Waarom is het CDA in Friesland zo stil? – Friso Douwstra en Hein de Haan zijn niet te benijden

door een bezorgde CDA-lid

Niet alleen CDA-lijsttrekker en wethouder (inmiddels gedeputeerde) Friso Douwstra, maar ook zeker PvdA’er Hein de Haan moeten zich ernstig zorgen maken over de politieke toekomst van hun partijen en daarmee ook over hun eigen toekomst nu de raadsverkiezingen van 16 maart 2022 in aantocht zijn.

Het rommelt behoorlijk in het CDA en al veel langer in de PvdA. In andere partijen is het ook niet om naar huis te schrijven. Zo rekent de VVD zich rijk met een man als minister-president Mark Rutte, maar wat is de VVD verder dan alleen maar Rutte? De premier kan er wat van, weet zich op cruciale momenten niets te herinneren, (“daar heb ik geen actieve herinnering aan”) en lijkt steeds de dans te ontspringen, ogenschijnlijk bij gebrek aan alternatieven. D66 begon zo moedig met lijsttrekker Sigrid Kaag aan een inspirerende nieuwe bestuurscultuur, maar moest daarna al een paar keer in het stof bijten, ook zij komt niet om Rutte heen. En toen bleek dat Kaag behoorlijk invloed uitgeoefend had op de VPRO-documentaire die over haarzelf ging, werd het pijnlijk duidelijk dat ze oude methoden toepaste in zogenaamd nieuwe wijnzakken, dus haar imago van de vernieuwer van de bestuurscultuur lag in diggelen.

Onrustig

En laten we eens de naam Pieter Omtzigt vallen, dan wordt iedereen ineens onrustig. Waarom is dat? Wat je ook van dit CDA-Kamerlid mag denken, hij weet al jaren consequent de vinger op de wel erg zere plek te leggen. Of het nu om het dossier Turkije gaat, de moord op een journaliste op Malta, maar vooral de toeslagenaffaire van de kinderbijslag, iedereen siddert voor Pieter: waar komt hij nu weer mee? En als Mark Rutte in een gesprek met de informateurs oppert dat Omtzigt misschien wel eens weggepromoveerd moet worden, (“Omtzigt exit”) dan weet hij weer niet dat hij dat gesuggereerd heeft. Omtzigt werd de nummer 2 op de lijst van het CDA bij de Tweede Kamerverkiezingen van maart 2021. Na een verwarrende stemprocedure onder de leden van het CDA, won minister Hugo de Jonge op het nippertje van Omtzigt. De man met de fraaie schoenen zou de CDA-kar trekken. Maar corona haalde daar een streep door. Hugo de Jonge had zijn volle aandacht nodig bij de coronabestrijding en doet dat met verve. Alle ministers om hem heen kregen een burn out, maar de Jonge vocht en vecht door! Maar dat ene gevecht verloor hij, want veel CDA-prominenten lustten hem niet en zij zaagden continu aan de poten van zijn stoel. Prominente CDA’ers uit het bedrijfsleven zagen deze man niet zitten; deze Rotterdamse onderwijzer en domineeszoon voldeed niet aan hun verwachtingen. Dat hij in Rotterdam een succesvol wethouder havenzaken geweest was, deed er kennelijk niet meer toe. Een paar sterke figuren uit het bedrijfsleven die het CDA sponsorden, haakten af. De verkiezingskas van het CDA zag de bodem! Wat nu? Een paleisrevolutie binnen het CDA vond plaats, een enorme druk werd op Hugo uitgeoefend, hij trad af als lijsttrekker, omdat hij alle aandacht aan corona moest besteden en vervolgens stond de volgende lijsttrekker al in de coulissen en werd deze naar voren gehaald, nee, niet nummer 2, Omtzigt, maar iemand die helemaal niet op de lijst stond, Wopke Hoekstra, de minister van financiën. Prompt raakte de verkiezingskas weer vol. Als dit geen coup genoemd kon worden, wat is dan nog wel een coup? De CDA-achterban liet het allemaal gedwee toe. Hoekstra bedacht een slimme slagzin: “Nu doorpakken!” Maar wat en hoe en welke prioriteiten, dat vertelde hij er niet bij. Ja, even een scheve schaats rijden op Thialf, dat trok natuurlijk alle aandacht, maar geen kiezers.

Stemmentrekker

Omtzigt als nummer 2, werd overal buiten gehouden en raakte in de ziek thuis met een burn out. Hij bleek ondanks alles een stemmentrekker. Goed voor wel 4 zetels. De uitslag van de verkiezingen was voor het CDA desastreus. Dus weer werd er een onderzoekscommissie benoemd die de gang van zaken moest evalueren, onder leiding van de burgemeester van Alphen ad Rijn, Liesbeth Spies. De commissie Spies kwam uiteindelijk met een treurig rapport, waar kool en geit werden gespaard en vooral Hoekstra uit de wind werd gehouden, die nog wel een zeer slechte campagne had gevoerd en in debatten steeds de verliezer was. Het CDA had geen profiel en had geen punten waarop ze kon scoren. Hun rol leek uitgespeeld, maar toch ook weer niet, zo lijkt het wel, want ze zitten met hun vijftien zetels toch weer om de formatietafel en Hoekstra doet alsof hij een grote jongen is van een grote partij. Hij heeft kennelijk absoluut niet in gaten dat hij slechts een loopjongen is van de VVD, die dat ook duidelijk zegt. Binnen de VVD lachen ze zich natuurlijk een kriek, zo gedwee het CDA hun VVD-leider Rutte volgt.

Op straat

Intussen verlaten velen het CDA. Op straat komen we hen tegen, CDA-kiezers hebben een afkeer wat van er in Den Haag in hun partij gaande is. Vooral steekt het hen dat er een paar grote sponsoren geld hebben overgemaakt en waarbij enkele wensen van “die grote jongens” via Hoekstra in het partijprogramma beland zijn.

Zwijgen

Wat ons verbaast is dat we CDA-Friesland, of ook CDA-Leeuwarden er niet over horen. Zij moeten toch luide protesten laten klinken tegen dit soort praktijken? Door te zwijgen wordt het allemaal goedgekeurd onder de noemer van: hoe stiller hoe beter. Waar is men bang voor? Kom op CDA’ers in Friesland, denk je dan, er waren tijden dat het CDA in deze provincie vaak een afwijkend geluid liet horen wat zijn effect in Den Haag niet miste. En juist dat zou Friso Douwstra ongerust moeten maken. Hij en zijn medekandidaten moeten straks met een goed programma en met een goed geoliede verkiezingscampagne de boer op, maar als hem straks steeds door kiezers het handelen van het Haagse CDA voor de voeten wordt geworpen, heeft hij dan een antwoord? Juist Douwstra verdient beter, want het CDA heeft in hem een wethouder die veel mensen bereikt en aanspreekt, alleen verdient hij een betere partij!

Dansen naar de pijpen

Hoe zit dat met de PvdA? Plotseling horen we uit Den Haag dat er samengewerkt kan worden met GroenLinks! Dat zou al langer in de boezem van PvdA en GroenLinks leven. Samen zijn ze goed voor 17 zetels. Dit zou de kabinetsformatie vergemakkelijken en in ieder geval bespoedigen. Ook deze twee partijen dansen al naar de pijpen van de VVD, want die wil absoluut niet met nóg een linkse partij in een kabinet. D66 en PvdA, dat is de grens voor de VVD. Dus wordt het trucje bedacht, dat PvdA en GroenLinks als één groep verder gaan. Er treedt al steeds vaker één woordvoerder op namens de beide fracties, zo luidt het argument. Dat is erg opvallend. Wist PvdA en GroenLinks Leeuwarden, wist Friesland hiervan? Verkeren beide partijen hier ook al in het stadium van samenwerking? Hein de Haan met Groen Links samen in één fractie? GroenLinks straks onder de hoede van de grote PvdA? Ook Hein de Haan zal straks in de campagne veel moeten uitleggen, want landelijk PvdA heeft al lang geen profiel meer en het enige profiel is nu dat ze samenwerken met GroenLinks. Nee, het mag geen fusie worden genoemd, dus is het nog vrijblijvend. Het CDA zou nu helemaal moeten uitkijken of ze in zo’n coalitie willen, ze spelen dan geen enkele rol meer. Het kenmerk van Links is, dat als ze gaan samenwerken, er altijd ruzie ontstaat. Dus wie houdt straks wie in de houtgreep?

Friso Douwstra en Hein de Haan zijn niet te benijden, want juist zij moeten aan de kiezers hier uitleggen wat er voor kronkelingen in Den Haag worden toegepast om Rutte in het zadel te helpen.