Hoera! Leeuwarden heeft er weer 100 banen bij!

Ballonnen – Foto: Crystal

Leeuwarden heeft er weer honderd banen bij. Het gemeentelijke Twitterbericht over de komst van een slachterij werd meteen grif verspreid. Niet alleen wethouder Henk Deinum (economie; PvdA) liet zich opgetogen uit, ook CDA-fractievoorzitter Friso Douwstra blies verheugd in de bus. Hoera! 100 banen erbij!

Ik zou een stuk blijer zijn geweest wanneer de wethouder met het bericht was gekomen dat het Fries Museum alle vrijwilligers een baan had aangeboden. Of de vrijwilligers bij schouwburg De Harmonie. Of vult u maar in. Bij het Fries Museum zijn betaalde krachten ingewisseld voor vrijwilligers, er lopen er nu zo’n tachtig (!) rond. Bij schouwburg De Harmonie hetzelfde laken een pak. Hier wordt de boel omhoog gehouden door zestig vrijwilligers.

Nog even en wethouder Sjoerd Feitsma (financiën, cultuur; PvdA) opent zijn nieuwe bibliotheek in de Blokhuispoort. En ook hier, het verhaaltje wordt eentonig, worden vaste krachten ingeruild voor vrijwilligers. De directeur zit al ziek thuis, die kan straks zo aan de bak als vrijwilliger. Bovendien worden de dependances, zoals in Bilgaard, opgeheven en overgeheveld naar de basisscholen. Hier zullen de leesmoeders en leerkrachten er een taak bij krijgen.

Daar waar in andere gemeenten het besef doorklinkt dat automatisering, robotisering en andere zaken die een aanslag plegen op de werkgelegenheid een krachtig antwoord verdienen, hullen de Leeuwarder bestuurders zich in een diep stilzwijgen. Soms denk je dan dat zich uit deze grote stilte iets groots zal ontwikkelen, maar ik vrees dat het in onze stad echt bij die stilte blijft. Veel substantieels als antwoord op de revolutionaire ontwikkelingen komt er niet uit hun handen.

Waar wij wel goed in zijn is in het rondbazuinen van de door onze reclameboys bedachte doelen: 1000 banenplan! Leeuwarden fossielvrij in 2020! Toe maar. Het zijn verreikende gezichtsvelden waarbij de horizon verdwenen is. Het is vooral: wie dan leeft, die dan zorgt.

De wethouders die in de afgelopen regeerperiode hebben laten zien vooral in subsidieland de weg te kennen, zouden datzelfde pad kunnen bewandelen door het creëren van echte banen – mooie banen bovendien – bij de genoemde instellingen.

Mochten ze hiertoe niet in staat zijn, dan zouden ze hulp kunnen inroepen bij de al eerder genoemde Friso Douwstra. Douwstra heeft zich ontpopt als consultant. Een plastic bord met dit opschrift liet hij onlangs naast de deur van een sjiek pand aan de Sophialaan spijkeren. Een kantoor op stand, geen broedplaats in een muffe Carex-cel, moet Douwstra gedacht hebben.

De niet wegens succes met de titel oud-bankman getooide politicus is volgens zijn LinkedIn-profiel nu deskundig op het terrein van de public affairs, dingen die het publiek aangaan. Leeuwarden lijkt een maatje te klein voor de ambitieuze christen-democraat. Via Twitter wordt duidelijk dat hij al op stap is geweest naar Jordanië en Tunesië om hier zijn zienswijze ten toon te spreiden.

De makke van Twitter is dat je vaak gewaar wordt waar iemand zich bevindt, maar wat hij daar uitspookt is vers twee. Voor Douwstra geldt hetzelfde. Naar eigen zeggen deskundig op het gebied van communicatie, lobbywerk en nog enkele mooie terreinen, maar wat hij in Jordanië precies heeft overgebracht wordt niet duidelijk. Ik mag hopen dat hij zijn zakmes heeft thuisgelaten.

Het leuke van Twitter is weer wel dat je meteen ziet welke volgers Friso leuk of niet leuk vinden, of hem straal negeren. Ik wil er geen grote conclusies aan verbinden en ik waag me in dit geval nog niet aan duiding, maar ik miste reacties van de actieve wethouder-partijgenoot-twitteraars Thea Koster en Harry van der Molen. Van hen ontbreekt ieder spoor van gelukwensen bij Friso’s nieuwe betrekking. Je zou toch denken: hè fijn, in ieder geval heeft er weer een Liwwadder zich verwijderd uit de buurt van de uitkeringspotten. Het zou een like waard zijn.

Wie ook opduikt in de omgeving van Douwstra is Wim Eilering. Eilering is statenlid voor het CDA, maar is beter bekend als de voorvechter van de Famila, de Duitse grootgrutter – van de fijne Bockwursten – voor wie hij graag het pad in Friesland had geëffend. Ook Eilering is in zijn missie niet erg succesvol gebleken en gooit het nu over een ander boeg. Hij is met Douwstra naar Tunis geweest, zo lezen we via Twitter. Maar wat ze er precies deden, wordt ook nu niet duidelijk. De mannen reppen over een trainingday. Ik mag toch hopen dat de tijgergang hen bespaard is gebleven. De mannen lieten er zelfs de groene CDA-vlag wapperen. Niet geheel ongevaarlijk in deze contreien. Het is een beetje Jut en Jul in de woestijn zullen we maar zeggen.

Wanneer deze twee in die broeierige zandbak hun discipelen de weg wijzen, dan verwacht ik niet anders dan dat ze onze Leeuwarder roergangers van dienst kunnen zijn.

Andries Veldman