De informatie op een billboard in Leeuwarden die je vertelt waar je naartoe moet, vind ik volstrekt overbodig

(tekst: uit het archief van Liwwadders, 2010)

Klaas Evert Engelse, directievoorzitter Rabobank Leeuwarden-Noordwest Friesland 

‘Ik heb gezegd: ‘ik ben het nu zat, dit is de 395^ste die langskomt om te praten over hoe het verder moet met stadsmarketing in Leeuwarden. Stop! Ophouden met het schrijven van rapporten. We moeten wat doen! We moeten focussen en onmiddellijk met die versplintering stoppen.’

‘Leeuwarden kende ik niet. Ik heb het zeilen geleerd in Sneek en verder de provincie in was ik nooit geweest. Je rijdt op weg naar het huisje van je schoonouders op Ameland langs Leeuwarden, dat was het. Toen ik voor het eerst in Leeuwarden kwam, nu zo’n vier jaar geleden, parkeerde ik onder het Zaailand. Net uit die kelder gekomen dacht ik: wat een desolate bende is het hier. Vreselijk. Ik liep door de Oude Lombardsteeg, de steeg met die graffiti op de muren, en kwam daarna op de Nieuwestad. Daar had ik iets van: wat gebeurt hier? Wat ik zag deed me aan Utrecht denken, maar allemaal net even wat grootser opgezet. Wat ziet dat er goed uit! Daarna ontdekte ik de kleine zaakjes in de straten rond het centrum. Zaakjes met knopen en garen en winkeltjes met andere artikelen, zo leuk. Die ouderwetse zaakjes met allerhande artikelen maken zo’n stad aangenaam.’

‘Vanaf dag één was ik blij verrast. De dingen hier gaan me aan het hart. Daarom doe ik toch maar weer mee aan dit gesprek.’

‘Ik heb in metropolen gewoond als Singapore, Kuala Lumpur en Bangkok. Niet te vergelijken met Leeuwarden, maar sommige zaken komen overeen. Veel draait er om sfeer. In Leeuwarden heerst een prettige sfeer. Ik kom graag in horecazaken als Intermezzo, Sems, Het Stadscafé, De Dikke van Dale en de Mulderij. Maar ook Spinoza en de oude en nieuwe Ierse Pub Paddy O’Ryan vind ik leuk. De Nieuwestad met de terrasjes en de Eewal zijn bijzonder.’

‘Het gaat er niet om of het tapijt rood of blauw moet zijn. Het gaat om een consistente aanpak: zet in op kwalitatief hoogwaardige zaken, focus vooral en versnipper niet, anders krijgt Leeuwarden nooit smoel.’

‘Geef het geld niet uit aan je eigen marketing. Ik word zo moe van boekje nummer dertig. En dat gaat maar door…. De informatie op een billboard in Leeuwarden die je vertelt waar je naartoe moet, vind ik volstrekt overbodig. Ze vertellen je wat je al weet en bovendien ben je hier al. Dat heb ik Evert Wind van Expeditie Leeuwarden ook vaak genoeg gezegd.’

‘Vraag mij niet of ik als bank geld stop in deze versplintering: geen enkele euro. Niks, nul, noppes. Je ziet door de luciferdoosjes het bos niet meer.’

‘We willen hier iedereen te vriend houden. Dat kan niet.’

‘Crone past hier. Dat merk je en lees je in de krant terug.’

‘We moeten lef hebben en gas geven.’

‘Als ik als Arnhemmer naar Leeuwarden kijk, dan zie ik deze regio als een plezierig deel van Friesland. De mensen zijn leuk en het is hier prettig. De mensen zijn recht voor hun raap, de stugge Fries ben ik nog niet tegengekomen. Ik vind het hier meer bourgondisch dan in Limburg, en leuker. De mensen hier houden wel van een feestje en ze zijn gemakkelijker dan de Limburgers.’

‘De bestuurders verdelen alles over de elf steden. Het is verdeel en heers en dat kan dus niet. Ze zijn bang dat ze anders vakkundig worden afgeslacht. Ze denken dat die stevige houding om iets te bereiken hier niet past. Dat denken ze dan verkeerd. Ook als Rabobank moeten we focussen op de producten die we verkopen. Je zou meer vanuit Leeuwarden als hoofdstad moeten denken. Wat goed is voor Leeuwarden is goed voor Friesland. Dat moet je van de daken schreeuwen.’

‘Misschien moet je nadenken óf je de stad wel wilt verkopen.’

‘Er zal iemand leiding moeten geven, maar voordat iemand de ander dat toestaat en hem of haar iets gunt, stroomt er nog wel wat water door de Tjonger.’

‘De afgelopen vier jaar is hier veel gebeurd. Er zijn zaken tot stand gebracht. Ik werk hier nu vier jaar en zeg: hé verdomme, dat is hier toch maar gebeurd. Dat heeft te maken met de kwaliteit van het bestuur – wethouder Deinum trekt er had aan – met een overleginfrastructuur, het vestigingsklimaat, de ontwikkeling op het gebied van detailhandel en kantoren. Het heeft ook te maken met de keuze tegen de ontwikkeling van de Werpsterhoek. Het besef dringt door dat het centrum belangrijk is. De parel ligt hier: in de binnenstad. Ik denk dat iedereen dat inmiddels buitengewoon goed heeft begrepen.’

foto: Simon van der Woude