Als je ergens tegen bent, ben je al intolerant?

Ook deze zomer publiceren we enkele bijzondere artikelen die eerder op deze site verschenen. Eric Hoekstra in De Bres, 7 februari 2008.

Rose burgemeesters in De Bres

Naarden en Sneek. Brok en Rehwinkel. Arno en Peter. PvdA en VVD. Burgemeester en burgemeester. Rose en rose.

Jawel, een discussieavond in De Bres over:

– de afnemende tolerantie ten aanzien van homo’s

– het stilvallen van de discussie rond de gekozen burgemeester.

Daar moet ik bij zijn!

Om in de stemming te komen neem ik nog even mijn favoriete H-boeken door: Plato’s “Symposion” en het “Dagboek van de Dief” van Jean Genet.

Natuurlijk wil ik zo’n rose avond in passende kledij bezoeken. Ik trek een smetteloos witte broek aan, die buitengewoon strak om de stalen spieren van mijn sportschoolonderlijf spant. Verder een dito overhemd met ruches, en een das met Matisse-achtige versieringen, het geheel afgemaakt met een chique vest van Christian Dior. Tot slot nog een rose zakdoek die uit mijn linkerachterzak steekt – cryptische code voor sexuele mores waarover ik helaas moet zwijgen in het belang van de jeugdige lezertjes.

VVD-er Arno Brok is stemmig gekleed in een streepjespak met een grijze das; hij ziet er rond en gezond uit. Tot mijn verbijstering draagt PvdA-er Peter Rehwinkel ook een smaakvol pak, mét das. Mag dat wel van de Partij? Rehwinkel lijkt trouwens sprekend op Wouter Bos zelf.

Sprekers zien een afname van tolerantie bij drie groepen: jeugd, orthodoxe christenen en islamieten. Dat verhindert Rehwinkel niet om een warme voorstander te zijn van de multikulturele samenleving. Ik zie bij de multikul-samenleving altijd het beeld van een gekke geleerde voor me, die in een reageerbuis in het wilde weg allerlei chemische stofjes werpt – ja, dan zijn ontploffingen niet uitgesloten.

Vanuit de zaal durft Puck van Ulzen een voorzichtige kanttekening bij het zelfreinigend gedrag van de moslimgemeenschap te zetten. Maar de interviewer, die het gesprek van de burgemeester overigens teveel laat kabbelen, valt dan hard tegen haar uit – waardoor verdere discussie over dit onderwerp haast onmogelijk wordt. Dat gebeurt elke keer als er kritiek komt op moslims. Ook Rehwinkel doet daaraan mee, zooo PvdA. Je moet elke imam persoonlijk gesproken hebben voor je iets over moslims mag zeggen.

De discussie-dodende interviewer heet trouwens Patric van ’t Haar – diens achternaam een ironisch commentaar op de heer Brok?

Brok vertelt dat jongeren die voor hun homofiele (sic!) geaardheid uitkomen in voornoemde milieus het huis uit worden getrapt. Daar zijn dan weer opvanghuizen voor. Over die geaardheid zegt Brok “ik dank Onze Lieve Heer dat Hij mij zo gevormd heeft”.

Maar meent hij dat nou? Hij zegt ook “Ik ben nog geen 40”, waarop iemand uit de zaal roept “Nog een jaar dus”.

Brok spreekt zichzelf wat tegen. Enerzijds vindt hij het kabinet betuttelend en zet in op individuele vrijheid, dus eigen verantwoordelijkheid. Maar anderzijds verwijt hij het kabinet niks te doen aan HIV-preventie en -voorlichting – wat je toch even goed als een kwestie van eigen verantwoordelijkheid kunt zien. Met dit gambiet zet ik elke liberaal schaakmat.

In de pauze moet ik eerst het Water Closet frekwenteren. Aldaar tref ik mijn goede vriend George M. in gezelschap van een politie-agent. Met een rood hoofd haast ik me schielijk naar buiten, denkende “daar kan Depla nog wat van leren”. Per slot van rekening wil ik. bijgestaan door Arie Boomsma en christelijke leeftijdsgenoten, mijn kuischheid bewaren.

Op deze H-avond tref ik ook Wyb Feddema en Aukje de Vries (VVD) weer. Coming out of the closet? In elk geval gaan beide voortreffelijk gekleed, dat moet gezegd. Ik praat met de chocoladejongen van de VVD en met iemand die hoog is in zowel de Leeuwarder FNP als het COC.

Opvallend afwezig: PvdA-ers. Hebben die moeite met de seksuele geaardheid van partijgenoot Rehwinkel? Tjerk Voigt (voorzitter PvdA), waar ben je? Ferd, Lutz en al die anderen die over elkaar heen buitelden om Aboutaleb maar de hand te drukken, waar zijn jullie? Om over SP en CDA maar te zwijgen! En dan is de pauze al weer voorbij.

De interviewer bakt het wel erg bruin als hij het heeft over “intolerante mensen, want die zijn ergens tegen”. Als je ergens tegen bent, ben je al intolerant? En zooo eufemistisch, want het gaat natuurlijk over de populisten, maar dat wordt kundig verzwegen. De interviewer geeft het publiek ook niet de gelegenheid tot vragen stellen – geheel in de geest van het regenteske anti-populisme. Wel hangt er een gezellige huiskamersfeer, en nemen mensen zelf gewoon brutaalweg het woord – wat voor leven in de brouwerij zorgt.

Brok vraagt zich af “is Nederland eigenlijk altijd wel zo tolerant geweest?”. Welnu, Arno, nee! Katholieken mochten tot 1900 geen bedevaartoorden in Nederland hebben, daarom liggen die net over de grens. Katholieken konden geen hoge posities bij de overheid krijgen – en misschien was dat wel wijsheid. Zelfs de schoolinspecteurs van Brabant en Limburg waren in de 19e eeuw allemaal protestants, en dat was geen toeval.

Daarna gaat het over de monarchie. Echt zo’n nichterig onderwerp. Koninginnen en drag queens. De hardnekkige Puck van Ulzen hangt de relnicht uit. Welk een woordenvloed. De interviewer brengt haar met veel moeite tot zwijgen. En dan vraagt de heer Feddema ook nog “wat wou je zeggen, Puck?” EN BEGINT ZE NOG EEN KEER!

Daarna is het afgelopen en worden er nog wat afspraakjes gemaakt. Ternauwernood ontsnap ik aan de ongewenste aandacht die mij, Adonis, ten deel valt. Nu begrijp ik hoe een vrouw in minirok zich voelt. Al die starende blikken, die gratis drankjes, die aandacht: afschuwelijk gewoon! Beesten zijn het, beesten!

Kuis kom ik thuis en keer na alle homoseksuele opwinding weer in de alledaagse werkelijkheid van dit land mijn Heitelân terug: met bier en chips bekijk ik het op de video opgenomen programma van overwegend heteroseksuele signatuur: “Boer zoekt vrouw”.

Eric Hoekstra, “niet ho, niet he, maar recht door zee” te Leeuwarden