Waarom de werkloosheid ondanks de coronacrisis amper opliep

(tekst: Rabobank)

Waarom de werkloosheid ondanks de coronacrisis amper opliep

• De Nederlandse arbeidsmarkt staat er verrassend goed voor. Op basis van de economische krimp door de coronacrisis zou een werkloosheid van 5,7 procent mogen worden verwacht, terwijl deze in mei van dit jaar op slechts 3,3 procent uitkwam
• Op basis van historische verbanden zouden er momenteel 287.000 meer mensen werkloos moeten zijn
• Van deze ‘ontbrekende werklozen’ kunnen we 45.000 personen toeschrijven aan een lagere arbeidsparticipatie en 242.000 aan een lager aantal gewerkte uren per werknemer (130.000) en per zelfstandige (112.000)
• Het lagere aantal gewerkte uren is grotendeels via gesubsidieerde arbeidsduurverkorting opgevangen – werkgevers en zelfstandigen hebben massaal gebruik gemaakt van de steunmaatregelen, zoals de NOW en TOZO
• Daarnaast is personeel waarvoor tijdelijk geen werk is in beperktere mate, zonder subsidie, in dienst gehouden (‘labor hoarding’)
• Onze berekeningen laten ook zien dat steunmaatregelen tijdens de crisis 5.300 faillissementen konden voorkomen. Wij verwachten echter geen faillissementsgolf na het afbouwen van de steunmaatregelen
• Als het herstel van de arbeidsmarkt doorzet, dan zou de focus meer moeten verschuiven van het voorkomen van werkloosheid naar het bevorderen van een gezonde dynamiek op de arbeidsmarkt

Lees hier verder