Wethouder Tjeerdema mag nog niet vertellen hoe groot tekort op jeugdzorg in Leeuwarden is

Foto: Harrie Muis

Bijstand (participatie) is een vrolijke boel.

 (Van een medewerker)

De Leeuwarder raadsleden kregen zo maar vrij om de voetbalwedstrijd De Graafschap – Cambuur bij te wonen. Er waren geen dringende agendapunten, was het bericht. Cambuur verloor en wethouders en raadsleden chagrijnig weer naar huis.

Deze week volgde de straf met woensdagavond  op een laat tijdstip vier ‘bijpraat-sessies’ over het sociaal domein.  Vier zittingen, waarvan twee parallel, zodat je niet overal bij kon zijn. Liwwadders buurtte even bij de bijeenkomst over de bijstand. Daar ging het tenminste over, al wordt het tegenwoordig betiteld als ‘participatie’. De stemming was hier heel gezellig. Er is een doelstelling geformuleerd : het aantal bijstandscliënten moet terug van zo’n 6000 naar 5050. Twee bevlogen ambtenaren deden vooral het woord, aangevuld door wethouder Douwstra. Er moet hard aan getrokken worden, maar we liggen op koers, was de boodschap. Allerminst gemakkelijk, maar het geloof is aanwezig. Het moet ook, want – naast de tekorten op WMO en Jeugdhulp – zorgt ook de bijstand bij voortduring voor financiële pijn.

Bij het begin van de zitting bleek er geen  voorzitter te zijn. Mevrouw Hoekstra van de raadsgriffie meldde dat er van de als voorzitters aangewezen leden van de raad (dat is zo ongeveer de helft) niemand mobiliseerbaar was gebleken. Ze hadden zich allemaal aangemeld voor de gelijktijdige  sessie over de WMO, waar wethouder Van Gelder aan de tand werd gevoeld. Rook men bloed?

Mevrouw Hoekstra trad nu zelf maar als voorzitter op. Eerst haalde ze nog een paar stoelen voor het viertal belangstellenden. Helaas stonden die nogal op afstand  van het scherm waarop de sheets verschenen. Moeilijk leesbaar, maar niet getreurd. Het  ging best. Als voorzitter beperkte mevrouw Hoekstra zich tot de melding kort voor het einde dat de tijd nu bijna voorbij was. Zo zie je, dat zo’n bijeenkomst ook goed kan verlopen als  een zelfsturend team. Zoals gezegd, er heerste een optimistische sfeer. Precieze cijfers komen weliswaar een volgende keer. Wij kregen een fraaie brochure bedoeld voor werkgevers. Zag er goed uit. Maar geen cijfers. Misschien op aanvraag na de bijeenkomst.

We noteerden als nieuws: met UWV samenwerking op terrein van  preventie. Voorkomen van de ‘doorval’ van WW naar bijstandsuitkering, zo begrepen we. Maar gevaar dreigt dat gemeente dan werk gaat doen, dat thuishoort bij UWV. De wethouder bewaakt dat scherp.

Caparis – de werkvoorziening – kreeg grote lof. Prima samenwerking, zo zeiden ambtenaren en wethouder,  er is daar veel deskundigheid en inzet aanwezig, waar de gemeente veel aan heeft. Mooi om te horen. Raadslid Ekhart – een aantal jaren wethouder, waarbij hij geen gelegenheid onbenut  liet om Caparis onderuit te halen, samen met collega Feitsma – misten we. Jammer. Een CDA-wethouder heeft hem ingehaald. Of was het fractieleider Jacobi die in dit dossier de ommekeer forceerde? Zoiets vraagt om een openlijk debat, maar we hebben het tot nog toe gemist. In Leeuwarden gaat zoiets wat stiekemer.

De relatie gemeente – Amaryllis inzake de bijstand bleef wat onduidelijk. Er was de laatste jaren een bepaalde taakverdeling. Die voldeed niet goed. De gemeente heeft werkzaamheden teruggehaald van Amaryllis. De invulling verloopt nog wat moeizaam. Het is een zoekproces. Het fijne begrepen we er niet van. De raadsleden vroegen er niet op in, zodat we hier wat een onvoldaan gevoel over houden.

Een gouden greep wordt de ‘stadslandbouw’. Een mooi nieuwtje, met als uitgangspunt  Snakkerburen. Daar worden voor veel geld  oude tuinbouwkassen opgeknapt, en er lopen al veel vrijwilligers rond. Blijkbaar  biedt dit veel perspectief voor het Leeuwarder bijstandsbestand. Binnenkort meer- nemen we aan.

Jeugdzorg: somberheid, apathie en verlangen naar drank

Heeft wethouder Tjeerdema wel greep op de zaak

 We gingen na een uur  verder naar de seance met de jeugdzorg als onderwerp. Hier leek enige somberheid en apathie te heersen. Wel een officiële voorzitter, de heer Hollander, die zowel bij de opening als bij de sluiting memoreerde dat het tijdstip voor inname van drank dan nu gelukkig nabij was. Langdurige inleidingen van ambtenaren. Opmerkelijk was in deze bijdragen dat er niet meer over tekorten wordt gesproken, maar over ‘kostenontwikkelingen’, die al dan niet voorzien zijn. De term tekort is nu uit den boze. Verder veel techniek, maar geen haring of kuit: wat kost het allemaal. Het waren allemaal nog maar schattingen. De heer Okkema van de fractie Gemeentebelangen waagde nog een dappere poging. In de opsommingen van de ambtenaren  dacht hij te beluisteren dat er over 2018 een tekort van € 8,2 miljoen op de jeugdzorg in Leeuwarden zou zijn. De ambtenaar verschrikt en merkt op dat je dat zo nog niet mocht stellen. Misschien was er bijvoorbeeld  in de begroting vooraf al iets geregeld. De rakker. Wethouder Tjeerdema zelf – als bestuurder toch los vertrouwd, zou je hopen – bracht niet de moed op concrete cijfers te noemen.

Zij presteerde het te verwijzen naar de Jaarstukken 2018, die volgende week bekend worden. Wie had gedacht dat  voorzitter Hollander hierop Okkema te hulp zou schieten – een voorzitter moet bijhouden of vragen van raadsleden adequaat  worden beantwoord – was aan het verkeerde adres. Ook wethouder Feitsma van Financiën – aanwezig op de tribune – deed er het zwijgen toe. Teleurstellend allemaal, voor wie het nu allemaal wel eens precies wil weten.

Feitsma gaat volgende week ingewikkelde verhalen houden over de financiële positie van de gemeente en vermeende tekorten die enerzijds mee en anderzijds tegen vallen. Zoals Tjeerdema onlangs cliché-matig al poneerde: het glas is halfvol of halfleeg.

Tjeerdema is van D66. Die partij heeft standpunten en onder het hoofd “Kundige overheid; in tûke gemeente!” staat over ‘Financiën en lokale heffingen ‘ geschreven:

“De gemeente Leeuwarden moet streven naar een structureel begrotingsevenwicht. Dat wil zeggen dat inkomsten en uitgaven in evenwicht moeten zijn. Zonder daarvoor in te teren op reserves.”

 Over een lange reeks van jaren is dat in Leeuwarden  niet gelukt. Bij voortduring werd ingeteerd op de reserves. Eens kijken hoe het over 2018 is gegaan, en welke stappen D66 en de D66-wethouder hebben gezet, om dit  doel te realiseren.

foto: Harrie Muis

sociaal domein