Historische vereniging Aed Levwert moet meer naar de toekomst kijken

(tekst: oud-raadslid D66 en ICT-ondernemer Wietse Elzinga op zijn weblog)

Verleden, heden en toekomst

In het verleden was ik niet zo’n receptieganger, maar tegenwoordig kom ik zelfs bij die van de historische vereniging Aed Levwerd. Dit keer in het voormalige Huis van Bewaring. Hoewel veel mensen politici tegenwoordig als halve criminelen zien, was ik – lid van een nette partij ten slotte – nog nooit daar binnen geweest. Vanuit historisch oogpunt reuze interessant om dat eens van binnen te bekijken, als huis van bewaring niet meer van deze tijd.

De voorzitter van de historische vereniging liet in zijn onvermijdelijke nieuwjaarstoespraak weten dat het bestuur van Aed Levwerd de toekomst zonnig tegemoet ziet, ik zou mij met zo’n sterk vergrijsd ledenbestand ernstig zorgen maken. Echte jongeren worden niet gesignaleerd en dat moet te denken geven. Hoe zullen historici van de toekomst tegen het Leeuwarden van nu aankijken? Zo gek veel gebeurt er nou ook weer niet, en welke Leeuwarders zullen dan gememoreerd worden? Ik in ieder geval niet, maar ik ga toch wel de (digitale) geschiedenisboekjes in.

Een kenmerk van de tijd die ons te wachten staat is dat het opslaan van nullen en enen alleen maar goedkoper wordt en elk webloggend (oud-)raadslid kan er vanuit gaan dat zijn of haar teksten voor de eeuwigheid bewaard zullen worden. Niet dat iemand het te zijner tijd nog leest, maar toch. Historici zijn er om gebeurtenissen in het verleden te duiden, waarom deed men destijds iets wel of niet? Ook in de toekomst zullen er mensen geschiedenis studeren, alleen verwacht ik dat die dan voorzien zijn van een soort next generation Google. Het fenomeen staat tegenwoordig bekend als Web 3.0 of semantic web.

Kennishebbende van hedendaagse techniek vind ik bijeenkomsten zoals die van Aed Levwerd fascinerend. Allemaal oudere mensen die meeleven met hun stad en zich helemaal niet (willen) afvragen hoe een nieuwjaarsreceptie van de historische vereniging er over tien, twintig of dertig jaar uitziet. In ieder geval een stuk rustiger en vermoedelijk om die reden ook saaier.

Een mooie uitdaging voor het bestuur – ook al niet van mijn leeftijd – om de vereniging geleidelijk aan te passen aan veranderende omstandigheden. Nieuwe leden erbij krijgen is mooi, als die wat ouder zijn dan heb je er slechts een beperkte tijd plezier van. Het doet mij denken aan burgemeester Ferd Crone van Leeuwarden die net als zijn voorganger Geert Dales als een kind zo blij is met elke nieuwe bewoner die zich aanmeldt. Het is bekend dat tussen nu en dertig jaar in West-Europa, dus ook in Leeuwarden, de bevolking gaat krimpen. Naarmate er meer oudere inwoners zijn of komen des te groter de krimp. Een stad kan een dergelijke verandering hebben, een historische vereniging niet.

Het bestuur van Aed Levwerd doet er verstandig aan zich te ori�nteren op de toekomst. Toegegeven, het lijkt wat raar om naast een werkgroep archeologie een werkgroep digitale technieken van de toekomst te hebben. De kans dat die laatste werkgroep er komt lijkt mij niet zo groot. Toch is die nodig want anders is de historische vereniging straks geschiedenis. En dan komen de historici van de toekomst op dit weblogstukje terecht en dan vragen zij zich af:’Hoe hebben zij zo’n kans kunnen laten lopen?’ Tja, ik weet ook niet waarom men hier steeds kansen laat lopen en kennelijk liever in het verleden leeft.