Wethouder Ekhart vergeet toezeggingen

Wethouder Ekhart vergeet toezeggingen

Dossier Caparis voor raadsleden ongrijpbaar

(Van onze afdeling research)

Op 20 maart was er een informatieve sessie voor de Leeuwarder gemeenteraad gearrangeerd over Caparis. Een bijzondere bijeenkomst die het verdient om bredere bekendheid te krijgen.

Vrijwel alle fracties toonden zich ontevreden over de wijze waarop de informatievoorziening over Caparis verloopt. Dat vinden de wethouders Feitsma (PvdA) en Ekhart (PvdA) op hun beurt onbegrijpelijk. Ze hadden dit keer twee ambtenaren meegenomen, de heren Feil en Bosma, die de raad enigermate geringschattend leken te willen behandelen. Bijvoorbeeld raadslid Rijpma (CU) – nadat hij na veel aandringen eindelijk gelegenheid kreeg van de voorzitter om enkele prangende vragen te stellen, culminerend in de verzuchting dat iedereen al lang het spoor bijster is geraakt – kreeg van een van de ambtenaren de benaming “die meneer daar tegenover” te horen. Dezelfde ambtenaar raakte pas op dreef toen hij uitgebreid van de voorzitter de gelegenheid kreeg om de schuld voor wat er – naar zijn mening – fout is gegaan en volgens hem nog gaat bij de RvC of de directeuren van Caparis te leggen. Een vreemde vertoning waar dit onder dekking van de naast hem zittende wethouder gebeurde. Raadslid Bevers van de VVD maakte enkele corrigerende opmerkingen. Bevers vroeg ook beleefd aan wethouder Ekhart of deze nu eindelijk eens een keer toe zou willen geven dat de dingen niet goed waren gelopen (1 april-moment van Ekhart). Ekhart kan dat niet opbrengen. De dienstdoende voorzitter ging helaas snel weer op een ander onderwerp over.

Die voorzitter maakte ook een een-tweetje met wethouder Ekhart toen Stoker van Verenigd Links informeerde naar de inspanningen van een eerdere directeur, de heer Glas, al weer enige tijd terug om invulling te geven aan de begeerde herstructurering van Caparis. Dat waren alleen maar modules en het heeft natuurlijk geen zin om dat toe te sturen, riep Ekhart vertwijfeld uit. Daar moet meer achter zitten. Te hopen valt dat Stoker dit niet accepteert. Stoker vroeg ook naar de cijfers waarover Smallingerland wel en Leeuwarden niet beschikte (althans niet waren toegezonden door b. en w.). De ambtenaar permitteerde het zich te zeggen, dat “hierom niet was gevraagd”. Zelfs wethouder Feitsma kreeg het toen even te kwaad. Hij, die immers bij achtereenvolgende gelegenheden probeert de hersenschim overeind te houden als zouden hij en zijn collega “pro-actief“ te werk gaan. Als de wethouders dat al zouden nastreven, enige scepsis is gerechtvaardigd, dan hebben hun ambtenaren dit nog niet tussen de oren geknoopt.

Mevrouw Bok (fractieleider PvdA) was zo waar nogal hardnekkig in de richting van haar wethouders. Waar de voorzitter probeerde de “toezeggingen” van de wethouders te minimaliseren, hield mevrouw Bok maar aan. Zij wilde draaiboekjes, planning, gelegenheid om verantwoord tot zienswijzen te komen en een spoedige bijeenkomst van de raden van de acht gemeenten, om via heldere en voor iedereen gelijke en begrijpelijke informatie te komen tot goede controle door de gezamenlijke gemeenteraden. Ze wilde ook een motie van januari 2016 in de GR (Gemeenschappelijke Regeling) opnieuw met nadruk onder de aandacht gebracht zien. Vergelijkbare wensen had Rijpma die graag op de hoogte zou worden gesteld wat er aan moties en stukken bij andere raden lag en ligt. Stoker zag dit als een middel om het “verdeel en heers” van de wethouders te doorbreken. Merkwaardig te zien hoe de wethouders zich ineens in bochten gingen wringen. Het humeur van de wethouders en de twee ambtenaren werd er zichtbaar niet beter op. Ekhart blijft – steeds onrustiger – natuurlijk doorpraten, dat is bij hem onbeheersbaar. Feitsma toont openlijk zijn irritatie. Vreemd, waar beide heren gedurende heel 2016 zoveel boter op hun eigen hoofd hebben gesmeerd. Die slechte gewoonte hebben ze beslist nog niet afgeleerd.

Ekhart zou van alles – wensen van de raad – meenemen naar de vergadering van de GR die de vrijdag 24 maart in Drachten ging plaatsvinden. Eindelijk een openbare vergadering na allerlei “informele” bijeenkomsten die in het diepste geheim op onbekende locaties plaatsgrepen. Hoezo openbaarheid?

De bijeenkomst in Drachten duurde goed een kwartier. De deelnemers (de wethouders van ruziënde gemeenten) beperkten zich tot vrome verklaringen: toch mooi dat er een compromis was gevonden. Ekhart sprak niet meer van “de overwinning” die hij – zoals hij in de Leeuwarder raad zei – had behaald. Wethouder Haverkort van Smallingerland kwam nog het eerlijkst uit de hoek waar hij zei dat hij het liever anders had gezien. Eerst een fatsoenlijk herstructureringsplan en daarna eventuele concrete stappen, zoals overplaatsing van groenmedewerkers. Een verhaal dat logisch klinkt, maar ja, daar zitten zomaar een Ekhart en Trompetter (wethouder Weststellingwerf) tussen. Er zijn overigens indicaties dat de gemeentesecretaris van Weststellingwerf, tevens fractievoorzitter van de PvdA in provinciale staten, achter de schermen een erg sturende rol heeft gespeeld. In het geheel blijft toch al niet uit te leggen hoe de diverse PvdA-bestuurders van de betrokken gemeenten er samen zo’n rommelzooi van hebben weten te maken.

Ekhart begon – na Haverkorts woorden – nerveus te schuiven op zijn stoel, maar hield zijn mond. Voor hem een knappe prestatie. In de GR, in het openbaar, ging hij dus elke discussie uit de weg. Wie naar de verslagen van de vergaderingen van de GR in 2016 kijkt, kan zien dat die discussie in de praktijk in de vergaderingen zelf nauwelijks is gevoerd.

Wat Ekhart ook niet deed – ondanks zijn beloften aan de Leeuwarder raad, niet in de laatste plaats aan zijn eigen fractie, zoals de genoemde motie januari 2016 – was de wensen van die raad in de GR op tafel leggen.

Het is bij Ekhart gewoon zo, zoals hem ontsnapte in de Leeuwarder raad, dat hij het nu liever samen met Sjoerd, (= collega Feitsma, red.) ging regelen. Hij zag de meerwaarde van een gezamenlijke bijeenkomst van gemeenteraden niet in. Dat valt van hem te begrijpen – zo is de hele geschiedenis in 2016 ook verlopen. Te vrezen valt dat de raad – afgaande op bijvoorbeeld het niet uitvoeren van raadmoties en het – nergens nader gedocumenteerd – niet doorgaan van de bemiddeling door Lodewijk de Waal in 2016 – er zich ook nu weer braaf bij neer zal leggen.

Bekijk ook Dossier Caparis