prijs al eens een keertje gewonnen heeft, doet natuurlijk niets af aan mijn aanzien als verkoper van het betere boek. Net als het boekenweekgeschenk van vorig jaar Leon en Julliette van Annejet van der Zijl.

Een mevrouw koopt het Dagboek van Anne Frank, hoeveel hebben we daar eigenlijk wel niet van, en Dagboek Bergen Belsen van Renate Laquer. Kun je iemand die deze boeken koopt nog een fijne dag toe wensen, vraag ik aan een volgende koffiedrinker uit mijn omvangrijke kring van vage kennissen. Soms twijfel ik wel een beetje of ze voor mij komen of voor de koffie. Al met al kom ik door de klanten en de koffiedrinkers niet toe aan om in het boek van Gerard van Westerloo Niet spreken met de bestuurder te lezen. Dan neem ik het straks maar mee naar huis. Als de laatste klant van deze dag een boek voor me op tafel legt om af te rekenen wordt mijn euforistische stemming die als verkoper van het betere boek tot grote hoogte is gestegen tot nul gereduceerd. Het is een boek van Joris van Gasteren, De man die twee en een half jaar dood lag. Ik heb het over het hoofd gezien vanochtend tijdens mijn rondje nieuwe boeken zoeken. Dat boek had ik zelf mee naar huis willen meenemen. En nu is het weg. Later als ik thuis aan de waterkant een glaasje wijn drink troost ik me maar met Gerard van Westerloo.

Klaas Kasma, kok en boekverkoper in de Rode Loper in de Sint Jacobsstraat in Leeuwarden