Bloemkransen’roof’ bij Joods monument en op het station

(tekst: ingezonden)

Leeuwarden op z’n best: bloemkransen’roof’ bij het Joods -en NS Oorlogs Monument.

Nee, grote incidenten hebben zich tijdens Bevrijdingsdag in onze stad niet voorgedaan, maar dat wil niet zeggen dat er tussen de bedrijven door niet het nodige aan tegelijkertijd boos en treurig stemmende rottigheid is uitgehaald. Leeuwarden op z’n best, maar niet echt.

Want voorbijgaande aan de gevallen van openbare dronkenschap, een vechtpartijtje hier en daar of ‘verwarde’ personen, die dreigend op straat doen, dat alles hoort er zo langzamerhand standaard bij,

Is het wegnemen, ontvreemden of noem het maar ‘het roven’ van de bloemkransen bij het Joods Monument en het herdenkingsmonument op het NS station een absoluut dieptepunt, dat niet onvermeld mag blijven.

Gistermiddag merkte een buurtbewoner op dat de eind april bij de jaarlijkse herdenking van de stedelijke Joodse slachtoffers van WO II bij het Joods Monument gelegde bloemenkrans verdwenen was. Kennelijk ongezien(?) meegenomen, dat terwijl er toch de gehele dag veel publiek (en ook beveiliging rond het Befrijdingsfestival) op de been was.

Een zoekslag in de directe omgeving leverde geen resultaat. De vervolgens telefonisch over de vermissing geïnformeerde Politie kwam niet veel verder dan door te verbinden met de met de Piketdienst belaste gemeentelijke medewerker, die zich –l ichtelijk verbaasd – afvroeg wat met de melding te doen, maar uiteindelijk de perfecte bureaucratische oplossing produceerde: ‘ik zal mijn coördinator informeren’. Natuurlijk.

Des te ontnuchterend was evenwel zijn mededeling dat dit reeds de tweede ‘roof’ in korte tijd was, aangezien op de dag van de Dodenherdenking op het NS station de daar bij het herinneringsmonument neergelegde bloemenkrans ook binnen de kortste keren bleek te zijn ontvreemd. “Kennelijk iemand die er zijn hobby van maakt”, zo het laconieke commentaar van de bewuste ambtenaar. Welja, geef er maar een draai aan.

Hier, op het platform van Liwwadders.nl is het reeds vaker geconstateerd, er is nog wel enige verbetering mogelijk als het gaat om de aandacht en de zorg voor herdenkingsmonumenten vanwege de gemeente. Zo is bij de recente herinrichting van het NS station het herinneringsmonument ‘stilletjes’ verhuisd naar een achteraf plek van het perron, moest zijn originele prominente standplaats inleveren ten faveure van, jawel, een kaartjesautomaat. Terecht dat daar de nodige verontwaardiging over ontstond, wat er uiteindelijk toe leidde dat b&w, tot dan toe volstrekt ‘slapend’ in deze, toezegde ‘nog eens met NS in overleg te gaan over aanpassing van de verplaatsing’. Het laat zich raden, sindsdien is het stil gebleven en zal het dat ook wel blijven – de zaak deert het gemeentebestuur gewoonweg niet.

Hetzelfde geldt voor het Joods Monument. Al sinds jaar en dag houdt men zich doof voor de signalen over het misbruik van het monument (als fietsenstalling, schoolplein en met name ook op ‘feest’dagen als openbare blow-, drank- of plas gelegenheid voor wie maar wil). Het respect is vaak ver te zoeken en dan moet het niet verbazen dat er nu weer zoiets als nota bene een (dubbele) kransen’roof’ plaatsvindt. Wat – veelbetekenend – vervolgens het grote, ‘provinciale’ nieuws niet haalt, schadelijk als dat wellicht is voor het p.r.-beeld van de stad als vooral lief, leuk & luisterrijk?

Bij deze derhalve de uitnodiging aan de gemeente, meer ook in het bijzonder burgemeester en wethouders, om iets van een ‘herstel gebaar’ te maken en op de kortste termijn voor vervangende bloemkransen te zorgen. Voor ieders goede gevoel, zeg maar!

Afsluitend tenslotte nog het volgende. De afgelopen periode is er in de naaste omgeving van het Joods Monument al meer aan kunst-, sier- en herinneringswerken weggemaakt, dan wel verdwenen. Te noemen is allereerst het befaamde Oranjeboompje, dat tezamen met het Leeuwarder stadswapen op schild, zo fraai het Oranjepoortje als ooit koninklijke ingang van de Grote- of Jacobijnerkerk sierde. Onbegrijpelijk dat de dader(s) totaal ongestoord te werk kon(den) gaan, gelet ook op de moeilijk te bereiken ‘plaats delict’. Wat daar verder ook van mag zijn, het politie-onderzoek naar de diefstal heeft tot op heden naar moet worden gevreesd geen nadere sporen opgeleverd, stil als het één en andermaal blijft van die kant. Hoe dan ook, elke dag dat die lege plek boven het portaal blijft, is er inmiddels één te veel!

En wat eigenlijk te denken van de zogenaamde ‘Wensput’ op Bij de Put, die er nu al weer maandenlang ontmanteld bij staat? Het resultaat van vandalisme, diefstal of renovatie? Zeg het maar. Het is in ieder geval een troosteloos gezicht, een kale sokkel zonder de bijbehorende metalen ombouw en tekstpanelen.

Nu heeft dit monument al vanaf het begin (2012) een moeizame geschiedenis gekend als het gaat om totstandkoming en uitvoering. In die zin sluit de laatste ontwikkeling daar naadloos op aan, maar nogmaals: dit kan toch niet, dat een monument dat specifiek de joodse geschiedenis in de stad mede levend heeft te houden, zo staat te verpauperen. En al evenzeer als het Joods Monument op het Jacobijnerkerkhof regelmatig als chaotische fietsenberging dienst doet. Gefeliciteerd, maar het enige wat ter plekke nog staat te gloriëren voor alle Culturele Hoofdstad bezoekers is die volstrekte dissonant van een ondergrondse vuilcontainer, onverbiddelijk opgetuigd met van alles en nog wat aan illegale bijzet.

“Kijk, dat is het mooie van Leeuwarden” , zo wordt de stad alom gepromoot. Een leuk gevonden slogan natuurlijk, maar desondanks weten u en ik, meer en vaker dan goed is, wel anders … .