Bestuurlijke drukte wordt tevens veroorzaakt door de aanwezigheid van bestuurlijke druktemakers

Foto: Catrope (talk)

Een serie artikelen van dr Pieter Lukkes, emeritus hoogleraar geografie over een zelfstandiger optreden van lagere overheden, geldverspilling en aantasting van onze democratie. 

WET VAN DE BESTUURLIJKE DRUKTE

Als je bestuurt dan heb je het druk. Ware dat niet het geval dan zou er geen wet van de bestuurlijke drukte bestaan. En als je het druk hebt dan kan het gebeuren dat er eens iets blijft liggen of fout gaat. Daar kun je dan weinig aan doen, nietwaar?

Toch is dit niet de inhoud van de wet van de bestuurlijke drukte, die in 1984 werd gelanceerd door prof. dr. ir. A.C.J. de Leeuw, hoogleraar bedrijfskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Vrij vertaald komt die wet erop neer dat meer bestuurlijke inspanning weliswaar kostenverhogend werkt maar nadelig kan zijn voor het uiteindelijke bestuurlijk effect.  Dit is heel belangrijk omdat onze maatschappij er een is van steeds toenemende bestuurlijke druk. Er bestaat, aldus deze auteur, een ziekelijke bureaucratische behoefte aan het produceren van regels, richtlijnen en nota’s. Maar voor al die inspanningen geldt: overdaad schaadt.

Bestuurlijke drukte wordt tevens veroorzaakt door de aanwezigheid van bestuurlijke druktemakers; mensen die het razend druk hebben maar wie niets uit handen komt.

Minstens zo belangrijk is de vraag of er voldoende bekwame mensen in het bestuur zitten. Kennen de bestuurders de kneepjes van het vak? En wat te doen met intrinsiek moeilijk bestuurbare organisaties?

Er zijn dus meerdere scenario’s denkbaar. Sommige hebben direct te maken met de bekwaamheden en de vaak overdreven ambities van het bestuur. Normaal is dat het bestuur zich voor een groot deel van de tijd bezighoudt met de buitenwereld. Een buitenwereld die zo complex en weerbarstig kan zijn, dat het moeilijk is om daar een gevestigde positie in te verwerven.