Afvalproef mislukt, bezuiniging geslaagd

(tekst: ingezonden)

Afvalproef mislukt, bezuiniging geslaagd

Sinds begin 2014 is de wijk Zuiderburen lotgenoot van de afvalproef ‘omgekeerd inzamelen’. Deze proef had tot doel meer afval-grondstoffen aan de bron te scheiden, waaronder de zogenaamde ‘drankkartonnen’. De pakken melk etc. moesten in een apart kratje worden aangeboden. De afhaal frequentie van de grijze container kon daarmee omlaag van 26 naar 17 keer per jaar, of te wel naar eens per drie weken.

Uit de evaluatie van de afvalproef bleek dat deze mislukt was. Het gescheiden inzamelen van drankkartonnen is gestopt, het achteraf mechanisch scheiden bleek beter te werken en goedkoper te zijn. Wel is het aangeboden grijze afval iets gedaald – met ongeveer hetzelfde percentage als het groene aanbod is gestegen. Het laat zich raden waar het grijze afval ingaat als die container uitpuilt.

Je zou verwachten dat nu de afvalproef aantoonbaar en erkend mislukt is, de afhaal frequentie van de grijze kliko weer gewoon teruggaat naar eens per twee weken. Maar zo werkt dat niet. De afvalproef is dan wel mislukt, maar de bezuiniging is geslaagd. Effectief is de dienstverlening aan de inwoners van Zuiderburen met 65% gedaald tegen een gelijke rekening afvalstoffenheffing.

Wie op de container afhaaldag een bezoekje brengt aan Zuiderburen, kan per voordeur aanwijzen waar een gezin woont. De container kan niet meer dicht. Voor wie de demografische samenstelling niet kent, er wonen in Zuiderburen voornamelijk gezinnen.

Onze Groenlinks wethouder is daarentegen niet van zins om die gezinnen in Zuiderburen terug te geven waar ze voor betalen. Er staat een nieuw gemeentelijk afvalbeleid op stapel en alles wijst erop dat de afvalproef Zuiderburen slechts een opmaat daarnaar is. ‘Als zelfs in een kinderrijke wijk als Zuiderburen de grijze container maar eens in de drie weken hoeft te worden opgehaald, kan dat bij u ook’.

De ideologie welke hieraan ten grondslag ligt is die, van wat we tegenwoordig ‘circulaire economie’ noemen. Afval als grondstof. Daarvoor is het gescheiden inzamelen niet alleen onnodig, het werkt zelfs contraproductief. Het geautomatiseerd achteraf scheiden van afval in waardevolle grondstoffen is een doorslaand succes (plastics & drankkartonnen bv). Een geautomatiseerde scheidingsstraat rendabel exploiteren, wanneer de waarvolle grondstoffen al uit het aanbod zijn weggehaald is logischerwijze niet eenvoudig. Zo bezien belemmert gescheiden afvalinzameling die circulaire economie vooral.

Dienstverlening aan haar inwoners is door deze wethouder ondergeschikt gemaakt aan het volgen van haar ‘groene’ ideologie. Je kunt kwalijk mislukte proeven maar voor de helft terug draaien, omdat de uitkomst daar niet inpast.

Mvg

GJ van Ulzen