Minister Kamp wil geen nieuw Cambuurstadion

Planologen maken fouten. Oud-wethouder Ap Timmermans (PvdA) heeft mij wel eens verteld dat de Tesselschadestraat doorgetrokken had moeten worden naar de Slauerhoffweg. Burgemeester Geert Dales (VVD) verwonderde zich over het bouwen van ‘dorpjes’ ten zuiden van de stad. Gekkenwerk, noemde hij dat. Ook over de locatie van bedrijventerrein De Hemrik, tamelijk geïsoleerd in het oosten van de stad, hebben bestuurders zich kritisch uitgelaten.

De Rotterdamse stedenbouwkundige Riek Bakker, een van de bekendste planologen en stadsontwikkelaars van ons land en in haar stad verantwoordelijk voor de Koopgoot, het Museumpark en de Kop van Zuid, vertelde deze week in de Volkskrant dat je niet zomaar een brug bouwt. Ze noemde de inmiddels iconische Erasmusbrug in Rotterdam als voorbeeld. Rotterdam wil nu nieuwe bruggen bouwen. Bakker stelde meteen: een brug heeft een voor- en een achterland nodig. Misschien wel woningen, om het geheel rendabel te maken. De Rotterdamse stedenbouwkundige heeft ooit ook in Leeuwarden plannen ontvouwd, maar ik geloof niet dat er goed naar haar is geluisterd.

In Leeuwarden is de raad deze week akkoord gegaan met het burgerinitiatief voor een beweegbare Prins Hendrikbrug in het centrum van de stad. Voor dit initiatief is maar liefst 200.000 euro uitgetrokken. Dan ligt er slechts een plan van de voorstanders. Het is niet denkbeeldig dat er daarna ook nog een plan moet worden gemaakt van de tegenstanders. Als alles spaak loopt, kan dit zelfs nog uitdraaien op een referendum. Je weet het in Leeuwarden tenslotte maar nooit.

Dit kan allemaal omdat het college van burgemeester en wethouders geen keuze kan maken. Of meer specifiek: de verantwoordelijke wethouders Thea Koster (CDA) en Henk Deinum (PvdA) zijn het oneens en laten het er nu maar op aankomen. Dat kost een paar centen, maar de euro’s rollen in onze stad wel vaker de verkeerde kant uit.

Wethouder Thea Koster van infrastructuur mag het klusje voorlopig klaren. Zij neemt het voortouw. Zij is tegen openstelling van de brug. Wethouder Henk Deinum van economie laat het afweten daar waar hij een rol zou moeten spelen. Deinum wil bouwen. Hij is voor een beweegbare brug. Het eventueel openstellen van de Prins Hendrikbrug is volgens mij eerder een economische kwestie dan een infrastructurele. Dat de wethouders niet durven kiezen is bijzonder.

Dat er nu twee ton subsidiegeld uitgetrokken is voor het ontwikkelen van een plan wordt gemotiveerd met het argument ‘omdat het initiatief vanuit de bevolking is gekomen’. U weet wel: van onderop. Dat moest volgens een meerderheid van de raad worden gehonoreerd. Ik vraag mij af waarom.

Er zijn genoeg argumenten te bedenken waarom de brug geopend moet worden of gesloten moet blijven. Die zijn bekend, want ze zijn al onderzocht. De gemeente Leeuwarden heeft al onderzoeken uitgevoerd en gepubliceerd en ook de provincie Friesland heeft de vaarroute onderzocht.

Alle betrokkenen moeten zich er bewust van zijn dat het openstellen van de Prins Hendrikbrug geen geïsoleerde zaak is. Het besluit tot openstelling gaat verder dan het aanleggen van enkel een beweegbare brug. Was het maar zo eenvoudig. Openstelling en bevaarbaar maken van de route betekent: baggeren over een aantal kilometers, overleg met de Nederlandse Spoorwegen (het open houden van de eventueel te plaatsen poortjes op het hoofdstation leverde al veel hoofdbrekens op voor wethouder Koster), kadereparaties en blijvend onderhoud, brugverhoging van de monumentale Eerste Kanaalsbrug en brugbediening bij zes bruggen. Het is me nogal wat.

De twee verantwoordelijke wethouders hadden dit zaakje anders moeten aanpakken. Ze hadden twee ambtenaren aan het werk moeten zetten. Eén die de bekende argumenten vóór in kaart brengt, en één die de bekende argumenten tegen op een rij zet. Met hierbij uiteraard financiële onderbouwing. Morgen klaar.

Van wethouder Deinum is bekend dat hij graag wil bouwen. Het geeft niet wat. Een bioscoop? Een bibliotheek? Een popzaal? Deinum loopt voorop en bouwt wat we al hebben. Was Nieuw Zaailand er nog niet geweest – u weet het nog: het bouwen van enkele honderden vierkante meters winkelruimte met de argumentatie dat hier hoogwaardige detailhandel gevestigd zou gaan worden – dan had Deinum het wel uitgevonden. Het liefst had hij detailhandel willen toestaan op de Werpsterhoek. Hij is al geruime tijd op zoek naar het muizengaatje om de bouw van het nieuwe Cambuurstadion naast het WTC mogelijk te maken. De kaarten zijn al geschud.

Bij het nieuwe Cambuurstadion gaat het overigens niet meer om de argumentatie van onderop, want dan zou het college gehoor moeten geven aan de Cambuurfans die het stadion het liefst op de huidige locatie in het oosten van de stad willen houden. Van onderop lijkt alleen te gelden voor nieuwe plannen. De enige twee ‘van onderoppers’ zijn in dit geval wethouder Henk Deinum en Cambuur-voorzitter Ype Smid (en in hun kielzog uiteraard een trits bouwers). Gezamenlijk zoeken zij naar het juiste moment om hun commerciële megaplan te lanceren en de gemeentelijke restricties, namelijk geen concurrentie met de detailhandel van de winkeliers in de binnenstad en op de Centrale, die nieuwbouw de facto onmogelijk maken, te pareren.

Maar gelukkig schiet minister Henk Kamp de treuzelende wethouder te hulp. Kamp pakt de leegstand aan. De minister heeft donderdag een team aan het werk gezet om te kijken waar vierkante meters uit de markt kunnen worden genomen. Ook wil hij uitbreidingsplannen kritisch tegen het licht houden. Exit nieuw Cambuurstadion.

Misschien kan Kamp zich ook buigen over het fabriceren van nutteloze rapporten en een beslissing nemen over een Leeuwarder brug. Het lijkt mij een kolfje naar zijn hand.

Andries Veldman

brug Cambuurstadion