Groene vingers schijn je bij een spirituele tuin niet nodig te hebben
Foto: Simon van der Woude
Klaas Kasma, zaterdag in de Boekenpassage in de Sint Jacobsstraat)
8 mei
Zo tussen de boeken voel ik me wel het meest op mijn gemak merk ik. Daar doen de vijf enthousiaste heren, waarvan er ook nog eentje jarig is, die op een grote schermen het Nederlands Kampioenschap schaken voor kinderen tot 10 jaar volgen, niets aan af.
Terwijl ik er bij een kopje koffie naar kijk, valt me op dat ze bijna alle zetten die de kinderen doen al van te voren kunnen voorspellen. Ik snap er niets van ook al proberen ze me af en toe uit te leggen waarom een zet goed of slecht is. Gelukkig komen er al wat mensen de Passage in om tussen de boeken te struinen. 2 euro 50 zeg ik tegen de mevrouw die met een pocket uit de opruimingsdozen aankomt zetten. Maar dit boek heb ik uit de doos van 1 euro. Het zal wel en ik reken 1 euro met de pin af.
Waardeloos denk ik, niemand heeft nog geld op zak. Daarna wil een meisje van een jaar of 13 twee boeken afrekenen. Ze was al een half uurtje met haar ouders aan het rondneuzen. Moby Dick en het verhaal van de Baron van Münchausen. Jij houdt van klassiekers zeg ik tegen haar. Maar het boek van de liegende baron heeft ze alleen maar gekocht vanwege het voorwoord dat er in staat van Godfried Bomans. Waarom heb ik mijn dochters nog nooit over Godfried Bomans horen praten, denk ik een beetje jaloers.
De schakers hebben even rust voor de volgende ronde. Heeft u boeken met foto’s over mode, is de volgende vraag. Er ligt wel zoiets alleen zit nog in folie verpakt. Als ik het er uitgehaald heb, kijkt de mevrouw het even terloops door en besluit het niet te kopen. Ik wijs haar op een boek over Karl Lagerfeld. Maar ze loopt al weer richting uitgang de regen in. Hebben jullie het boek De Dansende Woe-Li meesters, vraagt een man met een rugzak om. Dat van Gary Zukov. Waar gaat het over, vraag ik. Ik ken het boek en de schrijver niet. Had ik vroeger maar beter mijn best op school gedaan denk ik. Maar als de man het uitgelegd heeft, kan ik hem naar de spirituele afdeling verwijzen. Waar het overigens niet staat. Later krijg ik van hem nog een verhandeling over het boek Zen en de Kunst van het Motoronderhoud, dat ik in een ver verleden wel eens gelezen heb, maar nu door de man als een soort bijbel betiteld wordt.
Mijn laatste klant van die middag is een mevrouw die De Spirituele Tuin wil afrekenen. Heeft u groene vingers, vraag ik haar. Maar die schijn je bij een spirituele tuin niet nodig te hebben. Als ik naar huis ga, staan de schakers nog met een glas in de hand het toernooi, dat inmiddels allang afgelopen is, te bespreken.
Meer berichten
- Praten met kinderen over hitte en klimaat begint bij wat ze zien en voelen
- Laten we het vooral van de positieve kant bekijken (expositieruimte brugwachtershuisje)
- Van Hulsen en zijn Franse, lange sigaren rokende vrouw Marguerite (Meta) Boucher waren lange tijd autoriteiten in het Leeuwarder en Friese galeriewezen
- Hein Kocken: Ik heb het gehad met de galeries
- Daar is dit boek uitermate geschikt voor, zeg ik. Het laat zich lezen als een inburgeringscursus
- Klaas Jansma: Op een dag zei mijn moeder We doen nu eerst de soep en dan het brood. Vernieuwing!
- Finale uitverkoop ruim 1000 kunstwerken Kunstuitleen
- Nederlanders zien vakanties uitbundiger worden, terwijl 49% juist naar eenvoud verlangt
- Eigen Huis opent meldpunt na toenemende signalen van agressieve verkoop bij verduurzaming
- Aantal fastfoodzaken in 20 jaar bijna verdubbeld – Veel fastfood langs de kust en op Waddeneilanden
- Kruispunt Merodestraat – Willem Lodewijkstraat 6 weken afgesloten voor doorgaand verkeer
- Architect Johan Sijtsma: we bouwen de kleren van de keizer
- Wonen in Leeuwarden – Wat zijn de knelpunten in de woningmarkt en waardoor zijn de problemen veroorzaakt?
- Groene koplopers en grijze hekkensluiters: de duurzaamste gemeenten – Leeuwarden bungelt onderaan
- Een zomeravondgesprek in hotel ‘t Anker waar de PvdA vraagt: Wat mankeert ons? – Douwe Hoogland: Ik ben teleurgesteld in de kiezer
- Jochem van der Schoot (Eurohotel): Als het goed gaat, zijn banken je vrienden
- Bijna honderd aanmeldingen voor verzorgde vakantie Kleine Wielen
- Zelf heb ik lang niet een hotel in gedurfd nadat ik het boek The Shining had gelezen
- Van Drie Zwaantjes naar een stervende zwaan – Je verstrekt geen vergunning voor appartementen boven een levend dorpscafé
- Online 7,5 procent meer omgezet
- Zondagnacht gingen we na het werk naar Parijs om verse kruiden en groenten te kopen voor ons restaurant Agadir
- ‘De bus, de man aan de knoppen en een zangeres zijn de drie grootste plagen waar bandjes onder te lijden hebben’
- Bij wie kun je nog terecht als je in conflict komt met de overheid?
- Ik zie hoe boos u bent en vind het knap dat u zich zo heeft weten te beheersen
- Jos gaat los – Je herkent de signatuur van een krant misschien nog wel beter aan wat er niét in staat
- Stichting Martenastate bestaat dit jaar 60 jaar – Podwalk: een tijdreis door Martenastate
- ‘Lokale financiering is de sterkste vorm van onafhankelijkheid’
- Politieke onrust kost Europa miljarden. Nederland uitzondering
- De onfeilbare mens van de linkse systeemkerk
- Vakantiepark De Kleine Wielen schenkt drie gezinnen een volledig verzorgde vakantieweek
- 50 jaar correspondent in Brussel: Wat ik van Europa opstak
- Even overweeg ik te zeggen dat het niet te koop is omdat ik het eerst zelf wil lezen. Maar ik begin als beginnend boekverkoper al een beetje aan beroepsdeformatie te lijden en verzin een prijs zodat de man het kan kopen.
- 1 op de 8 woningen opnieuw te koop tegen lagere vraagprijs
- Economische zelfmoord door energietransitie?
- Liefhebbers Italië past vakantie aan door sterk stijgende prijzen
- Cultuurexplosie ART Leeuwarden 22 augustus
- Het afgelopen kwartaal kwamen er in het openbaar bestuur 6 duizend banen bij, in de cultuur, recreatie en overige diensten 4 duizend
- Is het gezeur over de fietshelm nu klaar? Pak de auto aan in plaats van de fiets. Hier de cijfers
- Eatcorner Potmarge: Ja, je mutte wat met de tyd met
- Watertekort? Zorgvuldigheid wordt een alibi om niet te hoeven kiezen
