In Leeuwarden is een prostituee niet veel waard

Met de brand in een pand aan de Wirdumerdijk is Leeuwarden opnieuw aan een ramp ontsnapt. Het is nog maar een paar jaar geleden dat op een steenworp afstand van de Wirdumerdijk de brand woedde op de Kelders. Een brand met noodlottige gevolgen. Enkele maanden geleden ging het opnieuw mis, nu in de Matthias van Pellicomstraat. Opnieuw werd een student hiervan het slachtoffer. Gezien de afloop van deze twee branden kan het laatste incident, waarbij door een wonder geen slachtoffers vielen, gerekend worden tot een ernstige blunder van het Leeuwarder college.

Alleen al de reactie van wethouder Jan Atze Nicolai (PAL/GroenLinks) doet je de haren te berge rijzen. Nicolai is er een van het kaliber ‘Ikke niet weten’. In de Leeuwarder Courant liet hij optekenen dat het leven nu eenmaal vol risico’s zit. Iedereen die weleens over de Weaze, de achterkant van de Wirdumerdijk, loopt of fietst, kent de deplorabele situatie van de Leeuwarder hoerenbuurt. De panden in deze straat staan er aan beide zijden stuk voor stuk haveloos bij. Op nummer 35 staat regelmatig de deur wagenwijd open. Iedereen kan er zonder bellen in en uit.

Al zolang deze situatie bestaat, is er bij tijd en wijle politieke aandacht voor deze straat en haar bewoners. Vaak wordt die aandacht opgewekt door een onderwerp (mensenhandel) dat op nationaal niveau op de radar van politici verschijnt. Ook dan deint Leeuwarden even mee met de politiek correcte opvatting. Een plaatje in de krant (burgemeesters Crone van Leeuwarden en Van der Laan van Amsterdam wandelend door het betreffende gebied; PvdA-wethouder Henk Deinum in actie tijdens zijn strijd tegen huisjesmelkers in de Vlietzone) en klaar is Kees. Opvallend is ook de plotseling menslievende opstelling van de direct betrokkenen, lees: de exploitanten van de seksinrichtingen en de verhuurders van panden. Ze denken graag mee met onze bestuurders. Alles onder controle.

Wie over die Weaze fietst, kan op zijn klompen aanvoelen dat het er niet deugt. Wie nader onderzoek verricht, zoals enkele politici in het verleden hebben gedaan, weet dat de problemen er ernstiger zijn dan menigeen denkt. Met het invoeren van een verbod om op de peeskamers te mogen slapen wisten de Leeuwarder politici dat ‘De Weaze’ hierop een creatief antwoord zou vinden. De brand op de Wirdumerdijk heeft dit antwoord nu blootgelegd. In het pand waren twintig prostituees ondergebracht onder omstandigheden waarvan je denkt dat die alleen voorkomen in gebieden in derdewereldlanden waar goedkope kledingmeuk ten behoeve van westerse consumenten wordt geproduceerd. En nu hebben we zoiets verachtelijks gewoon onder onze neus, in onze duurste winkelstraat nog wel.

De partijprogramma’s van de Leeuwarder politieke partijen zullen ongetwijfeld weer bol staan van mooie woorden over de veiligheid die zoveel mogelijk gewaarborgd moet zijn. In lange volzinnen wordt misschien wel gerefereerd aan brandpreventie dat hoog op de agenda moet worden geplaatst. Maar de werkelijkheid bestaat uit wegkijken. Het probleem is kennelijk niet groot genoeg om aangepakt te worden.

Dit veiligheidsbeleid (of gebrek daaraan) raakt de portefeuille van burgemeester Crone, maar ook het college als geheel. Op allerlei terreinen (vastgoed, veiligheid, openbare orde, vergunningen, gezondheid) is het college immers met deze zaak verbonden. Het college van burgemeester en wethouders, en ook de raad, moeten op de hoogte zijn geweest van wat er hier speelt. Zeker na diverse particuliere initiatieven (lees: prostituees Weaze gedwongen tot onveilige sex – controle onvoldoende en Frits Rijpma over het rondpompen van prostituees en het Leeuwarder wegkijkbeleid) naar aanleiding van deze kwestie. Dit college kent de namen, of zou ze moeten kennen, van de eigenaren van de seksinrichtingen, de eigenaren van de panden waar de prostituees in slapen en de onderhuurders van deze panden. Dit college is bekend met de verwevenheid tussen prostitutie en de handel in soft- en harddrugs. Dit college kent ook de namen van de hoofdrolspelers in deze dossiers.

Dat de signalen over het bewuste pand aan de Wirdumerdijk wethouder Jan Atze Nicolai, zoals hij in de krant beweerde, niet hebben bereikt, klinkt ongeloofwaardig. In dat geval hebben we een wethouder, die net als zijn voorganger Isabelle Diks, de oren en ogen dicht heeft zitten en moet de brandweer binnenkort opnieuw uitrukken. Het gaat hier ook over het collectief van burgemeester en wethouders die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor een ondeugdelijke aanpak. Dat deze collectieve verantwoordelijkheid niet wordt genomen kan niet zonder gevolgen blijven.

Andries Veldman