Een hoorzitting naar aanleiding van het mislukken van Culturele Hoofdstad lijkt mij te veel van het goede: betrokkenen zullen het toch nooit leren. Mislukken is misschien niet helemaal de juiste omschrijving, er valt immers dit jaar van alles te beleven, het wordt gewoon geen succes. Vorige week bij een supermarkt op het Cambuurplein een exemplaar van de lokale Huis aan Huis-uitgave gescoord met daarin een paginagrote advertentie met activiteiten op de koopzondag aan het begin van de meivakantie. ‘s Middags aangekomen in het centrum van Leeuwarden: niks te beleven. Deels verrast en deels ook niet want er wordt een patroon zichtbaar: met vakantie zijn Leeuwarders pleite en maakt niemand zich druk over toeristen. Met de paasdagen niks te beleven, wees niet verbaasd wanneer bij de eerstvolgende feestdagen er weer niets te doen is. Dat belooft niet veel goeds voor de zomermaanden. In plaatsen waar men afhankelijk van toerisme is gaan de mensen weg wanneer de toeristen weg zijn. Je merkt aan alles dat de stad niet gewend is om gasten te ontvangen.
In menig toeristisch plaatsje en op veel campings heel gewoon, een mededelingenbord. Ik begrijp niet waarom er geen (tijdelijke) borden in de stad staan met nuttige info voor toeristen, zeker nu duidelijk is dat de digitale informatievoorziening niet op orde is. Allemaal naar een plattegrondje turende mensen die vrijwel zeker een smartphone op zak hebben. Die kunnen ze goed gebruiken op de Voorstreek. Sommige deelnemers aan de theatervoorstelling Wereldburgers van de Voorstreek ( http://voorstreek.lc.nl ) hebben een affiche achter de etalageruit met daarop een QR-code waarmee een podcast tevoorschijn getoverd kan worden. Bedenkers gaan er kennelijk vanuit dat iedereen de bedoeling snapt, een toelichting ontbreekt namelijk. Verderop in de straat zit sinds kort een bedrijf dat zich specialiseert in locatiegebaseerd verhalen vertellen en Augmented Reality, Quick Response-codes zijn daarin doorgaans de eerste stap. Het Leeuwarder bedrijf bestaat al langer en realiseerde interactieve fietsroutes in dorpen ten zuiden van de stad. Een vergelijkbaar initiatief werd jaren geleden in de wijk Huizum opgeleverd. Desondanks sjokken onze gasten passief door de straten. Voor de genoemde voorstelling zijn nog kaarten beschikbaar, toch jammer dat je dat bijna niet kunt weten. Wereldburgers van de Voorstreek is een coproductie van Tryater en de Leeuwarder Courant. Abonnees kregen een inspirerende bijlage bij de krant die vaker niet dan wel wordt gelezen. Ik zag in de lokale Huis aan Huis eenmaal een aankondiging, heb je die editie niet in handen gehad dan weet je van niks. Hetzelfde probleem als bij de opening van Culturele Hoofdstad: gecontracteerde partijen leveren hun product op en niemand die kijkt hoe het resultaat in het grotere geheel past.
Miljoenen bezoekers en bezoeken kunnen we vergeten, er zitten vanaf het begin te veel weeffouten in het geheel die zich niet meer laten camoufleren en repareren. Naar aanleiding van de kostenoverschrijding bij de verbouw van de Lawei in Drachten werd er een hoorzitting gehouden en de mooiste krantenkop die ik voorbij zag komen was: Niemand deed iets fout en toch ging het fout. In het kader van Culturele Hoofdstad zou je kunnen koppen: Iedereen had het beste voor met de stad maar niemand deed z’n best.
