Ik wil in mijn eigen cafe in mijn blote kont kunnen rondlopen

Caf�-eigenaar Richard van Gelderen

�Ik wil in mijn eigen caf� in mijn blote kont kunnen rondlopen�

�Als ik midden in de nacht in mijn eigen zaak in mijn blote kont om het biljart wil lopen, dan moet dat kunnen. Het is mijn eigen caf� tenslotte. Ik betaal er de huur.� Aldus Richard van Gelderen, eigenaar van caf� �t Wap aan het Willem Alexanderplein. In de gemeente Leeuwarden mag na sluitingstijd helemaal niemand meer in z�n blote kont rond het eigen biljart lopen, tenminste zo denkt de burgemeester erover. De deur moet onverbiddelijk om ��n uur op slot en niemand mag zich meer in het pand bevinden. Zelfs de eigenaar niet. �Dit is te zot voor woorden�, vindt Van Gelderen. Hij baalt van overbodige regels en vermoedt dat er hierbij sprake is van rechtsongelijkheid.

Tijdens een onlangs gehouden inspraakavond in restaurant de Koperen Tuin over het nieuwe horecabeleid in de gemeente Leeuwarden liet Richard van Gelderen er geen misverstand over bestaan. �Ik was net dat weekend gecontroleerd door twee stadswachten. Tien over ��n �s nachts kwamen ze binnen. Het zat me hoog. Ik heb in vijf jaar tijd ��n klacht gehad. Het dreigen met dwangsommen van 5000 euro, zoals bij mij gebeurde, is absurd. Zo moet je niet met elkaar omgaan.� Volgens hem richt burgemeester Ferd Crone, die de openbare orde in zijn portefeuille heeft en die in de Koperen Tuin zijn nieuwe beleid kwam toelichten, zijn pijlen voor een deel op de verkeerde zaken. �Kijk eens naar die sportkantines, wat daar aan de hand is. Ga daar eens controleren�, zo sprak Van Gelderen in de richting van de handhaver der openbare orde.

In zijn buurtcaf� in het winkelcentrum blaast Richard nog wat stoom af. Natuurlijk begrijpt hij de formele opstelling van de burgemeester wel, die aangaf dat ook de sportkantines bij hem in beeld zijn, maar toch vindt Richard dat er met verschillende maten wordt gemeten. Ook de uitgangspunten van de burgemeester onderschrijft hij volledig. �Maar meet niet met verschillende maten.�

�Ik heb hier nu al een paar keer controle gehad. Dan komen ze kijken of we wel om ��n uur gesloten zijn. Soms staan ze op de hoek van de straat ons te bespieden. Laat ik duidelijk zijn: de uitgangspunten van het beleid onderschrijf ik. Overlast moet worden aangepakt, zeker waar het gaat om buurten waar mensen wonen. Je begrijpt natuurlijk dat ik geen enkel belang heb bij gedoe in de buurt. Dus daar hebben we altijd al rekening mee gehouden. Er is er geen sprake van dat we ieder weekend dik feest vieren om de omzet te verhogen. Wat voor ons telt, is dat we een sociale functie hebben. Mensen willen hier graag even een biertje drinken en dat gaat in een heel gemoedelijke sfeer. Moet ik mijn klanten voor ��n uur, terwijl ze met hun jas aan op de taxi wachten, de straat op sturen? We hebben hier een paar ernstige incidenten gehad, een moord en een overval. Dan stuur ik niet zomaar mijn klanten weg. Als caf�houder draag ik zorg over mijn klanten. Zomaar wegsturen en buiten om laten hangen, dat lijkt me nu juist onverstandig.�

De nieuwe regels van de gemeente worden door diverse caf�houders met verbazing ontvangen. �Als wij een brief van de gemeente krijgen, dan schrikken we: wat nou weer? Ik had het er laatst nog over met Marten Eisma van het Wapen van Leeuwarden. Onlangs kregen we een brief over het geluid in de zaak. Het was een brief waarin stond dat merk, type en nominaal uitgangsvermogen van de geluidsapparatuur in mijn caf� moest worden opgegeven. Dat was nog niet alles. Het was een brief met allerlei details. Zelfs de richting van de geluidsboxen die in de zaak hangen moest worden aangegeven. En als klap op de vuurpijl stond in de brief dat wanneer wij overwogen om de geluidsboxen van richting te wijzigen wij dan de gemeente hiervan op de hoogte moesten stellen. Op zo�n moment knapt er iets. Ik heb de brief sprakeloos ter zijde gelegd en er nog niet op gereageerd.�

Met goede regels valt te leven, zo stelt Richard van Gelderen: �Maar er is ook nog zoiets als het verschil tussen de letter van de wet en de geest van de wet. Ik denk dat de geest van de wet moet prevaleren. Het gaat erom dat we de bedoeling van de regels naleven. Als er bij herhaling overtredingen worden geconstateerd, dan ben ik voorstander van de harde aanpak. Voor caf� �t Wap was ik eigenaar van caf� De Stengel aan het Ruiterskwartier. Daar zag ik de kloof tussen het gezag en de caf�-eigenaren. Met de binnenstadsagenten konden we prima overweg. Met Geert van der Steen voerden we goed overleg. Maar je ziet geleidelijk de verharding opkomen. De jonge agenten voelen de sfeer niet meer aan of worden botweg met een opdracht eropuit gestuurd. Ze treden op waar het eigenlijk niet hoeft en laten met zich sollen waar ze hard zouden moeten optreden. Dat voelt een ploeg jongeren aan. Je zou van de agenten mogen verwachten dat ze streetwise zijn, maar het tegenovergestelde is vaak het geval. Men kweekt weinig goodwill wanneer er niet samen opgetrokken wordt met de horeca-exploitanten in de straat. Als je dat wel doet, ontstaat er wederzijds respect. De jongeren die bij disco Rumours destijds de politie treiterden hadden ze meteen moeten aanpakken. Neem van mij aan: het gaat ons om gezelligheid. Wij hebben een buurtcaf� en daar passen we op elkaar. Niks mooier dan zo�n bruin caf� met Perzische kleedjes op tafel en stalen asbakjes. Prachtig! En ook nog met de enige caf�houder van Leeuwarden als eigenaar die geen bier lust.�