Journalist Leeuwarder Courant snapt niks van juridisch gedoe Groene Ster. Huidig bestemmingsplan staat geen festivals toe, gemeente Leeuwarden mag drie keer per jaar ontheffing verlenen. Probleem: ambtenaren slagen er steeds niet in die ontheffingen volgens de regels der kunst te verlenen. Gevolg: elk jaar juridische procedures. Een weldenkend mens zou zeggen: Is het misschien niet handig om die klungelende ambtenaren de juiste kennis en vaardigheden bij te brengen? Volgens de journalist zou een nieuw bestemmingsplan de juridische basis moeten vormen en komt dat door toedoen van Stichting Groene Ster Duurzaam niet van de grond. Wanneer gaat die krant zich eens in de materie verdiepen? Geen bestuursrechter heeft ooit bepaald dat de gemeente Leeuwarden met een nieuw bestemmingsplan voor het recreatiegebied moet komen. Het verstrekken van de vergunningen moet beter! Het College van B&W wil graag het recreatiegebied omkatten naar een evenemententerrein zodat er nog meer bagger georganiseerd kan worden en wil de buitenwereld doen geloven alsof dat van de rechter moet. Journalisten van de Leeuwarder Courant slikken dat laatste als zoete koek.. De krant weet overigens haarfijn de lezers uit te leggen hoe de gang van zaken rond een bestemmingsplanwijziging in elkaar steekt. Ten behoeve van een nieuw voetbalstadion voor Cambuur moet ergens in Leeuwarden het bestemmingsplan worden gewijzigd. Zorgvuldigheid is geboden, op elke ingediende zienswijze zal inhoudelijk gereageerd moeten worden op straffe van een struikelpartij bij de Raad van State.
Vergelijk dat eens met de gang van zaken in de Groene Ster. Vorig jaar is een voorontwerp gepresenteerd voor een nieuw bestemmingsplan. Zo’n voorontwerp heeft geen juridische status, je kijk op de zaak mag formeel geen zienswijze heten. Mijn inspraakreactie is voor iedereen kenbaar want integraal gepubliceerd. Langs elektronische weg ingediend bij de gemeente, ontvangstbevestiging gekregen en nooit meer iets van gehoord. Ook andere indieners van een inspraakreactie hebben geen inhoudelijke reactie daarop van de gemeente ontvangen. Op deze manier ga je het als gemeente niet bij de Raad van State redden. Dat hoogste bestuursorgaan toetst niet zozeer inhoudelijk maar of de juridische weg correct is bewandeld. Kennelijk hebben de ambtenaren moeite om de ingebrachte argumenten te weerleggen.
Onlangs vroeg een oud-raadslid zich af of Leeuwarden aan wifitracking doet. Niet in de Groene Ster want dan hadden we inmiddels wel geweten in welke mate er gebruik van het gebied wordt gemaakt. Tijdens het Open Huis van de Friese campus van de Rijksuniversiteit van Groningen in het verbouwde Beursgebouw voor de zekerheid de binnenstadsmanager gevraagd: Leeuwarden volgt geen mensen op basis van het wifi-signaal van smartphones. Het bedrijf dat ten behoeve van Culturele Hoofdstad was ingehuurd is daarmee gestopt op aandringen van de Autoriteit Persoonsgegevens. Vooralsnog heeft het bedrijf de privacywaakhond nog niet weten te overtuigen over het gebruik van de verzamelde data. Op zich hoeft het turven van mensen op basis van wifi niet slecht te zijn, het hangt er vanaf wat er met de gegevens gebeurt. Levert meer inzicht beter beleid op en heeft het individu er geen enkele last van omdat de data na registratie worden vernietigd en niet ten gelde worden gemaakt dan is het een nuttig instrument.
Het juridische festivalseizoen is van start gegaan met een zitting bij de bestuursrechter, ambtenaren hebben er met de vergunningen weer eens een zooitje van gemaakt. Maar dat is geen nieuws.
